Ένα ετεροχρονισμένο «συγγνώμη» σε μια γυναίκα που αδικήθηκε κατάφωρα από θεσμούς ανίκανους να προλάβουν τη βία, να την ερευνήσουν και να δικάσουν όπως αρμόζει. Αυτό αναγκάστηκε έπειτα από σχεδόν δυο δεκαετίες να κάνει η Αργεντινή στην Ιβάνα Ροσάλες και τις κόρες της, θύματα έμφυλης βίας και ακραίας θεσμικής κακοποίησης.
Το 2002, η Ιβάνα Ροσάλες ζήτησε διαζύγιο από τον σύζυγό της Μάριο Γκαρόλιo. Το ίδιο βράδυ, εκείνος την έπνιξε με σύρμα, της χτύπησε το κεφάλι με πέτρες και -πιστεύοντας ότι την είχε σκοτώσει- τη φόρτωσε στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του για να την πετάξει σε χωματερή. Συνελήφθη έπειτα από καταγγελία γείτονα, ενώ η Ιβάνα παρέμεινε 45 μέρες στο νοσοκομείο.
Ο Γκαρόλιο καταδικάστηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε ποινή μόλις πέντε ετών φυλάκισης, λόγω των «ελαφρυντικών» που του αναγνώρισε ο εισαγγελέας λέγοντας (ρητά) πως η Ιβάνα Ροσάλες «πήγαινε γυρεύοντας», αφού «δεν ήταν καλή μητέρα ούτε καλή σύζυγος». Όσο διεξαγόταν η δίκη, ο Γκαρόλιο κακοποίησε σεξουαλικά τις δυο κόρες του, Μάικα και Αμπρίλ, προτού εξαφανιστεί, πριν οδηγηθεί στη φυλακή. Εμφανίστηκε 10 χρόνια μετά, όταν η απόπειρα γυναικοκτονίας είχε παραγραφεί. Όχι όμως και ο βιασμός των θυγατέρων του, έγκλημα για το οποίο καταδικάστηκε σε μόλις τέσσερα χρόνια φυλακή.
Η Ιβάνα προσέφυγε στη Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ζητώντας όχι απλά την αποκατάστασή της, αλλά και σειρά απτών μέτρων, ώστε οι κακοποιημένες γυναίκες να μην επαναθυματοποιούνται από τους θεσμούς, όπως έγινε με εκείνη.
Την περασμένη εβδομάδα, η Αργεντινή ζήτησε συγγνώμη από την Ιβάνα, τη Μάικα και την Αμπρίλ Ροσάλες, αναγνωρίζοντας σε δημόσια τελετή τις ευθύνες του κράτους. Μόνο η 23χρονη Αμπρίλ παραβρέθηκε στην τελετή. Η Μάικα αυτοκτόνησε λίγα χρόνια μετά την κακοποίησή της. Και η Ιβάνα πέθανε το 2017 από επιληπτική κρίση, απόρροια των εγκεφαλικών κακώσεων που υπέστη, χωρίς να προλάβει να δει τον αγώνα της να δικαιώνεται. Στο σύμφωνο που υπέγραψε η Αργεντινή με τη Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δεν προβλέπεται μόνο αποζημίωση, αλλά και οι δεσμεύσεις για πρόληψη και εξάλειψη της έμφυλης βίας για τις οποίες τόσο πάλεψε εκείνη. Ανάμεσά τους η θέσπιση προγραμμάτων στήριξης, παρακολούθησης και μέριμνας θυμάτων έμφυλης βίας και η δωρεάν νομική συνδρομή, «ώστε ποτέ ξανά μπροστά σε ένα θύμα έμφυλης βίας να μην ακουστεί –πόσο μάλλον από δικαστές– ότι «πήγε γυρεύοντας».
