Η μία στις πέντε κρατούμενες στη Βρετανία μετά την αποφυλάκισή της βρίσκεται άστεγη, αναλογία που διπλασιάστηκε μέσα στον τελευταίο χρόνο.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του βρετανικού υπουργείου Δικαιοσύνης, 227 από τις 1.087 γυναίκες που αποφυλακίστηκαν το δεύτερο εξάμηνο του 2017 δεν είχαν να δηλώσουν κάποια διεύθυνση κατοικίας στις αρμόδιες κοινοτικές εταιρείες αποκατάστασης (CRC), τις ιδιωτικές εταιρείες στις οποίες επί πρωθυπουργίας Ντέιβιντ Κάμερον ανατέθηκαν οι άλλοτε δημόσιες υπηρεσίες επιτήρησης και επανένταξης αποφυλακισμένων.
Οι Εργατικοί κατηγορούν τη συντηρητική κυβέρνηση για ένα αποτυχημένο σύστημα δικαιοσύνης που βάζει τη δημόσια ασφάλεια σε κίνδυνο.
«Είναι σοκαριστικό ότι τόσο πολλοί κρατούμενοι αποφυλακίζονται χωρίς να έχουν έναν τόπο κατοικίας κι ενώ η αστεγία αποτελεί ένας από τους βασικούς παράγοντες υποτροπής των πρώην παραβατών. Πρόκειται για μια ακόμη τρανή απόδειξη για την αποτυχία της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών σ’ αυτόν τον τομέα, που δεν καλύπτουν πλέον ούτε τις πιο βασικές ανάγκες των αποφυλακισμένων».
Ιδίως για τις γυναίκες που κινδυνεύουν περισσότερο να καταλήξουν άστεγες λόγω των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.
Οι Βρετανίδες αμείβονται κατά 18% λιγότερο από τους άντρες, γεγονός που καθιστά το ενοίκιο πολύ πιο ακριβό γι’ αυτές, γιατί τα νοικοκυριά με επικεφαλής γυναίκες δαπανούν πολύ μεγαλύτερη αναλογία του εισοδήματός τους για τη στέγη.
Το χάσμα των συντάξεων φτάνει το 39,5%, γεγονός που οδηγεί πολλές συνταξιούχους σε επισφαλή στέγη ή και στους δρόμους.
Μία στις τέσσερις θα υποστεί οικογενειακή βία κάποια στιγμή στη ζωή της, ενώ το 8% θα την υφίσταται κάθε χρόνο, αλλά όσες αποφασίζουν να φύγουν απειλούνται και πάλι με αστεγία λόγω των τεράστιων περικοπών, όπως έγινε με την οργάνωση Refuge που προσφέρει στέγη σε κακοποιημένες γυναίκες και είδε να μειώνονται κατά 80% οι συμβάσεις τους με το Δημόσιο.
Οι γυναίκες που καταλήγουν στον δρόμο έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες από τους άντρες (33% έναντι 28%) να κάνουν χρήση ηρωίνης ή να παρουσιάσουν ψυχολογικές διαταραχές (39% έναντι 33%) όπως και να βρεθούν (ή ξαναβρεθούν) στη φυλακή.
Η λιτότητα απλά αναπαράγει και βαθαίνει το πρόβλημα της αστεγίας που όπως κι άλλα έχει πρόσημο φύλου.
