Η ταινία «Ζώνη ενδιαφέροντος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ, για την αρμονική καθημερινότητα της γυναίκας και των παιδιών του φοβερού διοικητή του Αουσβιτς, βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Μάρτιν Εϊμς και βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες έχοντας πρώτα αποσπάσει το Μεγάλο Βραβείο στο φετινό Φεστιβάλ Κανών | «Γουόνκα» σε σκηνοθεσία Πολ Κινγκ, ουσιαστικά ένα prequel το οποίο προσπαθεί να μείνει πιστό στο υλικό του βιβλίου χρησιμοποιώντας κάποια χαρακτηριστικά του πρωταγωνιστή, θέλοντας όμως ταυτόχρονα να ακολουθήσει και μια δική του κινηματογραφική αφήγηση | «Κουραμπιέδες από χιόνι» του Γιάννης Τσιμιτσέλη, μια χριστουγεννιάτικη κωμωδία για όλη την οικογένεια | «Ο καθεδρικός» του Ρίκι Ντ’ Αμπροουζ που που αφηγείται την άνοδο και την πτώση μιας αμερικανικής οικογένειας μέσα από τα μάτια του μοναδικού παιδιού τους, ξετυλίγοντας την ιστορία μέσα σε δύο δεκαετίες | «Ο Καρυοθραύστης και η μαγική φλογέρα» του Βίκτορ Γκλουκούσιν, ρωσικό animation σε ελληνική μεταγλώττιση | Και «Ο Εξορκιστής», το κλασικό αριστούργημα του Γουίλιαμ Φρίντκιν σε επανέκδοση.
Ζώνη ενδιαφέροντος
(The Zone of Interest, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, Πολωνία, 2023, 105’)
★★★☆☆
● Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Γκλέιζερ
● Ηθοποιοί: Κρίστιαν Φρίντελ, Σάντρα Χιούλερ
Ο Τζόναθαν Γκλέιζερ, ο σκηνοθέτης του εξαιρετικού «Κάτω από το δέρμα», σκηνοθετεί την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Μάρτιν Εϊμς, η οποία έχει ως επίκεντρο τον διοικητή του Αουσβιτς, Ρούντολφ Ες, και τη σύζυγό του Χέντβιγκ, οι οποίοι προσπαθούν να φτιάξουν μια ονειρεμένη ζωή για την οικογένειά τους σε ένα σπίτι με κήπο δίπλα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αουσβιτς.
Με έναν αργό ρυθμό και στατικά πλάνα ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα έργο που δεν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μελοδραματικά το Ολοκαύτωμα, αλλά το τοποθετεί σε δεύτερο πλάνο -όλα τα αποτρόπαια που συμβαίνουν στο στρατόπεδο είναι εκτός πλάνου: ήχοι από ουρλιαχτά, πυροβολισμοί από εκτελέσεις-, βάζοντας σε πρώτο πλάνο την οικογένεια, καταγράφοντας με αποστασιοποίηση και ψυχρότητα την καθημερινότητά της με φόντο τις καμινάδες του Αουσβιτς, δείχνοντάς τους να ζουν αμέριμνοι αδιαφορώντας για τις φρικαλεότητες που συμβαίνουν πίσω από τους τοίχους του στρατοπέδου.
Επιχειρώντας αυτή την προσέγγιση, ο Γκλέιζερ προσπαθεί να δημιουργήσει στον θεατή ένα συναίσθημα ανησυχίας/δυσφορίας που σταδιακά μετατρέπεται σε αίσθημα μίσους και αηδίας απέναντι στην οικογένεια που ζει εκεί σαν να μη συμβαίνει τίποτα, όμως χάνει τον προσανατολισμό του καθώς αναλώνεται στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας και σπαταλάει τον κινηματογραφικό του χρόνο αδυνατώντας να προσδώσει το απαιτούμενο βάθος, παραγκωνίζοντας τους χαρακτήρες. Χρησιμοποιώντας ελάχιστους διαλόγους, οι οποίοι είναι αδιάφοροι στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, δεν κινεί την ιστορία προς τα εμπρός, μένοντας στην καταγραφή και χάνοντας την ευκαιρία να εμβαθύνει περισσότερο στους ανθρώπους που πλαισιώνουν την οικογένεια, δημιουργώντας ένα αντι-δράμα.
