Μούσα του σκηνοθέτη Ινγκμαρ Μπέργκμαν σε δέκα και πλέον ταινίες του. Ηθοποιός που φώτισε κορυφαίες κινηματογραφικές στιγμές, όπως η «Περσόνα», η «Εβδομη Σφραγίδα» (1957), οι «Αγριες Φράουλες» (1957) και το «Ερωτες χωρίς φραγμό» (1966), ερμηνεύτρια με μεγάλο βάθος και εσωτερικότητα, η υπέροχη Μπίμπι Αντερσον πέθανε προχθές στη Στοκχόλμη σε ηλικία 83 ετών.
Γεννημένη στις 11 Νοεμβρίου 1935 στη Στοκχόλμη η Μπέριτ Ελίζαμπετ Αντερσον σπούδασε υποκριτική στη σχολή Gösta Terserus και στη Βασιλική Δραματική Σχολή της πόλης. Τα πρώτα επαγγελματικά της βήματα τα έκανε ήδη από την ηλικία των 15 ετών, πρωταγωνιστώντας σε διαφημιστικά σποτ, με πιο γνωστό αυτό ενός σαπουνιού από όπου την εντόπισε ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν.
Μπίμπι Αντερσον (1935-2019)
Παρ’ όλο που πρωταγωνίστησε στις πιο απαιτητικές ταινίες του μεγάλου Σουηδού σκηνοθέτη (από την «Εβδομη Σφραγίδα», «Το πάθος», τις «Αγριες φράουλες» ώς την «Επαφή», τα «Χαμόγελα καλοκαιρινής νύχτας» και τις «Σκηνές από έναν γάμο») το φιλμ που της άλλαξε τη ζωή ήταν η «Περσόνα» (ερμηνεία που της χάρισε υποψηφιότητα για το BAFTA Α’ Γυναικείου Ρόλου).
Με τη βοήθεια και την εμπιστοσύνη του Μπέργκμαν (πόσο σπουδαία αυτά τα κοντινά του πλάνα στο πρόσωπό της) της δόθηκε ένας ρόλος μεγάλος με τον οποίο απέδειξε ότι ήταν σπουδαία για τα πολύπλοκα. Ερμήνευσε έξοχα τη νοσοκόμα μιας διάσημης ηθοποιού (Λιβ Ούλμαν) η οποία ζούσε σε ένα απομακρυσμένο παραθαλάσσιο εξοχικό σπίτι και καθώς είχε απώλεια ομιλίας η Αντερσον ερμήνευε τους περισσότερους διαλόγους της ταινίας.
«Οταν διάβασα το σενάριο της “Περσόνα” δεν κολακεύτηκα καθόλου. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπρεπε να παίξω αυτή την ανασφαλή, αδύναμη προσωπικότητα τη στιγμή που αγωνιζόμουν τόσο σκληρά να καλύψω τις προσωπικές μου ανασφάλειες και να νιώσω σίγουρη με τον εαυτό μου», είχε πει η Αντερσον στο περιοδικό American Film το 1977. «Συνειδητοποίησα ότι ο Μπέργκμαν γνώριζε πλήρως την προσωπικότητά μου και με προτίμησε γιατί αυτός ήταν ένας καλός τρόπος να γνωρίσω τον εαυτό μου. Μερικές φορές πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες ενστικτωδώς είναι οι καλύτεροι ψυχίατροι».
Συνολικά συμμετείχε σε περίπου 90 ταινίες αλλά και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Κέρδισε το Βραβείο Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ των Κανών μαζί με τις συμπρωταγωνίστριές της για την ταινία «Στο κατώφλι της ζωής». Για τον ρόλο της στην ταινία «The Mistress» του Σουηδού σκηνοθέτη Βίλγκοτ Σιόμαν βραβεύτηκε με την Αργυρή Αρκτο Α’ Γυναικείου στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Επιπλέον, έπαιξε στις ταινίες «Το γράμμα του Κρεμλίνου», «Η γιορτή της Μπαμπέτ» και «Κουιντέτο».
Τα τελευταία χρόνια συμμετείχε σε ειρηνικά και φεμινιστικά κινήματα και δεν σταμάτησε να εργάζεται ώς το 2009, χρονιά που υπέστη εγκεφαλικό και παρέλυσε η μία πλευρά του σώματός της.
