Χειροκροτήματα που διήρκεσαν 8-10 λεπτά (!) και στις τρεις προβολές, τις δύο δημοσιογραφικές και την επίσημη, παγκόσμια πρεμιέρα του «Poor Things» (ή κατά την ελληνική απόδοση «Χαμένα Κορμιά»), το βράδυ της Παρασκευής στη Βενετία όπου παραβρέθηκε ο Γιώργος Λάνθιμος, μαζί με τον συνεργάτη του, κορυφαίο μοντέρ, Γιώργο Μαυροψαρίδη, αλλά χωρίς τους πρωταγωνιστές του που απουσίαζαν λόγω της απεργίας των Αμερικανών ηθοποιών. Επευφημίες όπως «Είσαι ιδιοφυΐα! Σε αγαπάμε, Γιώργο!». Δεκάδες tweets αμέσως μετά, με σχόλια όπως αυτό της Sharon Waxman, πάλαι ποτέ ανταποκρίτριας των New York Times στο Χόλιγουντ και σήμερα ιδρύτριας της έγκυρης ιστοσελίδας TheWrap: «Είναι απόλαυση να βλέπεις τον Γιώργο Λάνθιμο στο απόγειο της τρελής δημιουργικότητας και του ταλέντου του».
Ή αυτό από το @theatomreview που «τουιτάρισε»: «Μαγευτικό! Η κορυφαία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Αυτή δεν είναι απλώς άλλη μία ταινία, είναι μια από τις καλύτερες φαντασιώσεις επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών!». Και μια σπάνια ομοφωνία στην υποδοχή των κριτικών που συναγωνίζονται σε επαίνους τόσο για τον Λάνθιμο όσο και για την πρωταγωνίστριά του Εμα Στόουν. Στοιχηματίζουν ότι η ταινία «Poor Things» ή «Χαμένα Κορμιά» όπως είναι ο ελληνικός τίτλος της οδηγεί τους συντελεστές της με βεβαιότητα όχι απλά στα βραβεία του 80ού Φεστιβάλ Βενετίας, αλλά και στα Οσκαρ. Και ανταγωνίζονται στον εντοπισμό επιρροών του Λάνθιμου –αν και ενταγμένων στο εντελώς λανθιμικό του περιβάλλον– από άλλες δημιουργίες υψηλής τέχνης: «Τοποθετημένο κάπου γύρω στο 1900 σε έναν κόσμο όπου η «steampunk» (σ.σ. υποείδος της επιστημονικής φαντασίας που παρουσιάζει τεχνολογία και αισθητικό σχεδιασμό εμπνευσμένο από τις ατμοκίνητες μηχανές του 19ου αιώνα) συναντά την Disneyland, το έργο κάνει αυτόν τον παράδοξο μαέστρο Γιώργο Λάνθιμο να κάνει το αρχικό υλικό πραγματικά δικό του. Είναι μια απίστευτα λαμπρή διασταύρωση μεταξύ του «Φρανκενστάιν» της Μέρι Σέλεϊ και του «Μάτια χωρίς πρόσωπο» του Ζορζ Φρανζί – με μερικές αξιοσημείωτες αναφορές στην «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», όπως αυτή που χρησιμοποιεί τη γλώσσα των γοτθικών συμβάσεων για να μιλήσει για τον ρόλο των ανδρών και των γυναικών στην κοινωνία, καθώς και να απαντήσει στο ερώτημα: «Μπορούν οι άνθρωποι να βελτιωθούν;»», έγραψε π.χ. το Euronews.
«Στο στριμμένο γοτθικό παραμύθι «Poor Things» του Γιώργου Λάνθιμου, η Εμα Στόουν είναι η Bella Baxter, μια άχαρη γυναίκα-παιδί υπό τη φροντίδα ενός τρελού χειρουργού, του Dr. Godwin Baxter (Γουίλεμ Νταφόε) (…) Εκείνος έχει κάνει την Bella αυτό που είναι, μια «Φρανκγκέρλ» με εγκέφαλο μικρού παιδιού η οποία σταδιακά μαθαίνει να μιλάει. Καθώς κινητικές της δεξιότητες εξακολουθούν να αναπτύσσονται, το βάδισμά της με τα λεπτά πόδια της ίσια και δύσκαμπτα, τα μπράτσα της σαν γωνιώδη μέλη κούκλας– έχει την άχαρη ομορφιά των χορευτικών επαναλήψεων της Πίνα Μπάους», επισήμανε ο Independent. Και πρόσθεσε: «Το υλικό ξεπερνά προφανώς τον «Φρανκεστάιν» της Σέλεϊ, αλλά το ανήσυχο ερευνητικό πνεύμα του Λάνθιμου, καθώς και η επιμονή του στην κοινωνική αξία της σεξουαλικής ελευθερίας των γυναικών, παραπέμπει επίσης στους Τόμας Χάρντι και Ντ. Χ. Λόρενς». «Σαν ταινίες του Τέρι Γκίλιαμ και σειρές του Μπράιαν Φούλερ, μαζί (…) Η Bella είναι και Πινόκιο και Barbie μαζί, και Γκίλιαμ και Κιούμπρικ, και αστείο και φρικιαστικό, και ωμά σεξουαλικό και ωμά gory, και απαιτητικό και γλυκό κι αισιόδοξο, ένας αντι-Πυγμαλίωνας που φτιάχτηκε στο σήμερα αλλά δεν ανήκει (αποκλειστικά) σε αυτό», ανέφερε ο Θοδωρής Δημητρόπουλος του news247. «O Λάνθιμος κατανόησε τον κεντρικό άξονα της ταινίας και διύλισε την επιστημονικής φαντασίας ενηλικίωση μιας ξεχωριστής γυναίκας σε μπουνιουελική αισθηματική περιπέτεια εποχής, με σαφή και σοφιστικέ σχολιασμό του #metoo και την αίσθηση πως η μάχη των φύλων μπορεί να απεικονιστεί και να συζητηθεί πιο ελεύθερα, πιο σωματικά, πιο αστεία – ακόμη πιο επινοητικά», επισήμανε στη Lifo και ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος.
