Βία και σεξ με την Κέιτ Μπλάνσετ

Τα εισιτήρια έγιναν ανάρπαστα και το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας αναγκάστηκε να βγάλει σε κλήρο τα λίγα που απέμειναν μέχρι την αποψινή πρεμιέρα. Είναι σίγουρα το μέγα θεατρικό γεγονός του 2019 για το Λονδίνο, που δεν έχει δα και έλλειψη από τέτοια.

Η Κέιτ Μπλάνσετ επιστρέφει, ύστερα από εφτά χρόνια, σε λονδρέζικη σκηνή και όχι όποια κι όποια. Κάνει το ντεμπούτο της στο Εθνικό Θέατρο με το πολύ τολμηρό έργο «When We Have Sufficiently Tortured Each Other» (Οταν βασανίσαμε αρκετά ο ένας τον άλλον).

Γράφτηκε από τον διάσημο θεατρικό συγγραφέα Μάρτιν Κριμπ, αλλά βασίζεται στο σκανδαλιστικό μυθιστόρημα «Pamela» του Σάμιουελ Ρίτσαρντσον, που κυκλοφόρησε το 1740.

«Η παράσταση περιέχει βίαιες ερωτικές σκηνές», προειδοποιεί το σάιτ του Εθνικού Θεάτρου. Διότι το μυθιστόρημα αποτελείται από μια σειρά επιστολών στις οποίες η Πάμελα, μια υπηρέτρια, περιγράφει πώς καταδιώκεται από το αφεντικό της, τον μυστηριώδη Mr. B, πώς πέφτει θύμα σεξουαλικής επίθεσής του και πώς, τελικά, και μάλλον με ενθουσιασμό, δέχεται να τον παντρευτεί!

Μα είναι θέμα αυτό για εποχές MeToo; Είναι και παραείναι, λένε με ένα στόμα μια φωνή η Κέιτ Μπλάνσετ και η σκηνοθέτις της παράστασης, η πολύφερνη και πρωτοπόρα Κέιτι Μίτσελ (γνωστή μας και εδώ, από παραστάσεις της στη Λυρική και στο Φεστιβάλ Αθηνών).

Βέβαια, τονίζει η πρωταγωνίστρια σε συνέντευξή της στην «Γκάρντιαν», «βλέπω πάντα το θέατρο σαν κάτι που προκαλεί. Δεν κάνουμε θέατρο για να μαζέψουμε ψήφους. Ετσι, μερικοί θεατές μπορεί να εξοργιστούν, άλλοι να σαστίσουν, άλλοι να ενθουσιαστούν. Αυτό που μετράει είναι η συζήτηση που θα προκαλέσει το έργο».

Και συνεχίζει αυτή που πάντα διάλεγε τους πιο δύσκολους ρόλους (από τον Μπομπ Ντίλαν μέχρι τη λεσβία ηρωίδα της Χάισμιθ στο «Carol»): «Πολλά από τα θέματα που βάζει το έργο τα σκέφτομαι κι εγώ εδώ και πολύ καιρό: τα όρια που μας βάζει το φύλο μας, αλλά και πώς η γλώσσα συνεχώς μας προδίδει και μας περιορίζει, μας κλείνει σε ενοχλητικά κουτάκια. Aλλωστε, αν διαβάσεις ένα θεατρικό έργο και αμέσως καταλάβεις τι είναι, τι λέει, ποιος ο λόγος να κάνεις πρόβες; Ο ηθοποιός πρέπει συνεχώς να παίρνει ρίσκα. Και όσο πιο αναγνωρίσιμος είσαι, όσο περισσότερα περιμένουν από σένα τόσο πιο δύσκολο σου είναι να βρεις τη δική σου θέση».

Ο Μάρτιν Κριμπ έγραψε μια χαλαρή διασκευή του μυθιστορήματος που απαρτίζεται από 12 σύντομες σκηνές: σ’ αυτές θέμα και οπτική σταδιακά μετακινούνται, η ηδονοβλεψία και η βία πολλαπλασιάζονται, το θύμα μετατρέπεται σε θύτη. «Είναι μια αρχετυπική ιστορία», λέει ο Κριμπ, «η Πεντάμορφη και το Τέρας. Κυριαρχεί το ερώτημα: ποιος έκανε τι σε ποιον; Μήπως η γυναίκα και όχι ο άντρας έχει τον έλεγχο της κατάστασης;».

Συμπρωταγωνιστής της Κέιτ Μπλάνσετ είναι ο σπουδαίος κινηματογραφικός και θεατρικός Βρετανός ηθοποιός Στίβεν Ντιλέιν, που έχει να εμφανιστεί στο Εθνικό Θέατρο από το 2012, τότε που κέρδισε ένα Τόνι παίζοντας στο «The Coast of Utopia» του Τομ Στόπαρντ.

Και μια και είμαστε στην καρδιά των κινηματογραφικών βραβείων και μια κι έχει φουντώσει το αίτημα της LGBT κοινότητας να πάψουν πια οι γκέι ρόλοι να παίζονται από στρέιτ ηθοποιούς, αξίζει να θυμίσουμε την τολμηρή πρόσφατη δήλωση της Κέιτ Μπλάνσετ: «Θα παλέψω μέχρι θανάτου για το δικαίωμα να παίζω ρόλους που δεν έχουν σχέση με τις προσωπικές μου εμπειρίες».