Στην αυλή του σχολείου (Un Monde, Βέλγιο, 2021, 72’)
★★★☆☆
● σκηνοθεσία: Λορά Γουαντέλ
● ηθοποιοί: Μάγια Βαντερμπέκ, Γκίντερ Ντιρέ, Καρίμ Λεκλού, Λορά Φερλίντεν
Η μικρή Νορά δεν θέλει να διασχίσει την αυλή του σχολείου, δεν θέλει να καθίσει στο θρανίο, ούτε με τους συμμαθητές της στο διάλειμμα: είναι φοβισμένη, θλιμμένη. Κάθε μέρα που ο μπαμπάς τους τούς αφήνει στην καγκελόπορτα, τη Νορά και τον αδελφό της, Αμπέλ, τ’ αγόρια του σχολείου, κάτω από το βλέμμα δασκάλων πολύ απασχολημένων και πολύ κουρασμένων για ν’ ασχοληθούν, ξεκινούν τη βασανιστική κακοποίηση του Αμπέλ και τον εξευτελισμό του. Η Νορά βλέπει, αλλά ο Αμπέλ την έχει ορκίσει να μη μιλήσει στους μεγάλους. Το κοριτσάκι δυσκολεύεται να επιβιώσει κάτω από ένα τόσο βαρύ φορτίο.
Η Λορά Γουαντέλ, διακεκριμένη ήδη από τη μικρού μήκους της, «Les corps étrangers» του 2014, γράφει και σκηνοθετεί μια ταινία για το bullying, βραβεύεται στο Ενα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Κανών, κάνει τον γύρο του κόσμου και υποβάλλεται από το Βέλγιο για το Οσκαρ Διεθνούς Ταινίας. Η μέθοδος της Γουαντέλ είναι καθηλωτική: η κάμερά της εστιάζει σχεδόν σε ολόκληρη την ταινία στο πρόσωπο της μικρής Νορά, μέσα από το βλέμμα της ο θεατής συνειδητοποιεί και συμπάσχει, οι υπόλοιποι ήρωες περισσότερο ακούγονται παρά φαίνονται, με τη δράση να συμβαίνει κυρίως εκτός κάδρου και γι’ αυτό να βιώνεται τόσο πιο αγχωτικά, πιο βίαια. Αυτή, βέβαια, η εμπνευσμένη αισθητική επιλογή καμουφλάρει ευκολίες στην πλοκή – οι ενήλικες παραμένουν σχηματικοί, η μητέρα απουσιάζει χωρίς εξήγηση, ο πατέρας χαρακτηρίζεται «άνεργος», η δασκάλα είναι πάντα «καλή», σε μια απλουστευμένη ιστορία που, πάντως, χτυπά ευαίσθητες χορδές και τολμά να βουτήξει χωρίς ανάσα στο παιδικό σύμπαν.
Η κυρία Χάρις πάει στο Παρίσι
(Mrs. Harris Goes to Paris, Ουγγαρία, Ην. Βασίλειο, Καναδάς, Γαλλία, ΗΠΑ, Βέλγιο, 2022, 115’)
★★½☆☆
● σκηνοθεσία: Ανθονι Φέιμπιαν
● ηθοποιοί: Λέσλι Μάνβιλ, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Λαμπέρ Γουιλσόν, Λουκάς Μπραβό, Αλμπα Μπαπτίστα, Τζέισον Αϊζακς
Η κυρία Χάρις, Εϊντα για τους γείτονες και φίλους στην παμπ στο Λονδίνο του ’50, έχει χάσει τον άντρα της στον πόλεμο και βιοπορίζεται καθαρίζοντας σπίτια πλουσίων. Οταν, σ’ ένα τέτοιο, δει ένα φόρεμα haute couture του Ντιόρ, το ερωτεύεται κι αποφασίζει να μαζέψει χρήματα και να ταξιδέψει ώς το Παρίσι για ν’ αγοράσει κι εκείνη ένα υφασμάτινο κομμάτι ονείρων από τον οίκο. Η περιπέτειά της σίγουρα θ’ αλλάξει τους γύρω της, όχι όμως την αυθεντικότητα και αγνότητα ψυχής της κυρίας Χάρις.
Ο σκηνοθέτης του «Skin» βασίζεται σ’ ένα μυθιστόρημα του Πολ Γκάλικο του 1958 και υπογράφει μια ταινία τόσο ελαφριά όσο η πιο αγανή δαντέλα. Κατασκευάζει το Παρίσι στη Βουδαπέστη, φτιάχνει μια σειρά από παραμυθένια σκηνικά κι εκεί τοποθετεί μια ιστορία τού «κυνήγα το όνειρό σου» μ’ ένα εξαιρετικό καστ αλλά και ανόητα «κεντήματα», χωρίς να κάνει κάποια προσπάθεια να εκσυγχρονίσει την κοσμοθεωρία της εποχής που γράφτηκε το βιβλίο. Η απεικόνιση της ταξικής πάλης συναγωνίζεται το «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», το φλερτ γίνεται με αποσπάσματα από Σαρτρ, η κυρία Χάρις είναι ένα κουβάρι κοινωνικών στερεοτύπων και φεμινιστικής αφέλειας και οι υπόλοιποι ήρωες δεν προσπερνούν ποτέ τη βιτρίνα, σ’ ένα φιλμ που επιβεβαιώνει, ωστόσο, ότι η Λέσλι Μάνβιλ (υποψήφια για Οσκαρ για την «Αόρατη κλωστή») μπορεί να παίξει οποιονδήποτε ρόλο, κατά προτίμηση κάποιον πιο ενδιαφέροντα.