Η ταινία περιγράφεται ως μια σύγχρονη διασκευή του μύθου του Φρανκενστάιν βασισμένη στο βιβλίο «Poor Things» του Αλιστερ Γκρέι (κυκλοφόρησε το 1992 και αργότερα μεταφράστηκε στα ελληνικά ως «Χαμένα Κορμιά»). Το σενάριο υπογράφει κι εδώ ο γνωστός μας από την «Ευνοούμενη» Τόνι ΜακΝαμάρα που σε αγαστή συνεργασία με τον Λάνθιμο κι εδώ «διαβάζει» τις περιγραφές του Γκρέι με τρόπο πολύ πιο καλειδοσκοπικό και τολμηρό. Η Εμα Στόουν είναι η Μπέλα Μπάξτερ, μια γυναίκα που, καταπιεσμένη από τον άνδρα της, αυτοκτονεί αλλά ανασταίνεται από τον ιδιοφυή επιστήμονα Γκόντγουιν Μπάξτερ (Γουίλεμ Νταφόε) που μεταμοσχεύει στον εγκέφαλό της αυτόν του μωρού που κυοφορούσε. Ετσι η ίδια πρέπει να μάθει τα πάντα εξ αρχής. Να περπατά, να χορεύει, να μιλάει.
Στην πορεία της προς την ενηλικίωση ανακαλύπτει το σώμα της και το σεξ (πρώτα αυτοϊκανοποιείται, ύστερα δοκιμάζει τον θαυμαστό καινούργιο κόσμο των ηδονών). «Η Μπέλα διαρκώς μαθαίνει, ανακαλύπτει, έρχεται σε σύγκρουση με συμβάσεις, κι όλα αυτά με μια ακατάπαυστη χιουμοριστική διάθεση (…) όσο και με μια ορμητική σεξουαλικότητα, τόσο αβίαστη και οργανική που γρήγορα σταματάς να την κοιτάς σαν κάτι παράξενο», γράφει το 247. Τελικά το σκάει με τον Ντάνκαν (Μαρκ Ράφαλο) που την παρασύρει σε μια ευρωπαϊκή οδύσσεια γνωριμίας και καλοπέρασης (και σεξουαλικής) σε διάφορες πόλεις μέχρι να καταλήξει ωριμότερη, κοινωνικά σοφότερη και απολύτως απελευθερωμένη στο Παρίσι. «Αυτό που ξεκινά ως μια ερωτική απόδραση –γεμάτη με «εξαγριωμένα άλματα»– κάνει την Μπέλα να συνειδητοποιεί σταδιακά τις αδικίες και τις πολιτικές του κόσμου, καθώς και τι περιμένει η κοινωνία από μια γυναίκα. Η Μπέλα όμως έχει ξυπνήσει – και όχι μόνο σεξουαλικά. Αλλά λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ενέργειές της (σεξουαλικές ή άλλες) απειλούν τη ζηλόφθονη και καλοφυλαγμένη πατριαρχία, η ηδονική περιπέτεια «γεμάτη ζάχαρη και βία» για κάποιους, σύντομα μεταμορφώνεται σε ένα «διαβολικό παζλ» για άλλους…», γράφει το Euronews.
«Το σεξ είναι αναπόσπαστο, δομικό συστατικό του ίδιου του μυθιστορήματος» καθώς παρουσιάζει «την ελευθερία που νιώθει η Μπέλα για όλα, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικότητάς της», εξήγησε ο Γιώργος Λάνθιμος στη συνέντευξη Τύπου για την ταινία, αφού αναρωτήθηκε «Γιατί δεν υπάρχει πια σεξ στις ταινίες;».
Στοιχήματα
Το «Poor Things», που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 4 Ιανουαρίου 2024 από τη Feelgood Entertainment, συμμετέχει στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βενετίας διεκδικώντας μαζί με άλλες 22 ταινίες τον Χρυσό Λέοντα. Οι κριτικοί ήδη στοιχηματίζουν υπέρ του Λάνθιμου αλλά και της Εμα Στόουν. «Η Στόουν είναι αναμφισβήτητα στην καλύτερη στιγμή της μέχρι εδώ», γράφει το Hollywood reporter. «Η πρωταγωνίστρια πάει μ’ αυτή την ταινία στο επόμενο επίπεδο καριέρας ή στο επίπεδο πέρα από το επόμενο επίπεδο», συμπληρώνει ο Guardian, που δίνει 5 αστέρια. Οι Times θεωρούν την ταινία φαβορί για τα Οσκαρ. Το περιοδικό Time, την «καλύτερη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου». «Η Εμα Στόουν και ο Γιώργος Λάνθιμος φτιάχνουν ένα μπουρλέσκ από κότσια, τρέλα και απόλαυση», επισημαίνει και ο Independent μιλώντας για ένα «άμεσο φαβορί» για Χρυσό Λέοντα. Αν μη τι άλλο είχαμε χρόνια να δούμε τέτοιας κλίμακας κινηματογραφικό ενθουσιασμό. Εξυπακούεται ότι αδημονούμε…
