Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το κέντρο της Αθήνας ήταν άδειο το βράδυ της 28ης Οκτωβρίου. Λογικό. Στην Ακαδημίας όμως, εκεί ανάμεσα στη Χαριλάου Τρικούπη και την Ιπποκράτους, υπήρχε πολύ κόσμος.

Τόσο στην «Ελλη», που έδειχνε τον «Αστακό» του Λάνθιμου, όσο και στην «Οπερα» απέναντι, που πρόβαλλε τη «Νιότη» του Σορεντίνο.

Οι δύο πιο καλλιτεχνικές ταινίες των τελευταίων εβδομάδων τυγχάνει να είναι και δύο από τις πιο εμπορικές.

Στο «Youth» μπήκα τελικά, το «Lobster» μπορεί να περιμένει. Πάολο Σορεντίνο, αληθινός ποιητής της εικόνας.

Και τι τέλειες συνθήκες για ταινία: στο κλασικό και ιστορικό «Οπερα», νυχτερινή προβολή, κόσμος όσος ακριβώς χρειάζεται, μια ιδανική κινηματογραφική βραδιά.

Κι ένα φιλμ αριστούργημα. Σκεφτείτε πως τελείωσε και ουδείς από τους θεατές σηκώθηκε από την καρέκλα του για αρκετή ώρα. Σαν να ήμασταν όλοι καρφωμένοι.

Μου αρέσει και πώς εντάσσει τη μουσική στα έργα του ο Σορεντίνο, ειδικά τον ήχο τους.

Αλλοτε υπόκωφος, άλλοτε σε μάξιμουμ ένταση λες και βρίσκεσαι σε κλαμπ. Είναι μοναδικά και τα τραγούδια που επιλέγει.

Ελεγε παλιότερα ο σκηνοθέτης μας Νίκος Παναγιωτόπουλος σε μια συζήτηση, νομίζω και δημόσια αν θυμάμαι καλά, πως ο κινηματογράφος υπάρχει για να παρουσιάζει τις ωραίες γυναίκες.

Ανεξαρτήτως του αν είναι καλές ως ηθοποιοί ή όχι. Ο Πάολο Σορεντίνο προφανώς και είναι της ίδιας σχολής.

Ειδάλλως η παρουσία της Μανταλίνα Ντιάνα-Γκενέα δεν είχε άλλο λόγο στο φιλμ.

Δεν μπορεί να μην πετύχατε κάπου τη σκηνή, τη βλέπετε και στη φωτογραφία, η Μανταλίνα μπαίνει στην πισίνα με τους Μάικλ Κέιν και Χάρβεϊ Καϊτέλ να την παρακολουθούν έκθαμβοι.

Είναι απίστευτη η ομορφιά της. Η Μανταλίνα λοιπόν, αχ, παίζει σ’ αυτήν και ακόμα μία, μόνο, σκηνή. Σε ολόκληρη την ταινία.

Σεναριακά η παρουσία της δηλαδή δεν στέκει πουθενά. Αλλά και τι έγινε; Τα πιο απρόβλεπτα σενάρια είναι τα καλύτερα στη ζωή.