Κέρδισαν οι καλύτερες!

Αυτή τη φορά, πράγματι, κέρδισαν πολύ καλές ταινίες – όχι ότι ήταν πολλές οι καλές ταινίες στα διαγωνιστικά τμήματα του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ωστόσο -ευτυχώς- τα βραβεία δεν αποτέλεσαν έκπληξη. Οσοι παρακολουθούμε σινεμά, περίπου αυτές περιμέναμε, αν εξαιρέσεις τον «Χρυσό Αλέξανδρο-Θόδωρος Αγγελόπουλος», που ήταν μια απρόσμενη επιλογή – ορθή, αλλά απρόσμενη.

Το φεστιβάλ έληξε χθες. Ολοκληρώθηκε έπειτα από δέκα μέρες με αίθουσες γεμάτες θεατές, με τα καλά και τα λιγότερο καλά του, με προβλήματα που προκύπτουν και δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν λύνονται (όπως το να μην υπάρχουν εισιτήρια, αλλά να υπάρχουν δεκάδες άδειες θέσεις στις αίθουσες, γιατί δεν τα ακυρώνουν όσοι δεν πάνε και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, όπως υπήρχε παλαιότερα, γι’ αυτές τις περιπτώσεις), με αφιερώματα που καταχαρήκαμε (όπως αυτό στο έργο του Γιώργου Τσεμπερόπουλου αλλά και της Κλερ Ντενί) και με ταινίες που μείναμε με ανοιχτό το στόμα σαν τις είδαμε (όπως το απίστευτο τρίωρο φιλμ «Dry Leaf» του Γεωργιανού Αλεξάντρ Κομπερίντζε, επιλογή του Δημήτρη Κερκινού φυσικά, απ’ το οποίο τρεις ώρες δεν έφυγε κανείς, σε μια κατάμεστη αίθουσα και έμειναν όλοι και για QnA μετά!). Με όλα τα παραπάνω πορεύτηκε η φετινή διοργάνωση και ολοκληρώθηκε με την τελετή λήξης χθες, Κυριακή βράδυ, όπου απλώς προβλήθηκε η ταινία «Κότα» του σπουδαίου Ούγγρου σκηνοθέτη Γκιόργκι Πάλφι, ενώ τα βραβεία είχαν δοθεί την ίδια μέρα το μεσημέρι, στην «πρώτη Ανάσταση», όπως πολύ χιουμοριστικά και σωστά μας είπε ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης (σ.σ. είχαν προηγηθεί ήδη τα βραβεία της Αγοράς την προηγούμενη Τετάρτη).

Ο μεγάλος νικητής, η ταινία που βραβεύτηκε με το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους «Χρυσός Αλέξανδρος-Θόδωρος Αγγελόπουλος», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 €, είναι «Η βασίλισσα του βαμβακιού» της Σουζάνα Μιργκάνι. Πρόκειται για μια δυνατή ταινία, με θέμα τη γενοκτονία και τον πόλεμο στο Σουδάν, όπου όλοι οι ηθοποιοί πλέον έχουν βρει καταφύγιο σε άλλες αφρικανικές χώρες, όπως η Αίγυπτος, καθώς κινδυνεύει η ζωή τους. «Ο αγώνας για επιβίωση, για ειρήνη και για δημοκρατία είναι αγώνας όλων. Και είναι απολύτως κοινός», μας είπε η σκηνοθέτρια. Αργυρό Αλέξανδρο για την καλύτερη σκηνοθεσία έλαβε η ταινία «Μπιτσκόμπερ» του Αριστοτέλη Μαραγκού: «Στην ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία τού σήμερα πλέουμε σε επικίνδυνα νερά. Αυτή η ταινία είναι για όλους τους δημιουργούς και τους ονειροπόλους που ψάχνουν φως. Είναι ένα φιλμ για την αποτυχία, αλλά, όπως βλέπετε, και για το δικαίωμα στο όνειρο», είπε ο σκηνοθέτης. Η ίδια ταινία έλαβε και το Βραβείο Φωτογραφίας που πήρε ο Γιώργος Καρβέλας.

Αληθινή ιστορία

To Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού απονεμήθηκε στον Χάρι Μέλινγκ για την ταινία «Pillion» του Χάρι Λάιτον και το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού απονεμήθηκε στη Σαμπρίνα Αμάλι για την ταινία «Maysoon» της Νάνσυς Μπινιαδάκη, ένα φιλμ που επίσης ξεχωρίσαμε και δικαίως έλαβε το βραβείο. Η ταινία «Κάρλα», βασισμένη στην αληθινή ιστορία ενός 12χρονου κοριτσιού στη Γερμανία, που έκανε την πρώτη καταγγελία στην Ευρώπη για σεξουαλική παρενόχληση υποδεικνύοντας τον πατέρα του και κέρδισε τη δίκη, βραβεύτηκε πολλάκις: Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου για την Ιβόν Γκέρλαχ, το μεγάλο βραβείο FIPRESCI σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού (Δ.Δ.), καθώς και το Βραβείο Κοινού Fischer στο Δ.Δ. Η σκηνοθέτρια Κριστίνα Τουρνατζή είναι ελληνικής καταγωγής και, παρά το πόσο νέα είναι, έχει δημιουργήσει μια ταινία αξιώσεων.

Οσον αφορά την ελληνική κινηματογραφία, ξεχώρισαν τρεις ταινίες που ουσιαστικά μοιράστηκαν τα βραβεία: Η «Αρκουδότρυπα» των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου πήρε συνολικά πέντε βραβεία, με τα μεγαλύτερα αυτό της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής FIPRESCI για ελληνική ταινία σε πρεμιέρα, το Βραβείο WIFT GR, το Βραβείο ΕΚΚΟΜΕΔ και ΕΡΤ, το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής Νεότητας που δίνουν οι φοιτητές του ΑΠΘ της Σχολής Κινηματογράφου. Επίσης βραβεύτηκε μία εκ των δύο πρωταγωνιστριών, η Χαρά Κυριαζή, με το «Φως» για πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιό.

Ακολουθεί το εξαιρετικό «Life in a beat» της Αμέρισσας Μπάστα, από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που είδαμε στο φεστιβάλ, η οποία αποτελεί και αυτή την πρώτη μεγάλου μήκους της σκηνοθέτριας (όπως συνέβη και με τους σκηνοθέτες της «Αρκουδότρυπας») και έλαβε το Βραβείο Κοινού «Μιχάλης Κακογιάννης», το Βραβείο Crew United και το Βραβείο Κοινού Fischer – Meet the Neighbors+. Τέλος, το φιλμ «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ» του Γιώργου Γεωργόπουλου, επίσης μια πολύ καλή ταινία, έλαβε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Επιτροπής Νεότητας, το Βραβείο της Πανελλήνιας Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) και το Βραβείο της Φίνος Φιλμ. Τέλος, καθώς τα βραβεία είναι πάρα πολλά (κακώς, αλλά όλο και αυξάνονται!), αξίζει να αναφέρουμε και την ταινία «Στη σκιά της πορτοκαλιάς» της Σερίν Ντάμπις που έλαβε το Βραβείο Κοινού Fischer – Επίσημο Πρόγραμμα και είναι μια ταινία για τα όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη, που δεν είναι διδακτική, ενώ αναπτύσσει την έννοια του αγώνα και πέρα ακόμα από τα στενά αγωνιστικά πλαίσια.