«Έφυγε» ο Δημήτρης Χαρίτος

Δεν τον αγαπάγαμε. Τον θαυμάζαμε και τον λατρεύαμε. Για την ευγένειά του, το ταλέντο του, την επιμονή του έως το τέλος, τον επαγγελματικό του και την αίσθηση της μαθητείας που είχε πάλι έως το τέλος. Γιατί δυστυχώς αυτό το «τέλος» ήρθε. Προχθές Παρασκευή 7/01, ο Δημήτρης Χάριτος «έφυγε» από κοντά μας. Σε ηλικία 91 ετών βέβαια, αλλά όταν μιλάμε για ανθρώπους όπως ο ίδιος, ποιος μετράει τα χρόνια;

Ο Δημήτρης Χάριτος για μας ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που έγραφε ποίηση, ήξερε τα πάντα γύρω από το σινεμά και ήταν από τους λίγους που σε κάθε Φεστιβάλ Κινηματογράφου (και στα μεγάλα, της Θεσσαλονίκης) δεν έκανε ούτε δημόσιες σχέσεις, ούτε τίποτε άλλο παρά να βλέπει ταινίες από το πρωί έως και το βράδυ… Μέχρι το τέλος.

Από τα ιστορικά μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, ο ίδιος πέρασε από πολλά «μετερίζια»: πρόεδρος, γενικός γραμματέας, ταμίας, μέλος… Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές φεστιβάλ, ακόμη και σε γνωμοδοτικα όργανα του ΥΠΠΟΑ και έχει υπάρξει και αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Τραπεζικός υπάλληλος ήταν, ωστόσο αυτό δεν τον σταμάτησε από το να γράφει με απίστευτη συνέπεια μάλιστα και ηχηρό επαγγελματικό, σε εφημερίδες και εκδόσεις της ΠΕΚΚ. Φυσικά, πάντα υπήρχε και η ποίηση («Τα τριακόσια εξήντα πέντε και το ένα για τα δίσεχτα χρόνια» ήταν η τελευταία του συλλογή που κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Κιχλη).

Δεν είναι τυχαία τα λόγια που επέλεξε η ΠΕΚΚ για να τον αποχαιρετήσει: «Τα αφιερώματα, οι ψηφοφορίες, οι μονογραφίες, οι συνελεύσεις, οι μικρές και οι μεγάλες αποφάσεις για την εσωτερική οργάνωση ή τη δημόσια παρουσία της Ένωσής μας τον ενθουσίαζαν, τον συγκινούσαν, τον ενέπνεαν μέχρι τέλους…

Σε καιρούς σαν τους σημερινούς, όταν οι σειρήνες της ατομικής προβολής, της μόδας, του κενού εντυπωσιασμού, της διάχυτης από συσπείρωσης και της πνευματικής και γλωσσικής καθίζησης θριαμβεύουν, τότε η πραότητα, το εφηβικό σφρίγος και η βαθιά αφοσίωση στην έννοια της συλλογικής δράσης του Δημήτρη Χαρίτου συνθέτουν την πρώτη ύλη του προσωπικού του ίχνους κι ένα παράδειγμα για τους νεοτερους» καταλήγει.

Στις τελευταίες μας συναντήσεις, εκτός από το σινεμά και την ποίηση, τις συζητήσεις μας μονοπωλούσε η περηφάνια του για τον γιο του Λευτέρη, που το ευρύ κοινό τον έμαθε ως σκηνοθέτη στις Άγριες Μέλισσες στην τηλεόραση, αλλά και το ντοκιμαντέρ “Dolphin Man” για τον διάσημο δύτη Ζακ Μαγιόλ στον κινηματογράφο.

Για την καλλιέργεια, την ευγένεια και τη γλυκύτητα του έκανε λόγο στην ακακοίνωσή του και το ΕΚΚ. Η κηδεία του αγαπημένου μας Δημήτρη Χαρίτου θα γίνει σήμερα Δευτέρα, στις 13.30 από το Α Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένεια παρακαλεί αντί στεφάνων, τα χρήματα να δοθούν στην Κιβωτό του Κόσμου.