Τον τρίτο και τελευταίο κύκλο του ξεκινά το πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο γεωπολιτικό φεστιβάλ «Transitions» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση (11 έως 29 Νοεμβρίου).
Το φεστιβάλ, που άνοιξε τον διάλογο της Ελλάδας με τη θεατρική πρωτοπορία των Βαλκανίων και της Λατινικής Αμερικής, φέτος ρίχνει φως στο έργο σπουδαίων καλλιτεχνών από τις πατρίδες του «χαμένου» κομμουνισμού (Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία), μέσα από κλασικά κείμενα της τοπικής λογοτεχνικής παράδοσης και ερευνητικές φόρμες, πάντα με ισχυρό ιστορικό και πολιτικό σήμα.
«Στόχος του φεστιβάλ ήταν να προκαλέσει έναν δημόσιο διάλογο για τον ρόλο του καλλιτέχνη στις σύγχρονες εύθραυστες δημοκρατίες των τριών αυτών περιοχών, να πραγματευτεί με καλλιτεχνικούς όρους τα σύγχρονα κοινωνικά και ιδεολογικά αδιέξοδα, να επαναπροσδιορίσει το τι σημαίνει σήμερα πολιτικό θέατρο, να ανιχνεύσει τη σχέση τέχνης και ακτιβισμού και τα όρια της πολιτικής ορθότητας. Ενα ερώτημα είναι αν η τέχνη μπορεί να γίνει και πάλι ένας φορέας κοινής πολιτικής δράσης», επισήμανε η Κάτια Αρφαρά (καλλιτεχνική διευθύντρια στο «Transitions»).
Κεντρικό πρόσωπο στον τελευταίο κύκλο του «Transitions», o διάσημος Ούγγρος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του πασίγνωστου θιάσου Kretakor, Αρπαντ Σίλινγκ.
Ο αιρετικός καλλιτέχνης, που επένδυσε σ’ ένα θέατρο ακτιβισμού, πειραματικό, με έμφαση στα πρότζεκτ για σχολεία και περιθωριακές ομάδες, έδωσε το «παρών» χθες στη Στέγη.
Μίλησε έξω απ’ τα δόντια για το πολιτικό σύστημα της χώρας του, τη στιγμή που αυτό επιθυμεί «κλειστά στόματα για τους καλλιτέχνες», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Σίλινγκ παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό το 2001 με το έργο «Δημόσιος Κίνδυνος» στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης και εντυπωσίασε το 2007 στο Φεστιβάλ Αθηνών με τον «Γλάρο».
Φέτος επιστρέφει με την παράσταση «Η μέρα της οργής», η οποία εμπνέεται από ένα αληθινό γεγονός (τον δημόσιο λόγο μιας νοσηλεύτριας) και έρχεται να δώσει απάντηση στο ερώτημα «αν το κράτος δεν προστατεύει αυτούς που συντρίβονται από τον ανταγωνισμό ή δεν στέκεται πίσω από τους ευάλωτους, τότε γιατί υπάρχει;».
Το περιβάλλον της χώρας του, βουτηγμένο στον εθνικισμό, τη λιτότητα και την ξενοφοβία, τον ενέπνευσε, όπως λέει, για το νέο του έργο:
Η τωρινή κυβέρνηση της Ουγγαρίας είναι μαφιόζικη, λαϊκιστική και δημαγωγική. Ο πρωθυπουργός, Βίκτορ Ορμπάν, είναι κάτι μεταξύ Μπερλουσκόνι και Πούτιν. Τρεις είναι οι προτεραιότητές του: η ηθική, η θρησκεία και το ποδόσφαιρο. Αυτό όμως για μένα λέγεται φασισμός.
Στο έργο δεν θα μιλήσουμε φυσικά για τον Ορμπάν. Στο θέατρο έχει νόημα να μιλήσεις για τους ανθρώπους. Η ηρωίδα είναι μια γυναίκα χωρίς άντρα και χωρίς δουλειά, που βρίσκεται εκτός συστήματος, σε μια κοινωνία μη αλληλέγγυα.
