Ο τυχοδιώκτης ΜακΚόναχεϊ κι ο κυνηγός του… μπλε σουτιέν

Ο Παραλίας  ★★½☆☆☆

(The Beach Bum, Ελβετία, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ, 2019, 95′)

♦ σκηνοθεσία: Χάρμονι Κορίν

♦ ηθοποιοί: Μάθιου ΜακΚόναχεϊ, Snoop Dog, Αϊλα Φίσερ, Ζακ Εφρον, Τζόνα Χιλ

Μετά το «Spring Breakers», ο Χάρμονι Κορίν εγκαθίσταται στο Μαϊάμι και χαζεύει τον Moondog του, σε μια ταινία φτιαγμένη για να βλέπεται «φτιαγμένη».

Ο Moondog είναι ένας τυχοδιώκτης της ζωής, ένας ποιητής, βολικά παντρεμένος με μια ζάπλουτη σύζυγο. Αυτή του η κατάσταση –και οι άφατες προκλήσεις που του προσφέρουν οι γύρω του, από τον Snoop Dog που παίζει σχεδόν τον εαυτό του, ώς τον Ζακ Εφρον που παίζει το κακομαθημένο, καμένο πλουσιόπαιδο– του επιτρέπει να επιπλέει στη ζωή, με τρόπο «αντισυμβατικό», κάνοντας ό,τι του καπνίσει και καπνίζοντας ό,τι υπάρχει.

Για να κάνεις μια ταινία βουτηγμένη στα ναρκωτικά και τον, ας πούμε, ηδονισμό και να λειτουργήσει, πρέπει να είσαι ο Τέρι Γκίλιαμ και να κάνεις το «Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας» ή ο Πολ Τόμας Αντερσον και να κάνεις το «Εμφυτο ελάττωμα».

Αντίθετα, ο Χάρμονι Κορίν θυμίζει περισσότερο έναν εφηβικό ενθουσιασμό με τις καταχρήσεις και προσπαθεί υπερβολικά να είναι το cool παιδί της τάξης. Ακόμα κι έτσι, επενδύοντας στην υπερβατική, διασκεδαστική ερμηνεία του Μάθιου ΜακΚόναχεϊ και στο εξ ορισμού σέξι τοπίο της Φλόριντα, η ταινία μοιάζει να περνά, η ίδια, τόσο καλά, που η διάθεσή της γίνεται μεταδοτική.

Το σουτιέν  ★★☆☆☆

(The bra, Γερμανία, Αζερμπαϊτζάν, 2018, 90′)

• σκηνοθεσία: Βάιτ Χέλμερ
• ηθοποιοί: Μίκι Μανόλοβιτς, Παθ Βέγκα, Ντενίς Λαβάν

Ο Γερμανός σκηνοθέτης του «Absudristan» κάνει μια ρομαντική κομεντί χωρίς διαλόγους και με πολλή νοσταλγία. Ο Νουρλάν είναι ο μηχανοδηγός του τρένου που διασχίζει τα περίχωρα του Μπακού: ανοιχτές πεδιάδες και χωριά με δρομάκια τόσο στενά που περνώντας το τρένο μαζεύει απλωμένες μπουγάδες, σεντόνια, ώς και… ένα λεπτοκεντημένο μπλε σουτιέν. Μια ανάσα πριν από τη σύνταξη, ο μοναχικός Νουρλάν αποφασίζει να ανακαλύψει ποια είναι η ιδιοκτήτρια του μπλε σουτιέν που στοιχειώνει τη φαντασία του, χτυπώντας πόρτες και ζητώντας από κοπέλες και κυρίες να το δοκιμάσουν να δει αν τους κάνει, σαν το γυάλινο γοβάκι της Σταχτοπούτας.

Ο Χέλμερ, μ’ ένα καστ ευαίσθητων προσώπων και χωρίς γλωσσικούς περιορισμούς, μια και το φιλμ του έχει μόνο μουσική και ήχο αλλά καθόλου διάλογο, κάνει ένα ρομαντικό, τρυφερό παραμύθι για το happy end της μοναξιάς, χτίζοντας πάνω στη σωματική κωμωδία του Ζακ Τατί.

Μόνο που ο Τατί σατίριζε την εποχή του, ενώ ο Χέλμερ κάνει συνειδητά ένα τόσο ρετρολάγνο φιλμ, βάζοντας ακόμα και σημάδια και χαρακιές πάνω στην εικόνα του και σκοτεινό πλαίσιο, σαν μια παλιά κόπια, φροντίζοντας τόσο τις χρωματικές αρμονίες του και τη γραφική αισθητική του, που η απόφασή του αυτή μοιάζει τόσο επιτηδευμένη ώστε να αποσπά την προσοχή απ’ όσα, τελικά, συμβαίνουν μέσα σ’ αυτό το τέλεια σχεδιασμένο παραμύθι.

Σκότωσα το αφεντικό μου  ★½☆☆☆☆

(Rebelles, Γαλλία, 2019, 87′)

• σκηνοθεσία: Αλάν Μοντουί
• ηθοποιοί: Σεσίλ ντε Φρανς, Γιολάντ Μορό, Οντρέ Λαμί

Η Σαντρά, τέως ωραία της μικρής πόλης της, μετά από μια αποτυχημένη ενηλικίωση στο Παρίσι, επιστρέφει, λίγο πιο κατεστραμμένη και σκληρή, και πιάνει δουλειά στην τοπική κονσερβοποιία σαρδέλας.

Παρ’ ότι επιθετική προς τις συναδέλφισσές της, όταν κατά λάθος σκοτώσει τον πέφτουλα διευθυντή τους, δυο εργάτριες θα της συμπαρασταθούν και οι τρεις τους θα μοιραστούν την κλεμμένη περιουσία του. Η απόφασή τους θα φέρει στη ζωή τους μπελάδες και στον δρόμο τους μαφιόζους. Φεμινιστική κωμωδία που ξεκινά χαριτωμένα και συνεχίζει με αυξανόμενη αγαρμπάδα σεναριακά και αισθητικά.

Καλοκαίρι με τη Μόνικα   ★★★★☆

(Sommaren med Monika, Σουηδία, 1953, 96′)

• σκηνοθεσία: Ινγκμαρ Μπέργκμαν
• ηθοποιοί: Χάριετ Αντερσον, Λαρς Εκμποργκ

Η Μόνικα και ο Χάρι ζουν, ο καθένας, με το βάρος της οικογένειάς του: ο πατέρας της Μόνικα είναι διαρκώς μεθυσμένος, του Χάρι άρρωστος. Οι δυο τους, πνεύματα ελεύθερα, ανήσυχα κι ερωτευμένα, θα αποφασίσουν να αφήσουν για λίγο πίσω τη μιζέρια τους, να πάρουν μια βάρκα και να περάσουν λίγα βράδια ανεξαρτησίας.

Η περιπέτειά τους θα οδηγήσει σ’ ένα γάμο κι ένα παιδί, αλλά γρήγορα η Μόνικα θα καταλάβει ότι εγκλωβίστηκε σ’ ένα ακόμα κελί συμβάσεων. Η ταινία, που έκανε παγκόσμια διάσημο το όνομα του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, τόσο πρωτοποριακή για την εποχή της, που μοιάζει μοντέρνα και σήμερα. Επανέκδοση με νέες κόπιες.