Ενας μεταφραστής (Un Traductor, Κούβα, Καναδάς, 2018, 104’)
★★½☆☆
● σκηνοθεσία: Ροντρίγκο και Σεμπαστιάν Μπαριούζο
● ηθοποιοί: Ροντρίγκο Σαντόρο, Μαρισέλ Αλβαρεζ, Γιοάντρα Σουάρεζ
Το 1986, θέλοντας να συσφίξει τις σχέσεις της Κούβας με τη Σοβιετική Ενωση και τον Γκορμπατσόφ, ο Φιντέλ Κάστρο προσφέρθηκε να φιλοξενήσει και να νοσηλεύσει στη χώρα του τα θύματα του Τσερνομπίλ. Ο Μαλίν, καθηγητής Ρωσικής Λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο, υποχρεώνεται να συμβάλει ως διερμηνέας μεταξύ ασθενών και γιατρών σ’ ένα νοσοκομείο. Του ανατίθεται ο παιδικός θάλαμος και ο Μαλίν, μετά την πρώτη φρίκη και το σοκ, αφοσιώνεται στο να κάνει τη ζωή των παιδιών καλύτερη, παραμελώντας τη δική του οικογένεια. Με τη γοητεία του Ροντρίγκο Σαντόρο και της ίδιας της μαγικής Αβάνας στο προσκήνιο, οι αδελφοί Μπαριούζο σκηνοθετούν μια ταινία (πρόταση της Κούβας για το Οσκαρ Διεθνούς Ταινίας) που αποκαλύπτει, μεν, μια λίγο γνωστή πτυχή της Ιστορίας, το κάνουν όμως με τέτοιο υπερβολικό μελοδραματισμό και συναισθηματικό χειρισμό, λες και από μόνα τους τα δεκάδες καρκινοπαθή παιδάκια που βουρκώνουν και αγωνίζονται δεν αρκούν για να συγκινήσουν.
Η πρόσκληση (The Invitation, ΗΠΑ, Ουγγαρία, 2022, 105΄)
★★☆☆☆
● σκηνοθεσία: Τζέσικα Μ. Τόμπσον
● ηθοποιοί: Νάταλι Εμάνιουελ, Τόμας Ντόερτι
Η Ιβι, μια νεαρή και όμορφη Αμερικανίδα, μένει ολομόναχη μετά και τον θάνατο της μητέρας της. Ή μήπως όχι; Ενα τεστ DNA θα την οδηγήσει σ’ ένα ολόκληρο σόι Βρετανών αριστοκρατών, σε μια στοιχειωμένη έπαυλη, έναν απρόσμενο γάμο κι έναν σκοτεινό εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορεί να βγει. Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η Τόμπσον διασκευάζει ελεύθερα τον «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ, θέλοντας να συνδυάσει το γκοθ θρίλερ με έναν σύγχρονο σχολιασμό για τη θέση της γυναίκας και τα ταξικά και φυλετικά προνόμια (μάλλον). Εκείνο που καταφέρνει είναι να συμπληρώσει ένα κολάζ όλων των κλισέ του είδους και να φωτίσει θαυμάσια το πανέμορφο πρόσωπο της Νάταλι – Μισάντεϊ – Εμάνιουελ.
Πνεύμα από σπίτι (Finnick, Ρωσία, 2022, 85’)
★★½☆☆
● σκηνοθεσία: Ντένις Τσερνόφ
● με τις φωνές των: Θάνου Λέκκα, Ζωής Πετράκη, Σταύρου Σιούλη
Η Κριστίν είναι ένα 13χρονο κορίτσι μεγάλης ευφυΐας και αντιστρόφως ανάλογης κοινωνικότητας. Οταν, με τους θεότρελους γονείς της, μετακομίσει σ’ ένα καινούργιο σπίτι, θ’ ανακαλύψει εκεί ένα «φιν», το τριχωτό, αόρατο για τους άλλους, δύστροπο πνεύμα του σπιτιού και, μαζί του θα προσπαθήσει να λύσει ένα αίνιγμα και να σώσει την πόλη από την καταστροφή. Ρωσικό παιδικό animation που ξεκινά με μια υπέροχα ιδιοσυγκρασιακή ηρωίδα κι ένα διασκεδαστικό ανύπαρκτο πλάσμα, για να ισοπεδώσει και τα δυο σε μια συμβατική περιπέτεια καταδίωξης. Προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.
Ο Κοτολαγός και το Χάμστερ του Σκότους
(Hopper et le hamster des ténèbres, Βέλγιο, Γαλλία, 2022, 91΄)
★★☆☆☆
● σκηνοθεσία: Μπεν Στάσεν, Μπενζαμέν Μουσκέ
Ο Κοτολαγός θέλει «απλώς να είναι φυσιολογικός», να έχει φίλους, να τον αποδέχονται – παρότι είναι διαφορετικός, μισός λαγός, μισός κοτόπουλο, με άλλα λόγια ένας φτερωτός λαγός που δεν μπορεί να πετάξει. Μήπως, όμως, εάν καταφέρει να φέρει στο χωριό το Χάμστερ του Σκότους κερδίσει την αναγνώριση και την αγάπη που διεκδικεί; Περιπετειώδεις δοκιμασίες μ’ έναν ατζαμή αλλά αγαπησιάρη ήρωα, σε μια (πολύ) παιδική ταινία υπέρ της διαφορετικότητας.
? 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας. Εως και τις 9 Οκτωβρίου 2022, το παλιό και το νέο, το αιχμηρό και το κλασικό συναντιούνται με το κοινό στη φθινοπωρινή Αθήνα. Στις αίθουσες Δαναός 1 & 2, Αστορ, Αστυ, Τριανόν, στο Ιντεάλ που ξανανοίγει τις πόρτες του, αλλά και το Village @ the Mall και το Μέγαρο Μουσικής. Πληροφορίες στο www.aiff.gr