Στον νεοφιλελευθερισμό τού σήμερα τα πάντα είναι θέμα ανταγωνισμού. Πρέπει να είσαι έξυπνος, δυνατός, ισχυρός, επιθετικός, πολύ μορφωμένος.
Τι συμβαίνει όταν ανακαλύπτεις την αδυναμία σου; Τι γίνεται αν είσαι ένας απλός και ευγενής άνθρωπος; Εχουν θέση τέτοιοι άνθρωποι στον σημερινό κόσμο; Ετσι όπως βλέπω τα πράγματα στην Ουγγαρία, όσο μειώνεται η αλληλεγγύη, τόσο αυξάνεται η δύναμη της αστυνομίας και καταλήγουμε σ’ ένα σύστημα βίας.
Η παράστασή του ανεβαίνει 11 και 12 Νοεμβρίου, στην Κεντρική Σκηνή.
Μίλησε, όμως, και για τους νέους καλλιτέχνες στην Ουγγαρία οι οποίοι καλούνται είτε να ενταχθούν στους κρατικούς θιάσους υπηρετώντας το «σύστημα» είτε να ανεξαρτητοποιηθούν και να ενταχθούν στο ριζοσπαστικό-επιθετικό θέατρο, που στερείται επιχορηγήσεων και λογοκρίνεται.
«Οι περισσότεροι νέοι εγκαταλείπουν σήμερα την Ουγγαρία και φεύγουν στο εξωτερικό. Και σκέφτομαι το ίδιο και για τα παιδιά μου», τόνισε ο σκηνοθέτης.
Τη σύγχρονη ανεξάρτητη σκηνή της Ουγγαρίας συμπληρώνουν η αντισυμβατική παράσταση «Frankenstein – Project» (13-15/11) του σταρ των Κανών, Κορνέλ Μούντρουτσο, της πολυβραβευμένης ταινίας «Λευκός Θεός» και η ιλαροτραγωδία «Τα μυστικά μας» (14-15/11) του ιδιαίτερου ηθοποιού-σκηνοθέτη Μπέλα Πίντερ, για μια σκοτεινή εποχή του Ανατολικού Μπλοκ.
Δύο σημαντικές μετακλήσεις από τους προηγούμενους κύκλους του φεστιβάλ είναι ο Ρουμάνος εικαστικός Νταν Περζόφσκι (11-29/11), αλλά και η Λόλα Αρίας από το Μπουένος Αϊρες, που καλεί το κοινό σε μια παράσταση με τη μορφή ακρόασης, γύρω από τις αναμνήσεις του Πολυτεχνείου ανήμερα της επετείου του (17/11).
Συμπράττουν ο Πρόδρομος Τσινικόρης και ο Λεωνίδας Καλλιβρετάκης.
Από την Πολωνία ξεχωρίζει η περφόρμανς «Magnificat» (21-22/11) της Μάρτα Γκόρνιτσκα, ένας σύγχρονος χορός για τη γυναίκα, αλλά και το «Υβόννη, η πριγκίπισσα της Βουργουνδίας» (28-29/11) του Β. Γκομπρόβιτς, σε σκηνοθεσία του διακεκριμένου Κριστόφ Γκαρμπατσέφσκι.
Ενώ από την Τσεχία μας έρχεται η χορογράφος Ντόρα Σουλζένκο Χοστόβα με την παράσταση «Process» (25-26/11), που αποκαλύπτει στο κοινό όλη τη διαδικασία προετοιμασίας μιας παράστασης.
Info:
Το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ Transitions στην ιστοσελίδα www.sgt.gr ή τηλεφωνικά στο 210 900 5800. Εισιτήρια: 5-10 ευρώ.
-320x213.jpg)
