Στην Κίνα οι ανύπαντρες δεν δικαιούνται ούτε ένα παιδί

«Τι κι αν τώρα επιτρέπονται δύο παιδιά. Εγώ θα ήθελα να κάνω ένα, αλλά δεν μου επιτρέπουν γιατί είμαι ανύπαντρη».

Η Λ. είναι μία από τις πολλές ανύπαντρες Κινέζες οι οποίες μέσα από το δημοφιλές κινεζικό μπλοκ Sina Weibo διαμαρτύρονται για την άδικη μεταχείριση απέναντι σε όσες θέλουν παιδιά όχι όμως και σύζυγο.

Γι’ αυτές και για όσες το έχουν αποτολμήσει, η απόφαση της Κίνας να δώσει τέλος στην πολιτική του ενός παιδιού ανά οικογένεια δεν έχει κανένα αντίκρισμα, καθώς οι κινεζικές κυβερνήσεις μέσα από σειρά αυστηρών κοινωνικών και οικονομικών «αντικινήτρων» καθιστούν σχεδόν αδύνατη την τεκνοποίηση σε όσες δεν είναι παντρεμένες.

Στη σημερινή Κίνα, αν μια γυναίκα δεν καταθέσει πιστοποιητικό γάμου κατά τον τοκετό, απειλείται με την επιβολή «τέλους κοινωνικής συντήρησης», που μπορεί να είναι πολλαπλάσιο του μέσου ετήσιου εισοδήματος.

Μια ανύπαντρη γυναίκα χωρίς «άδεια αναπαραγωγής» από την κυβέρνηση δεν μπορεί να πάρει πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού της.

Τα εκτός γάμου παιδιά δεν εγγράφονται σε δημοτικά μητρώα, έτσι ώστε δεν μπορούν να γίνουν δεκτά σε σχολεία ή να έχουν πρόσβαση στο επίσημο σύστημα υγείας.

Η Κίνα άλλαξε την πολιτική του ενός παιδιού για να αντιμετωπίσει δημογραφικές προκλήσεις, όπως την ταχεία γήρανση του πληθυσμού, τη συρρίκνωση της εργατικής δύναμης και μια δυσαναλογία αντρών και γυναικών που έχει οδηγήσει τη χώρα να έχει 30 εκατ. περισσότερες γυναίκες από ό,τι άντρες, πολλές από τις οποίες δεν θα βρουν ποτέ σύζυγο.

Οπως εξηγεί η Κινέζα φεμινίστρια Λιου Πιν, μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα μόνο πατριαρχικές λογικές μπορούν να εξηγήσουν τη διαιώνιση της απαγόρευσης τεκνοποίησης για τις ανύπαντρες γυναίκες.

«Ολες αυτές οι πολιτικές μεταχειρίζονται τις γυναίκες σαν εργαλεία επίτευξης των δημογραφικών στόχων της κυβέρνησης. Ο έλεγχος πάνω στις αναπαραγωγικές αποφάσεις περνά από το πατριαρχικό κράτος στην πατριαρχική οικογένεια».