Ισως η επιλογή αυτή να είναι μια πρόθεση του Γκλέιζερ να μεταφέρει την αδιαφορία και την αποστασιοποίηση των χαρακτήρων στους θεατές ώστε να ξεχάσουν τι συμβαίνει πραγματικά σε δεύτερο πλάνο, το Ολοκαύτωμα, και στο τέλος, χρησιμοποιώντας μια σκηνή να τους θυμίσει αυτό το τρομακτικό γεγονός. Ομως σε μια ταινία μεγάλου μήκους αυτό το εύρημα γίνεται βαρίδι καθώς παίζοντας με την υπομονή του θεατή και ξεγελώντας τον ότι θα συμβεί κάτι τον προτρέπεις να στρέψει αλλού το βλέμμα του, κινδυνεύοντας να χάσεις την προσοχή του από ένα τόσο σημαντικό θέμα. Η ταινία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στο φετινό Φεστιβάλ Κανών.
Γουόνκα (Wonka, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, 2023, 116’)
★★★☆☆
● Σκηνοθεσία: Πολ Κινγκ
● Ηθοποιοί: Τιμοτέ Σαλαμέ, Κέιλα Λέιν, Κίγκαν-Μάικλ Κι, Πάτερσον Τζόσεφ, Ματ Λούκας
Ο Πολ Κινγκ («Πάντινγκτον») αφηγείται το πώς ο Γούλι Γουόνκα, ο πρωταγωνιστής του εμβληματικού και δημοφιλούς βιβλίου «Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας» του Ρόαλντ Νταλ, κατάφερε να εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους εφευρέτες, μάγους και σοκολατοποιούς του κόσμου.
Το «Γουόνκα» είναι ουσιαστικά ένα prequel το οποίο προσπαθεί να μείνει πιστό στο υλικό του βιβλίου χρησιμοποιώντας κάποια χαρακτηριστικά του πρωταγωνιστή, θέλοντας όμως ταυτόχρονα να ακολουθήσει και μια δική του κινηματογραφική αφήγηση.
Ο Κινγκ σκηνοθετεί ένα φαντασμαγορικό μιούζικαλ, με υπέροχα σκηνικά και χρώματα, με τον Τιμοτέ Σαλαμέ να είναι πολύ καλός στον ρόλο του Γουόνκα, προσφέροντας στον θεατή αυτά ακριβώς που θέλει να δει σε μια ταινία τέτοιου είδους: χιούμορ, συγκινητικές στιγμές, δράση. Διανθίζει πάντως την ταινία και με διάφορες αναφορές στο βιβλίο αλλά και στις δυο προηγούμενες ταινίες.
Παρ’ όλη όμως την καλή κατασκευή της, βγαίνοντας από την αίθουσα δεν σου έχει μείνει ως ανάμνηση ένα τραγούδι ή μια χορευτική σεκάνς: όσα έχεις δει ξεχνιούνται αρκετά γρήγορα. Ακόμα και ο Γουόνκα ως χαρακτήρας είναι σχεδόν αδιάφορος, δεν έχει το βάθος που του είχαν προσδώσει ο Τζιν Γουάιλντερ και ο Τζόνι Ντεπ, κάτι όμως που είναι λογικό καθώς δημιουργώντας ένα back story για τον συγκεκριμένο ήρωα, χάνεις το πέπλο μυστηρίου (και μαγείας) που τον κάλυπτε όταν δεν γνωρίζαμε τίποτα γι’ αυτόν.
Κουραμπιέδες από χιόνι (Ελλάδα, 2023, 100’)
● Σκηνοθεσία: Γιάννης Τσιμιτσέλης
● Ηθοποιοί: Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Κατερίνα Γερονικολού, Μελέτης Ηλίας, Μιχάλης Ρέππας, Νικολέττα Βλαβιανού
Σε ένα πανέμορφο ορεινό χωριό, ένας ιδιόρρυθμος ζαχαροπλάστης, ο κύριος Παναγιώτης, αναγκάζεται λόγω συνθηκών να κρύψει από όλους στο σπίτι του τη μικρούλα Φανή. Γρήγορα τα δυο εγγόνια του και ένας φίλος τους ανακαλύπτουν την κρυμμένη Φανή και έτσι σχηματίζεται η συμμορία των πέντε. Τα τέσσερα παιδιά και ο κύριος Παναγιώτης ζουν μια υπέροχη περιπέτεια μεταξύ πραγματικότητας και παραμυθιού… Χριστουγεννιάτικη κωμωδία για όλη την οικογένεια.
