• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.0°C / 14.6°C
    3 BF
    74%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    12°C 10.3°C / 13.4°C
    3 BF
    78%
  • Πάτρα
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 14.9°C / 16.0°C
    3 BF
    73%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 7.9°C / 8.8°C
    1 BF
    93%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 9.9°C / 10.7°C
    4 BF
    71%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.8°C / 11.0°C
    1 BF
    97%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.2°C / 7.4°C
    0 BF
    92%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    14°C 13.5°C / 13.5°C
    2 BF
    80%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.7°C / 13.0°C
    2 BF
    86%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.3°C / 12.9°C
    2 BF
    82%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 14.4°C / 14.8°C
    4 BF
    72%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.7°C / 10.7°C
    4 BF
    73%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    17°C 16.9°C / 16.9°C
    4 BF
    77%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    12°C 11.9°C / 12.3°C
    2 BF
    94%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 12.5°C / 13.3°C
    1 BF
    84%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 16.8°C / 17.7°C
    3 BF
    76%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.1°C / 14.0°C
    0 BF
    73%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 9.3°C / 10.5°C
    3 BF
    71%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.5°C / 12.8°C
    2 BF
    100%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 8.1°C / 8.1°C
    1 BF
    95%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Είναι απολύτως παράλογα αυτά που ζούμε»

  • A-
  • A+
Τι αντίκτυπο έχει ένα ιστορικό κείμενο που γράφτηκε το 1978 κατ' αρχάς σε μια ομάδα νέων δημιουργών και ηθοποιών; Η απάντηση δεν δίνεται μόνο επί σκηνής, αλλά και σ' αυτήν την κουβέντα με τη σκηνοθέτρια και ηθοποιό Αλίκη Στενού και τον Αντώνη Σανιάνο που πρωταγωνιστεί.

Το «Πεθαίνω σαν χώρα» δημοσιεύτηκε το 1978. Λίγο μετά τη χούντα, αλλά ενώ οι χουντικοί ακόμα ζούσαν και σε ένα μεγάλο ποσοστό βασίλευαν κιόλας. Είναι το πρώτο πεζογράφημα του Δημήτρη Δημητριάδη. Από τότε έχουν περάσει σχεδόν 45 χρόνια και το έργο παραμένει πάντα σύγχρονο, εξαιρετικά προφητικό και διόλου τυχαία επανέρχεται ξανά και ξανά στο θέατρο ως παράσταση.

Επανέρχεται και στο «τώρα», αλλά ως ένα «τώρα» που είχε προηγηθεί και που ο Δημητριάδης μάς είχε μιλήσει γι' αυτό και μάλιστα με τον πλέον ξεκάθαρο (και σκληρό) τρόπο. Στο έργο μια χώρα βρίσκεται σε πόλεμο χίλια χρόνια. Οι γυναίκες δεν γεννάνε πια, το έθνος διαλύεται, η μάχη χάνεται και περνάμε σε «έναν νέο ιστορικό κύκλο, στη χιλιετία της Συνειδητής Πολυσχιδούς Σχιζοφρένειας, όπου η ανελέητη φαντασία επανέρχεται θριαμβευτικά και δίνει χώρο σε κοσμοϊστορικές ανακατατάξεις».

Ετσι «διάβασε» το έργο η ομάδα ΚΝΟΤ, που δημιουργήθηκε ακριβώς με αφορμή αυτή την παράσταση (η οποία παίζεται ήδη στο Bios). «Ηθελα πολύ να το σκηνοθετήσω» μας λέει η Αλίκη Στενού. «Δεν ήταν εύκολο το κείμενο αυτό να γίνει παράσταση. Ο Δημητριάδης το είχε γράψει σαν κολάζ. Ηταν ανάθεση 20σέλιδη και γι’ αυτό ανάμεσα έχει βάλει παρενθέσεις και τελίτσες, ώστε να εντάξει και όσα δεν προλάβαινε να πει, υπονοώντας τα. Οπότε αλλάζει ο ρυθμός και η εικόνα: αυτό το είδα ως μια αρχιτεκτονική του κειμένου και ίσως εκεί βοήθησαν οι πρώτες σπουδές μου. Ευτυχώς ο ίδιος ανταποκρίθηκε πολύ θετικά στην παράσταση, την είδε και μίλησε πολύ υποστηρικτικά και γενναιόδωρα. Ευτυχώς, γιατί το είχα άγχος».

