Ανδρέας Μαντάς*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Επαναλαμβανόμενο δυνατά, όπως λέει ο Malcolm Lowry στο «Κάτω από το ηφαίστειο». Όμως «δεν είναι ζάλη η αγάπη, αγάπη είναι ο τρόμος που η ζωή μετρά το ανάστημά της. Μετριέται με το άδειο πρόσωπο που βγαίνει από το σκοτάδι», όπως λέει στο ποίημά του ο Θανάσης Κωσταβάρας. Κάτι που νομίζω ταίριαζε απόλυτα στον θηριώδη, οργισμένο και αρκετά ώριμο, ήδη από την αρχή της καριέρας του, Albert Finney.

Αλήθεια, πόσοι κινηματογραφιστές υπάρχουν σαν τους Lindsay Anderson, Karel Reisz και Tony Richardson, ηθοποιοί σαν τους Alan Bates, Peter O’Toole, Peter Finch, Richard Harris, Denholm Elliott, Oliver Reed και Albert Finney (παιδιά σχεδόν όλα της RADA). Άνθρωποι όλοι τους με περίσσια ενεργητικότητα, δηλαδή ηφαιστειώδεις. Άνθρωποι, πιο σωστά, με δυνατά ένστικτα και συναισθήματα.

Και απ’ όλους τους ο Finney πάντα ήταν μες στο μυαλό μου ένα βήμα παραπέρα. Ο ηθοποιός που δεν έπαψε ποτέ να ζει κάτω από το ηφαίστειο. Περισσότερο ηθοποιός και λιγότερο «προφήτης», σαν ένας γιoς του Ήφαιστου -που εκτός από θεός της φωτιάς ήταν και δημιουργός κάθε τέχνης- δονούνταν με τρόπο λίγο ώς πολύ… ηφαιστειακό:

Arthur Seaton («Saturday Night, Sunday Morning»), Tom Jones («Tom Jones»), Charlie Bubbles («Charlie Bubbles»), Ebenezer Scrooge («Scrooge»), Hercule Poirot («Murder On The Orient Express»), Fouche («The Duellists»), Sir («The Dresser»), Geoffrey Firmin («Under The Volcano»), Harold («Orphans»).

Πέρα από τo ταλέντο, ο Finney ξεχώριζε γιατί είχε αυξημένη την ικανότητα για τη δημιουργία πολυρρυθμίας. Ένα από τα τελευταία πραγματικά ιερά τέρατα. Μια εκρηκτική προσωπικότητα που σάρωνε τις νόρμες, μου θυμίζει αυτό που είχε πει ο Aleksandr Dovzengο: «Για να αναστατώσεις, πρέπει να ‘σαι αναστατωμένος».

Και για να ’σαι αναστατωμένος, πρέπει να διαθέτεις πολλά «επιπλέον» που όλα μαζί κάνουν αυτό που λέμε «ο διάολος μέσα μας». Παραφράζοντας τον Δημήτρη Δημητριάδη στη «Λήθη», ο Albert Finney «αν έφτιασε κάτι, αυτό ήταν οι στάχτες του». Είναι οι στάχτες του πια. Ας είναι και ο διασκορπισμός τους.