efsyn.gr , Κατερίνα Κουτσελάκη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πριν τρία χρόνια, η σκηνοθέτρια Ηρώ Κισσανδράκη διάβασε τυχαία ένα άρθρο για την περίεργη ασθένεια μιας οικογένειας στο Κεντάκι των ΗΠΑ, που είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει το χρώμα του δέρματός τους και να γίνουν όλοι μπλε…(!) Αυτή η ιστορία της εξάπτει τη φαντασία και έτσι γράφει το θεατρικό έργο «Μπλου», το οποίο και σκηνοθετεί στη σκηνή του θεάτρου 104. Με αφορμή την παράσταση στην οποία και πρωταγωνιστεί μαζί με ακόμη τρεις ταλαντούχους ηθοποιούς: τη Χρύσα Κοτταράκου, τον Δημήτρη Τσιγκριμάνη και τον Γιώργο Αλεβυζάκη, είχαμε μια σύντομη συζήτηση για την περίεργη ιστορία που την ενέπνευσε και την τρισδιάστατη σχέση της με το έργο.

● Το έργο που γράφετε και σκηνοθετείτε είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία. Πώς έπεσε στα χέρια σας;

Η ιστορία έπεσε στα χέρια μου τυχαία, μέσω ενός άρθρου πριν από τρία χρόνια, εξάπτοντας αμέσως την περιέργειά μου για το τι πραγματικά συνέβη σε όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, αλλά και το ενδιαφέρον μου γι’ αυτή την περίεργη ασθένεια που κουβαλούσαν. Όσο και αν έψαξα, κατέληγα πάντα στις ίδιες πληροφορίες, πράγμα που σήμαινε πως ίσως η ίδια η εμπλεκόμενη οικογένεια δεν είχε αφήσει πολλά πράγματα να βγουν προς τα έξω. Διατήρησα λοιπόν τον βασικό άξονα της πλοκής και εμπλούτισα με κάποια δραματουργικά στοιχεία τα οποία εξυπηρετούσαν στη εξέλιξη της ιστορίας.

● Τι σας γοήτευσε σ’ αυτήν και αποφασίσατε να γράψετε και να σκηνοθετήσετε το «Μπλου»;

Όταν διάβασα την αληθινή ιστορία, προσπάθησα να αφουγκραστώ τους ήρωες για να καταλάβω τα κληροδοτούμενα βάσανά τους και την απόγνωση που κουβαλούσαν. Πίστεψα λοιπόν πως ήταν μία ιστορία που θα ήταν καλό να την ακούσουν και άλλοι άνθρωποι, καθώς θίγει το θέμα της διαφορετικότητας που οδηγεί στον εγκλεισμό, ψυχικό και σωματικό. Η ίδια όμως η ιστορία εμπεριείχε μέσα της την ελπίδα, καθώς ο ένας εκ των ηρώων τόλμησε να κάνει την ανατροπή και να ζήσει σα «φυσιολογικός» άνθρωπος. Αυτή η συνύπαρξη φόβου και τόλμης στην προσωπικότητα του Λουκ, σε συνδυασμό με τον ήδη ρομαντικό κόσμο της δεκαετίας του ’50, με οδήγησε στο «Μπλου».

● Παράλληλα με τη συγγραφή του κειμένου και τη σκηνοθεσία, κρατάτε και εσείς έναν από τους τέσσερις ρόλους. Πόσο δύσκολο είναι να σκηνοθετεί και να παίζει κανείς ταυτόχρονα;

Πρόκειται για πολύ απαιτητική συνθήκη, με το ρόλο του σκηνοθέτη μοιραία να υπερτερεί γιατί είναι εκείνος που πρέπει ανά πάσα στιγμή να έχει την ολική εικόνα του έργου. Το ιδανικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να μπορεί κανείς να απομονώνει τη μία λειτουργία από την άλλη, πράγμα που απαιτεί πειθαρχία και εμπειρία ώστε να μπορεί να μετακινείται από τον έναν ρόλο στον άλλο. Στη δική μου περίπτωση, θα με χαρακτήριζα πειθαρχημένη και τυχερή που είχα στο πλευρό μου τη χορογράφο Γιάννα Μελλά, η οποία με βοήθησε στην επίλυση της δύσκολης εξίσωσης.

● Στο έργο οι ήρωες βιώνουν τον εγκλεισμό και την απομόνωση. Θα μπορούσε η ιστορία τους να είναι μια αλληγορία για τις σημερινές ανθρώπινες σχέσεις που κρύβονται, ακόμη και αυτοβούλως, πίσω από τις οθόνες;

Οι ήρωες του έργου βιώνουν έναν ισόβιο εγκλεισμό σε ένα πλαίσιο αναγκαστικής και ως ένα βαθμό σωτήριας απομόνωσης. Ως φορείς μίας σπάνιας κληρονομικής ασθένειας, γνωρίζουν πως η κοινωνία όχι μόνο δε θα αποδεχτεί τη «διαφορετικότητά» τους, αλλά θα τους σπρώξει στη διαπόμπευση και τον εξευτελισμό. Επιλέγουν λοιπόν την οικεία τους απομόνωση, με την ελπίδα πως ίσως μια μέρα κάτι αλλάξει στη ζωή τους. Επομένως ναι, ο ένας πυλώνας ανάγνωσης και ερμηνείας του «Μπλου» είναι σίγουρα εκείνος της οικειοθελούς αποχώρησής μας από τη ζωή στην προσπάθειά μας να μην αναμετρηθούμε με τους φόβους μας για να μην πληγωθούμε.

●Πώς είναι να είναι κανείς καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2022;

Είναι ένα roller coaster υψηλών απαιτήσεων. Πρέπει να είναι κανείς τολμηρός και ρομαντικός για να μπορεί να θυμάται το κίνητρο της πρωταρχικής του επιλογής που τον οδήγησε σε αυτό το μονοπάτι, εργατικός και κυρίως αισιόδοξος, ώστε να βρίσκει συνεχώς τη χαρά της δημιουργίας μέσα στις αντιξοότητες.  

● Τι σας δίνει χαρά και τι σας θυμώνει στην καθημερινότητά σας;

Λέω πάντα  «ναι» σε μία καλή παράσταση, μία ευφάνταστη ταινία, μία ζωντανή συναυλία και πάντα έχω ένα «όχι» απέναντι στην αδιαφορία της εποχής.

  • Το «Μπλου» παίζεται Σάββατο και Κυριακή στις 21:15 στο Black Box του Θεάτρου 104.
  • Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ ενιαίο, 8 ευρώ μειωμένο
  • Διάρκεια: 80 λεπτά
  • Θέατρο 104
  • Ευμολπιδών 41, Αθήνα 118 54 (Μετρό Κεραμεικός)
  • Τηλέφωνο: 695 126 9828
  • Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/mplou/