Αποζημίωση δεν είναι το χρήμα, αλλά η δικαιοσύνη

Χρειάστηκε να περάσουν είκοσι χρόνια από το τέλος του πολέμου για την ανεξαρτητοποίηση της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία, μέχρι να υιοθετήσει η Βουλή της χώρας νόμο που προσφέρει αποζημιώσεις στα θύματα βιασμών και σεξουαλικής βίας της σύρραξης.

Πρόκειται για την πρώτη σχετική νομοθεσία στα Βαλκάνια και από τις ελάχιστες στον κόσμο.

«Είναι ένας υποδειγματικός νόμος. Θα μπορούσε να είναι πρότυπο για άλλες χώρες που γνώρισαν πολέμους και όπου η σεξουαλική βία χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο κατά του εχθρού», δήλωσε στο Ρόιτερς η Μαρίγια Σλίσκοβιτς.

Η ιδρύτρια της WHW, οργάνωσης που μάχεται για τη δικαίωση των βιασμένων γυναικών, πρόσθεσε πως οι διατάξεις έρχονται σε πλήρη εναρμόνιση με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το 2008, η οποία ορίζει ότι ο βιασμός και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας θα μπορούσαν να συνιστούν εγκλήματα πολέμου.

Ο νέος νόμος θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του 2016 και προσφέρει στις βιασμένες του πολέμου 14.504 δολάρια εφάπαξ και ένα μηνιαίο επίδομα 370 δολαρίων, ενώ προβλέπει τη δωρεάν πρόσβασή τους σε νομικές, συμβουλευτικές και ιατρικές υπηρεσίες.

Για θύματα σαν την 63χρονη Ρουτζίκα Μπάρμπαρικ, βιασμένη από Σέρβους στρατιώτες μετά την κατάληψη του Μπούκοβαρ το 1991, δεν αρκεί η οικονομική αποζημίωση: «Εχω μικρή σύνταξη και σίγουρα αποτελεί μια βοήθεια. Αλλά και δισεκατομμύρια αν μου έδιναν δεν θα ξεπλήρωναν όσα πέρασα. Η αποζημίωση δεν σημαίνει τίποτα αν οι θύτες κυκλοφορούν ελεύθεροι. Θέλω να απολογηθούν για τα εγκλήματά τους, να πουν ότι ήρθαν στο Μπούκοβαρ για να σκοτώσουν και να βιάσουν».