Η Αλίκη Στενού είναι ένα νέο κορίτσι, που τελείωσε την Αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο κάνοντας παράλληλα χορό και συνέχισε τις σπουδές της στο Royal Academy of Dramatic Arts (RADA) στο Λονδίνο, όπου μαθήτευσε στη μέθοδο Γκροτόφσκι (σωματικό θέατρο). Ολα τα παραπάνω φαίνονται στην παράστασή της: και στην επιλογή των ηθοποιών (είναι συγκινητικό και τουλάχιστον παρήγορο να βλέπεις τόσο ταλαντούχα νέα παιδιά να δίνουν τόση προσοχή σε αυτό που κάνουν), και στα σκηνικά και τα ευρήματα (κινησιολογικά και όχι μόνο) που συνθέτουν την παράσταση, και στη σωματοποίηση των εικόνων, και φυσικά στην παρουσία του σπουδαίου μουσικού Νίκου Τουλιάτου, που δίνει με τα κρουστά του και τις μουσικές του παρενθέσεις ακριβώς την ατμόσφαιρα του έργου, ζωντανά επί σκηνής. Δίνει «το επείγον της στιγμής», όπως μας είπε ο Αντώνης Σανιάνος που πρωταγωνιστεί.

«Με τον Νίκο είχαμε ξανασυνεργαστεί» συνεχίζει η Αλίκη. «Είναι ένας σπουδαίος, μοναδικός στο είδος του μουσικός, με τεράστια πορεία, αλλά δεν έχει μείνει εκεί. Θέλει να εξερευνήσει κι άλλα πράγματα και μπήκε δυναμικά στο σύνολο. Τα κρουστά του Νίκου ήταν απαραίτητα για την παράσταση: ένας στακάτος, ξερός ήχος, μη μελωδικός, που δίνει ακριβώς την ατμόσφαιρα που θέλαμε».

Η ίδια επέστρεψε στην Ελλάδα το 2021 και είναι η πρώτη της σκηνοθετική δουλειά στη χώρα. «Ολη μου η ζωή έδεσε με το "Πεθαίνω σαν χώρα". Θέλω πολύ να μείνω στην Ελλάδα, αλλά έχω τάσεις φυγής... Θυμάμαι πως διαβάζαμε το έργο με τη Δήμητρα Νταντή (σ.σ. ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτριας στην παράσταση) και εγώ μόλις είχα έρθει από Λονδίνο, εκείνη από αντίστοιχες σπουδές στη Μόσχα και ο τελευταίος μονόλογος ήταν μια αποκάλυψη για μας: "Μισώ αυτή τη χώρα", έτσι ξεκινάει και συνεχίζει με ένα έντονο "κατηγορώ". Τα λόγια αυτά μπορεί να φανερώνουν οργή, αλλά εγώ το είδα σαν πόνο βαθύ που πηγάζει από μια μεγάλη αγάπη γι’ αυτόν τον τόπο. Οπως είπε και ο Δημητριάδης, "είναι σαν ένας έρωτας που μένει ανεκπλήρωτος". Οπότε αναρωτιέσαι: πού μπορώ να ζήσω; Πάω έξω, δεν νιώθω ότι ανήκω εκεί. Ερχομαι εδώ, βλέπω ότι δεν μπορώ να ορθοποδήσω. Μετά το έργο πήρε και πανανθρώπινες διαστάσεις: μιλάει για "σωρούς πτωμάτων", που το βλέπουμε στους ομαδικούς τάφους επί πανδημίας και τώρα με την Ουκρανία. Πολύς θάνατος! Και δεν μπορείς να το πιστέψεις! Δεν μαθαίνουμε τελικά από την Ιστορία...».

«Μα εσύ δεν βλέπεις "ολιστικά" τα πράγματα;» τη ρωτάμε με αφορμή τα όσα είπε προχθές ο πρωθυπουργός. «Το άκουσα, ναι. Το παράλογο, αυτό ακούμε. Και περιμένουν από εμάς να το πάρουμε σαν κάτι φυσιολογικό, "κανονικό" και να πάμε με αυτό παρακάτω. Είναι απολύτως παράλογα αυτά που ζούμε».

«Αυτό δεν είναι μόνο σημερινό, αλλά υπαρξιακά διαχρονικό. Οσο αναπνέουμε οι άνθρωποι, έχουμε ανάγκη να είμαστε σε επαφή με την ηθική μας, τη συνειδητότητά μας, τον βαθμό της αγάπης που δίνουμε – όλο είναι ένας βαθύς λογαριασμός που κάνουμε κάθε μέρα. Και όταν πλησιάζει η ώρα του θανάτου, κάνουμε τον λογαριασμό αυτό κι εκεί δεν χωράνε ψέματα. Γι' αυτό το έργο είναι τόσο ωμά ειλικρινές» μάς λέει ο Αντ. Σανιάνος.