Ο καθεδρικός (The Cathedral, ΗΠΑ, 2021, 88’)
★★☆☆☆
● Σκηνοθεσία: Ρίκι Ντ’ Αμπροουζ
● Ηθοποιοί: Μπράιαν ντ’ Αρσι Τζέιμς, Μόνικα Μπαρμπάρο
O Ρίκι Ντ’ Αμπρόουζ σκηνοθετεί ένα αυτοβιογραφικό essay που αφηγείται την άνοδο και την πτώση μιας αμερικανικής οικογένειας μέσα από τα μάτια του μοναδικού παιδιού τους, ξετυλίγοντας την ιστορία μέσα σε δύο δεκαετίες.
Ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια ιδιαίτερη, πειραματική ταινία, που αποτελείται κυρίως από σταθερά πλάνα τα οποία καταγράφουν διάφορες πτυχές από τη ζωή της οικογένειας, συνδυάζοντάς τα με αρχειακό υλικό των δεκαετιών του ’80 και του ’90. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί μια σύνδεση της αμερικανικής οικογένειας με τα γεγονότα τού τότε, δημιουργώντας μια παραβολή για την άνοδο και την πτώση της ίδιας της Αμερικής, μια σύνδεση που δεν καταφέρνει να γίνει με επιτυχία και μοιάζει αρκετές φορές προχειροφτιαγμένη και επιφανειακή.
Σκηνοθετικά ο Αμπροουζ καταφέρνει πάντως να κρατήσει το ενδιαφέρον με τα πολύ ωραία φωτισμένα πλάνα του και τα καδραρίσματά του, αδυνατώντας όμως να μεταφέρει τις ιδέες του στην οθόνη και ανακατεύοντας μαζί πολλά κινηματογραφικά στιλ καθώς ψάχνει το δικό του. Δυστυχώς αδυνατεί να το βρει, καταφέρνοντας να δημιουργήσει έτσι μια ταινία που ενώ έχει μια στρωτή αφήγηση, είναι αδιάφορη ως προς τη θεματική της.
Ο Καρυοθραύστης και η μαγική φλογέρα
(The Nutcracker and the Magic Flute, Ρωσία, 2022, 90’)
● Σκηνοθεσία: Βίκτορ Γκλουκούσιν
● Με τις φωνές των: Χρήστου Λαγκούση, Ζωής Πετράκη, Κωνσταντίνου Τσουμπάρη, Τάσου Νταπαντά, Κώστα Τερζάκη
Είναι παραμονή Χριστουγέννων. Η νεαρή Μαρί κάνει μια ευχή: να γινόταν ένα θαύμα που θα την κάνει και πάλι μικρή και ξέγνοιαστη, σε έναν κόσμο όπου όλα είναι ομορφότερα. Η Μαρί συρρικνώνεται στο μέγεθος κούκλας, ενώ ταυτόχρονα όλα της τα παιχνίδια ζωντανεύουν. Στην περιπέτεια που ακολουθεί, η Μαρί, ο Τζορτζ και οι φίλοι τους, τα παιχνίδια, ταξιδεύουν στη μαγική χώρα των λουλουδιών με αποστολή να σώσουν τον κόσμο. Ρωσικό animation σε ελληνική μεταγλώττιση.
Επανέκδοση
Ο Εξορκιστής (The Exorcist, ΗΠΑ, 1973, 122’)
● Σκηνοθεσία: Γουίλιαμ Φρίντκιν
● Ηθοποιοί: Ελεν Μπέρστιν, Μαξ φον Σίντοφ, Λίντα Μπλερ, Τζέισον Μίλερ
Οταν μια νεαρή κοπέλα καταλαμβάνεται από μια μυστηριώδη οντότητα, η μητέρα της ζητά τη βοήθεια δύο καθολικών ιερέων για να της σώσει τη ζωή. Το κλασικό αριστούργημα του Γουίλιαμ Φρίντκιν σε επανέκδοση.
