Τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, διάσωση μεταναστών στον Ατλαντικό

Αμάντα ★★★☆☆

(Amanda, Γαλλία, 2018, 107′) 

• Σκηνοθεσία: Μικαέλ Χερς 
• Ηθοποιοί: Βενσάν Λακόστ, Ιζόρ Μιλτριέ, Στέισι Μάρτιν 

Χάρη σ’ ένα εξαιρετικό σενάριο αλλά και σε αληθινά φωτεινές ερμηνείες, η «Αμάντα», με επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας, είναι η ταινία που σε ζεσταίνει και σε καθησυχάζει, θυμίζοντάς σου την ίδια στιγμή ότι στη ζωή δεν υπάρχει σιγουριά. 

Στο ανοιξιάτικο Παρίσι της ομορφιάς και της ανεμελιάς, ο 24χρονος Νταβίντ ζει ακόμα ως έφηβος: καμιά ευθύνη, παρά να τακτοποιεί τα airbnb που του ανατίθενται, σκόρπιες μικροδουλειές, ρομαντικά φλερτ και τακτικές επισκέψεις στην «ενήλικη» αδελφή του Σαντρίν και την 7χρονη κόρη της, Αμάντα, την οποία μεγαλώνει μόνη της.

Ο Νταβίντ τις υπεραγαπά, αρκεί να μην τον σκοτίζουν. Οταν η Σαντρίν, τη μέρα που γιορτάζει τα γενέθλιά της μ’ ένα πικνίκ στο πάρκο, θα δολοφονηθεί εν ψυχρώ σε τρομοκρατική επίθεση, ο Νταβίντ θ’ αναγκαστεί όχι μόνο να διαχειριστεί τη δική του απώλεια, αλλά και να αναλάβει, πια, την Αμάντα, το θαρραλέο κοριτσάκι που αγωνίζεται να εκλογικεύσει τον θάνατο. 

Ηλιόλουστη και απαλή σαν ταινία του Ρομέρ, αλλά μ’ ένα τεράστιο τραύμα διαρκείας στο κέντρο της, η «Αμάντα» καταφέρνει να μιλήσει διαπεραστικά και με μια ρεαλιστική ιστορία, με συναισθηματική νοημοσύνη, ένα ελαφρύ χιούμορ και χωρίς ίχνος υπερδραματοποίησης ή μελοδραματισμού, για το «η ζωή συνεχίζεται» και για το πώς η ανθρώπινη δύναμη κατακτά την κανονικότητα στις πιο αντικανονικές συνθήκες. 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ EUROPA CINEMAS, ΑΝΟΙΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 2+1, ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΔΑΝΑΟΣ, ΔΙΑΝΑ, ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON, ΖΕΑ DIGITAL CINEMA

Styx ★★★☆☆

(Γερμανία, Αυστρία, 2018, 94′) 

• Σκηνοθεσία: Βόλφγκανγκ Φίσερ 
• Ηθοποιοί: Σουζάνε Βολφ, Γκίντιον Οντουόρ Ουεκέζα 

Η Εϊσα Γκρέι είναι μια δυναμική, φιλόδοξη, επιτυχημένη γιατρός στα επείγοντα περιστατικά. Προκειμένου να δώσει λίγο χρόνο στον εαυτό της, αποφασίζει να πραγματοποιήσει το όνειρό της, να ταξιδέψει μόνη με ιστιοπλοϊκό ώς το Νησί της Αναλήψεως στον Ατλαντικό. Στην πορεία θα συναντήσει μια ακυβέρνητη βάρκα με εκατό μετανάστες.

Η Εϊσα θα αναγκαστεί να επιλέξει: θα υπακούσει τους λιμενικούς που της μηνύουν να μην εμπλακεί ή θα αναλάβει, μόνη, να σώσει όσους μπορεί; Η ταινία, που από το Πανόραμα του Φεστιβάλ Βερολίνου έφτασε στις τρεις φιναλίστ του Βραβείου Lux, παρότι και η ίδια διχάζεται μεταξύ περιπέτειας επιβίωσης και δράματος κοινωνικής συνείδησης, καταφέρνει να δώσει μια γερή γροθιά στη συζήτηση περί προσωπικής ευθύνης, κυρίως χάρη στη συγκλονιστική ερμηνεία της Σουζάνε Βολφ. 

ΑΝΔΟΡΑ, ΑΝΟΙΞΗ, ΑΣΤΟΡ, ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΟΝΑΡ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ 

Πώς να εκπαιδεύσετε τον δράκο σας 3 ★★★☆☆

(How to Train Your Dragon: The Hidden World, ΗΠΑ, 2019, 104′) 

• Σκηνοθεσία: Ντιν ΝτεΜπλουά 
• Με τις φωνές των: Βαγγέλη Ευαγγέλου, Ηρώς Μπέζου, Αλμπέρτο Εσκενάζυ 

Το τελευταίο μέρος της τριλογίας, που ξεκίνησε συναρπαστικά το 2010, δεν είναι το καλύτερο, αλλά είναι το γλυκύτερο, συνεχίζοντας να πρεσβεύει τη σημασία της διαφορετικότητας και της αποδοχής. Αυτή τη φορά, ο Ψάρης έχει να διαχειριστεί τον πρώτο έρωτα του δράκου του, του Φαφούτη, και, μαζί, έναν αήττητο κυνηγό δράκων που θέλει την καταστροφή της αρμονίας του Μπερκ. Αν το κεντρικό μέρος της ταινίας τραβά λίγο παραπάνω, το χιούμορ, το πολιτικό θάρρος και το, κυριολεκτικά και μεταφορικά, απογειωτικό φινάλε, συνθέτουν μια ταινία που απλώς σ’ αφήνει να θέλεις κι άλλο. Προβάλλεται μόνο μεταγλωττισμένη στα ελληνικά. 

NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, ODEON ΟΠΕΡΑ, TOWN CINEMAS, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΣΚΑΡ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ, ΦΟΙΒΟΣ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕΡΑΜΑ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ 

Με άλλο πρόσωπο ★★½☆☆☆

(Twarz, Πολωνία, 2018, 91′) 

• Σκηνοθεσία: Μαλγκορζάτα Ζουμόφσκα 
• Ηθοποιοί: Ματέους Κοσιούκεβιτς, Ανιέσκα Ποντσιάντλικ 

Ο Γιάτσεκ, νέος και γεροδεμένος εργάτης, αγαπά τη μέταλ μουσική, το κορίτσι του και το γιγάντιο άγαλμα του Ιησού στη μικρή κοινότητα, για την κατασκευή του οποίου ο Γιάτσεκ βοηθά. Ενα δυστύχημα απειλεί τη ζωή του κι ο Γιάτσεκ υποβάλλεται σε μεταμόσχευση προσώπου. Η χώρα τον αντιμετωπίζει ως ήρωα, αλλά ο ίδιος έχει χάσει τον εαυτό του. Αργυρή Αρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ένα… ιδιόμορφο δράμα που ξεκινά πρωτότυπα και δυναμικά, αλλά χάνει την έμπνευσή του στην πορεία. 

Μετά ★★½☆☆☆

(After, ΗΠΑ, 2019, 106′) 

• Σκηνοθεσία: Τζένι Γκέιτζ 
• Ηθοποιοί: Χίρο Φάινς Τίφιν, Τζόζεφιν Λάνγκφορντ, Σέλμα Μπλερ 

Η Τέσα είναι υπόδειγμα: καλή κόρη, επιμελής φοιτήτρια στο πρώτο έτος της στο κολέγιο, πιστή φίλη και, φυσικά, αμύητη στον έρωτα. Ολες οι ισορροπίες της ζωής της θα ανατραπούν όταν θα γνωρίσει τον Χάρντιν, με το γεμάτο τατουάζ κορμί αλλά με βαθιά γνώση της λογοτεχνίας, έναν δικό της… Ρεμπό που την αφοπλίζει, πνευματικά και σεξουαλικά. Κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μπεστ σέλερ της Ανα Τοντ, η νέα προσθήκη στις εφηβικές ταινίες της ανακάλυψης του έρωτα, έχει δύο πανέμορφους πρωταγωνιστές (ο Χίρο Φάινς είναι ανιψιός του Ρέιφ και του Τζόζεφ), χωρίς αξιώσεις υποκριτικής, έναν συγκαλυμμένο συντηρητισμό, αλλά τελεί την αποστολή του, να κάνει το (πολύ) νεανικό κοινό να λαχανιάσει και να ονειρευτεί. 

Οταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες ★★½☆☆☆

(Ελλάδα, 2019, 79′) 

• Σκηνοθεσία: Μαριάννα Οικονόμου 

Σε ένα μικρό θεσσαλικό χωριό, δύο άντρες, ξάδελφοι, και πέντε γυναίκες, αγρότισσες, κάνουν μια νέα αρχή: καλλιεργούν τις ντοματιές τους με υποστήριξη κλασικής μουσικής που τις κάνει πιο εύρωστες και σχεδιάζουν τρόπους να εξαγάγουν το προϊόν τους. Το ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου, που έκανε πρεμιέρα στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου, είναι μια τρυφερή και, κατά στιγμές, χιουμοριστική καταγραφή μιας Ελλάδας που, πολυμήχανη σαν τον Οδυσσέα, προσπαθεί να επιβιώσει από την κρίση. Καλύτερες σκηνές της όσες καταπιάνονται όχι με τα new age ξαδέλφια, αλλά με την αυθεντικότητα και το μεγαλείο των κυριών της ιστορίας. 

Holy Boom ★★½☆☆☆

(Ελλάδα, 2018, 99′) 

• Σκηνοθεσία: Μαρία Λάφη 
• Ηθοποιοί: Νένα Μεντή, Λούλι Μπίτρι, Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη, Σαμουήλ Ακίνολα, Σπύρος Μπαλλεστέρος 

Τέσσερα σετ ανθρώπων σε μια μικροαστική γειτονιά της Αθήνας συγκρούονται με την ταυτότητά τους. Ο Φιλιππινέζος Ιγκέ υφίσταται τον τραμπουκισμό του έφηβου φασίστα, η Ελληνίδα Λένα κι ο Αφρικανός Μανού βλέπουν το σχέδιό τους να ντιλάρουν ναρκωτικά να πηγαίνει μοιραία στραβά, η Αλβανίδα Αντια με το μωρό στην αγκαλιά χρειάζεται το διαβατήριό της που κρατά η τοπική μαφία και η κυρία Θάλεια, μοδίστρα και πιστή χριστιανή, κλεφτοκοιτάζει όσα αλλάζουν μπροστά στα μάτια της. Ντεμπούτο της Μαρίας Λάφη, με θαυμάσια καθοδήγηση ηθοποιών και μια αξιοπρόσεκτη φυσικότητα και ρυθμό στη σκηνοθεσία, εγκλωβίζεται σεναριακά σε στερεοτυπικούς ήρωες και δραματουργικά κλισέ, καταλήγοντας με μια πιο κοινότοπη «Πόλη των Παιδιών» του Γιώργου Γκικαπέππα, αλλά αφήνοντας μια αισιοδοξία για το κινηματογραφικό μέλλον της. 

Hellboy: Ξαναγύρισα από την Κόλαση ★★☆☆☆

(ΗΠΑ, 2019, 120′) 

• Σκηνοθεσία: Νιλ Μάρσαλ 
• Ηθοποιοί: Ντέιβιντ Χάρμπορ, Μίλα Γιόβοβιτς, Ιαν ΜακΣέιν, Σάσα Λέιν 

Ο Hellboy του κομίστα Μάικ Μινιόλα, των εμβληματικών ταινιών που υπέγραψε το 2004 και το 2008 ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο, ξαναγύρισε από την Κόλαση σε πολύ light εκδοχή. Ο υπερηρωικός δαίμονας αναλαμβάνει αποστολή, μαζί μ’ έναν Βρετανό πράκτορα και μια έφηβη μέντιουμ, να κατατροπώσει μια για πάντα τη Μάγισσα Νίμουε που, αν και τεμαχισμένη, απειλεί να πνίξει τον κόσμο στο αίμα. Διχασμένη ανάμεσα στην «ανάγκη» ενός νέου ενδεχόμενου franchise να καλύψει αφηγηματικά την προϋπάρχουσα μυθολογία για ένα νέο κοινό και στην εμπορική επιθυμία ν’ ασπαστεί το αθεόφοβο χιούμορ ενός «Deadpool», η ταινία, παρά τα θεαματικά εφέ της και τον συμπαθέστατο Νέιβιντ Χάρμπορ στον κεντρικό ρόλο, δεν παίρνει ποτέ… φωτιά. 

Η τέχνη καταστρέφει ★☆☆☆☆

(Ελλάδα, 2017, 120′) 

• Σκηνοθεσία: Νίκος Κορνήλιος 
• Ηθοποιοί: Κώστας Αρζόγλου, Ορόρα Μαριόν, Κάτια Λεκλέρκ Ο’Γουόλις, Εστέλ Μαριόν. 

Η νέα ταινία του Νίκου Κορνήλιου μοιάζει να ασπάζεται απόλυτα τον τίτλο της. Ενας διάσημος ηθοποιός, στην αποθεραπεία μετά από έμφραγμα, καλεί τις δύο κόρες του, για τις οποίες αδιαφορούσε όσο μεγάλωναν, να ανεβάσουν μαζί του έναν Μάκβεθ – οικογενειακή ψυχανάλυση. Μετά τις αιχμηρές «11 συναντήσεις με τον πατέρα μου» και την ενδιαφέρουσα σύλληψη του «Η μουσική των προσώπων», ο Νίκος Κορνήλιος στήνει μια αισθητικά παρωχημένη και αφόρητα σοβαροφανή παραβολή, γυρίζοντας τη δημιουργικότητά του δεκαετίες πίσω. 

Ο Γαλαξίας ★★½☆☆☆

(La voie lactée, Γαλλία, Ιταλία, 1969, 102’) 

• Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ 
• Ηθοποιοί: Πολ Φρανκέρ, Λοράν Τερζιέφ, Μισέλ Πικολί 

Ο Πολ και ο Ζαν, δύο ζητιάνοι, πηγαίνουν για προσκύνημα από τη Γαλλία στην Ισπανία. Στη διαδρομή συναντούν πρόσωπα που αναδεικνύουν ή υπονομεύουν τα χριστιανικά διδάγματα και τις αιρέσεις τους, από κάθε εποχή της θρησκείας. Ο Λουίς Μπουνιουέλ, χαρακτηριστικά ρηξικέλευθος, καταπιάνεται με τον Χριστιανισμό σε μια ταινία που βλέπεται απολαυστικά πενήντα χρόνια μετά τη δημιουργία της, ειδικά σε επανέκδοση με νέες κόπιες.