«Εγώ δεν έζησα τις πολιτικές καταστάσεις τις εποχές που γράφτηκε το "Πεθαίνω σαν χώρα", θεωρώ όμως πως αυτό που δεν έχει αλλάξει ποτέ είναι πως η ισότητα από τα χρόνια του τότε μέχρι το τώρα συνέχεια χάνει την ισορροπία της. Δεν γίνεται να υπάρξουμε ως άνθρωποι αν δεν έχουμε πρώτα καλύψει τις βασικές μας ανάγκες. Αλλά δεν γίνεται να ζούμε μόνο για ένα κομμάτι ψωμί. Πρέπει να μπορούμε να ζήσουμε και λίγο, έστω λίγο, ξέγνοιαστοι. Αλλιώς δεν μπορούμε να είμαστε ανθρώπινοι. Γινόμαστε κτήνη. Οπότε από τη μια υπάρχει η επιβίωση και από την άλλη η ανεμελιά και η ξεγνοιασιά. Για να έρθουν αυτά σε συνύπαρξη, πρέπει η ισότητα να υπάρχει σε ισορροπία. Στο έργο ο άνθρωπος ή ο λαός αργοπεθαίνει. Και τότε πέφτουν τα προσωπεία και οι μάσκες και απομένει το τι έκανα εγώ για μένα και το τι έκανα για το σύνολο. Αυτό αναρωτιόμαστε επί σκηνής, με αυτό συνδεόμαστε με το κοινό, απομένει να δούμε πώς αυτό περνάει στο σύνολο, καθώς έχουμε φτάσει ήδη στην ώρα της κραυγής του ανθρώπου, που έχει φτάσει σε ένα τέλμα και ζητάει βοήθεια ανοιχτά, χωρίς να κρύβει τίποτα από κανέναν».


📌 ΙNFΟ: Κάθε Δευτ., Τρ. στις 21.00, για τρεις εβδομάδες ακόμα, στο BIOS (Πειραιώς 84, τηλ.: 210-3425335).
Πρωταγωνιστούν: Λίνα Κομνηνού (είναι και υπεύθυνη κίνησης), Συμεών Κωστάκογλου, Δήμητρα Νταντή (και βοηθός σκηνοθέτριας), Αντώνης Σανιάνος, Αλίκη Στενού (και σκηνοθέτρια).
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Σοφίας Παπαγεωργίου και φυσικά στα κρουστά και σε δική του μουσική σύνθεση, ο Νίκος Τουλιάτος

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΘΕΑΤΡΟ
«Ο έρωτας είναι ένα πολιτικό γεγονός»
Ο Γιάννης Ευθυμιάδης μεταφέρει από σήμερα στη νέα σκηνή «Ωμέγα» του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά δραματοποιημένο το μεγάλο του ερωτικό ποίημα «Αλκίνοος».
«Ο έρωτας είναι ένα πολιτικό γεγονός»
ΘΕΑΤΡΟ
Από τους μυστικιστικούς Καβείρους ώς τους πρόσφυγες της Σμύρνης
Η παράσταση «As Above So Below» που θα παρουσιαστεί στη Λήμνο είναι εμπνευσμένη από την Ιστορία, τον αρχαιοελληνικό μυστικισμό και το σύμβολο της Φωτιάς.
Από τους μυστικιστικούς Καβείρους ώς τους πρόσφυγες της Σμύρνης
ΘΕΑΤΡΟ
Η κορύφωση ενός «δράματος»
Το αίτημα για αύξηση των αποζημιώσεων των εργαζομένων σε Εθνικό και ΚΘΒΕ είχε γίνει αποδεκτό από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ με προφορική εγγύηση χωρίς όμως κάποια γραπτή δέσμευση κάτι που απαίτησαν οι...
Η κορύφωση ενός «δράματος»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» αντηχεί ταλέντο
Τρεις νεαρές ηθοποιοί που εμπιστεύτηκαν τον σκηνοθέτη Αλκίνοο Δωρή και σήκωσαν την παράσταση «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» στο θέατρο «Μπάγκειον».
«Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» αντηχεί ταλέντο
ΘΕΑΤΡΟ
«Αν μπαίναμε στη θέση του άλλου...»
Το βαθιά πολιτικό θεατρικό έργο του Θανάση Τριαρίδη παρουσιάζεται στον «Φούρνο», λίγες ημέρες αφότου ο συγγραφέας του αρνήθηκε την υποψηφιότητά του στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας.
«Αν μπαίναμε στη θέση του άλλου...»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας