Dogman ★★★☆☆
(Ιταλία, Γαλλία, 2018, 103’)
- σκηνοθεσία: Ματέο Γκαρόνε
- ηθοποιοί: Μαρτσέλο Φόντε, Εντοάρντο Πέσε
Ενας από τους πιο δημοφιλείς αλλά και άνισους σκηνοθέτες της νεότερης ιταλικής γενιάς κάνει μια πανέμορφη ταινία, ένα νεκρό τοπίο της ιταλικής κοινωνίας του ανθρώπινου περιθωρίου, που όμως ποτέ δεν γεμίζει με την ένταση και την ουσία που του αξίζει.
Εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του Πιέτρο Ντε Νέγκρι που συγκλόνισε την Ιταλία στα τέλη του ’80, το «Dogman» παρακολουθεί τον Μαρτσέλο, στην καθημερινότητά του, σ’ ένα από τα προάστια-φάντασμα, μια περιοχή γεμάτη με ένα μεγάλο τίποτα, με μικρά μαγαζιά, ουφάδικα, ενεχυροδανειστήρια και μια λίμνη για να πετιούνται τα κοινά μυστικά.
Ο Μαρτσέλο, διωγμένος και από τη φύση και από τη μοίρα, έχει ένα κομμωτήριο και ξενοδοχείο για σκύλους – φυσικά, ως πάρεργο, ντιλάρει κοκαΐνη. Η μικρή του κόρη και τα σκυλιά είναι οι μεγάλες και μοναδικές αγάπες του. Οταν ο παλιός φίλος του, ο Σιμόνε, βγαίνει από τη φυλακή, ένας γίγαντας, παντοδύναμος και κατεστραμμένος από τα ναρκωτικά, έτοιμος ανά δευτερόλεπτο να εκραγεί θανατηφόρα, ο Μαρτσέλο, καθώς και τον φοβάται και τον θαυμάζει μαζί, θα δεχτεί να βοηθήσει τον Σιμόνε στις βρομοδουλειές του, με αποτελέσματα καταστροφικά μόνο για τον ίδιο. Μέσα του θα αρχίσει να βράζει μια φρικιαστική ιδέα εκδίκησης.
Ο Ματέο Γκαρόνε, προσπερνώντας, ευτυχώς, τις αποτυχίες των «Reality» και «Παραμύθι των παραμυθιών», επιστρέφει στο μοναχικό και εστέτ σύμπαν του «Gomorra». Μπορεί το φιλμ να μην έχει σχέση με τη Μαφία της Νάπολης, ωστόσο ξετυλίγεται στον κόσμο των παρυφών των ιταλικών μητροπόλεων, εκεί όπου αν δεν εγκληματείς για να ζήσεις, απλώς δεν ζεις για πολύ.
Οσο το εφιαλτικό περιβάλλον που εικονογραφεί ο Γκαρόνε, αναπτύσσοντας το μισό νόημα της ταινίας, ο πρωταγωνιστής του, Μαρτσέλο Φόντε, γεμίζει το άλλο μισό με τη βραβευμένη στις Κάνες ερμηνεία του: στηριγμένη μεν σε μια μανιέρα που δεν εγγυάται και υποκριτική καριέρα, αλλά εξαιρετικά εύστοχη, εθιστική σχεδόν, γι’ αυτή την ταινία.
Μεταξύ, ωστόσο, εστέτ ντεκόρ και ερμηνευτικού πάθους, ο Γκαρόνε ποτέ δεν καταφέρνει να δώσει στο φιλμ του, σ’ αυτό το ξεφτισμένο, τραγικό κενό, ένα περιεχόμενο, κάτι πιο δυνατό ή με μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτή που σχηματίζει ο θεατής στη σκέψη του, με τις δικές του, ήδη υπάρχουσες αναφορές. Το φιτίλι δεν οδηγεί στην έκρηξη, η υπόσχεση για υπαρξιακές και κοινωνικές συγκρούσεις δεν τελείται κι αυτό που μένει είναι μια σειρά από, ομολογουμένως, αξέχαστες εικόνες.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΔΑΝΑΟΣ, ΔΙΑΝΑ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΕΛΛΗ, ΖΕΑ, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΟΣΚΑΡ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ
Το ξεκίνημα της μέρας ★★½☆☆☆
(Daybreak, Αλβανία, 2017, 85’)
- σκηνοθεσία: Γκεντιάν Κότσι
- ηθοποιοί: Ορνέλα Καπετάνι, Σουζάνα Πρίφτι, Καζέμ Χόξα
Η Λέτα έχει έναν γιο ενός έτους και καθόλου λεφτά: για να τα βγάλει πέρα, μετακομίζει στο σπίτι της 80χρονης κατάκοιτης Σοφία και τη φροντίζει. Για να συνεχίσει να έχει στέγη και λίγα χρήματα, η Λέτα πρέπει να εξασφαλίσει ότι η Σοφία θα παραμείνει ζωντανή και, άρα, θα εξακολουθήσει να λαμβάνει τη σύνταξή της.
Πρώτη ταινία μυθοπλασίας του Αλβανού σκηνοθέτη και επίσημη υποβολή της Αλβανίας για το Ξενόγλωσσο Οσκαρ, το φιλμ είναι ένα αιχμηρό, αμείλικτο όσο και χαμηλών τόνων πορτρέτο της ένδειας στην εποχή της οικονομικής κρίσης. Παρότι μάλλον μονοδιάστατο, βασισμένο σε μία μόνο κεντρική ιδέα, ώστε να διατηρήσει το ενδιαφέρον ζωντανό ώς το (σαρωτικό, ομολογουμένως) φινάλε του, επωφελείται από τη φωτογραφία του Ηλία Αδάμη και την εσωτερική, γεμάτη απόγνωση και πείσμα ερμηνεία της Ορνέλα Καπετάνι.
Οι χήρες ★★½☆☆☆
(Widows, Ην. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2018, 129’)
- σκηνοθεσία: Στιβ ΜακΚουίν
- ηθοποιοί: Βαϊόλα Ντέιβις, Μισέλ Ροντρίγκες, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Λίαμ Νίσον, Κόλιν Φάρελ
Αφήνοντας πίσω του όχι μόνο το κλειστοφοβικό, ενοχικό σύμπαν του «Hunger»και του «Shame», αλλά και το καταγγελτικό του «12 χρόνια σκλάβος», ο Βρετανός σκηνοθέτης στρέφεται στην ταινία είδους, ένα heist movie και στον, ας πούμε, φεμινισμό: και τα καταφέρνει εξαιρετικά στο πρώτο.
Στο Σικάγο του σήμερα (ή του πάντα), όπου όλοι κινούνται γύρω από τη διαφθορά και το έγκλημα, από τις Αρχές μέχρι τον υπόκοσμο, μια συμμορία τεσσάρων ανδρών διαπράττει μια ληστεία, η οποία πηγαίνει στραβά κι εκείνοι βρίσκονται νεκροί. Οι χήρες τους, η καθεμιά κακοποιημένη από τον σύζυγό της με διαφορετικό τρόπο, μένουν όχι απλώς μόνες, αλλά και υπεύθυνες να ξεπληρώσουν το χρέος των αντρών τους. Ετσι θα σχεδιάσουν τη δική τους φιλόδοξη ληστεία, με άρωμα εκδίκησης και γυναικείας χειραφέτησης.
Ο ΜακΚουίν, σε σεναριακή συνεργασία με την Τζίλιαν Φλιν του «Gone Girl», στήνει ένα θρίλερ με όχι απλώς εκπληκτικό ρυθμό και συναρπαστικό μοντάζ, αλλά και αλλεπάλληλες εκπλήξεις, εναλλαγές εξουσίας, στροφές της πλοκής που κόβουν την ανάσα και στον πιο μπλαζέ θεατή των ταινιών είδους: μπόνους, όχι απλώς η ισοπεδωτική Βαϊόλα Ντέιβις, αλλά και, κυρίως, η εκρηκτική Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, που κλέβει όλες τις σκηνές της.
Αυτό, ωστόσο, το θαυμάσιο κινηματογραφικό παιχνίδι του ντύνει με μια επιπόλαια θεωρητικολογία για τη γυναικεία δύναμη, με εντελώς λάθος προσανατολισμό: οι ηρωίδες του αποφασίζουν να κερδίσουν, παίζοντας με τους όρους των εγκληματιών συζύγων τους. Οπότε η επιθυμία τους είναι να γίνουν… περισσότερο βίαιες και πιο πετυχημένες εγκληματίες σ’ ένα σύμπαν όπου, έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν είναι καθαρός. Κι έτσι οι «Χήρες», από απολαυστικό heist movie, μετατρέπονται στο σοβαροφανές statement ενός σκηνοθέτη με μεγάλη τέχνη, αλλά χωρίς χιούμορ και αληθινό πνεύμα.
NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΒΑΝΑ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΕΜΠΑΣΣΥ NOVACINEMA ODEON, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕΑΚ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ
Ραλφ εναντίον ίντερνετ ★★★½☆☆
(Ralph Breaks the Internet, ΗΠΑ, 2018, 102’)
- σκηνοθεσία: Φιλ Τζόνστον, Ριτς Μουρ
- με τις φωνές των: Τζον Σι Ράιλι, Σάρα Σίλβερμαν, Γκαλ Γκαντότ, Ταράτζι Π. Χένσον | Βασίλη Αξιώτη, Δανάης Σκιάδη, Σοφίας Τσάκα, Νίκου Παπακωνσταντίνου, Οθωνα Μεταξά
Εξι χρόνια μετά την πρώτη μας κινηματογραφική συνάντηση, ο Ραλφ, ο καταστροφέας με την τρυφερή καρδιά, επιστρέφει για ένα καινούργιο, μακρινό ταξίδι, σε μια ταινία καλύτερη κι από την πρώτη. Η μικρή του φίλη, η αξεπέραστη στο τιμόνι Βανέλοπη, χρειάζεται ένα ανταλλακτικό για να μην καταστραφεί το παιχνίδι της κι έτσι, μαζί με τον Ραλφ, θα μπουν στον μαγικό κόσμο του «διαδικτύου», χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά ένα «γουάι φάι ρούτερ».
Μια περιπέτεια με σωστές δόσεις αγωνίας και χιούμορ –η συνεισφορά των Πριγκιπισσών της Ντίσνεϊ μένει αξέχαστη–, προσφέρει ξεκαρδιστικές στιγμές (ειδικά στους ενήλικες) με τη μετατροπή του internet σε πραγματικό και όχι εικονικό κόσμο, ενώ μιλά συναισθηματικά κι ακαταμάχητα για τη σημασία της φιλίας στην καταπολέμηση της ανασφάλειας. Χωρίς αμφιβολία, το φετινό animation που… τα σπάει!
Μεταγλωττισμένο: CINERAMA, NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, TOWN CINEMAS, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ ΡΕΝΤΗ, ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ
Υποτιτλισμένο: ΑΕΛΛΩ CINEMAX, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
Ανάσα ελευθερίας ★★½☆☆☆
(And Breathe Normally, Ισλανδία, Σουηδία, Βέλγιο, 2018, 95’)
- σκηνοθεσία: Ιζόλντ Ουγκαντότιρ
- ηθοποιοί: Κριστίν Μπόρα Χαραλντσντότιρ, Μπαμπετίντα Σάτζο, Πάτρικ Νόκβι Πέτουρσον
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ισλανδής σκηνοθέτριας είναι ένα κοινωνικό δράμα για τη γυναικεία ομόνοια και για το προσφυγικό, που φέρνει, έστω με υπερβολικές επιλογές, ψυχική ανάταση και που τιμήθηκε με Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Σάντανς και Βραβείο Κοινού στις Νύχτες Πρεμιέρας.
Η Λάρα είναι μια άνεργη ανύπαντρη μητέρα, που γίνεται δεκτή δοκιμαστικά ως ελεγκτής διαβατηρίων στο αεροδρόμιο: η πρώτη ταξιδιώτισσα που η Λάρα θα διαπιστώσει ότι έχει παράνομα έγγραφα είναι η Ατζα, που έχει διωχθεί από τη Γουινέα-Μπισάου κι ελπίζει σε μια καλύτερη ζωή στον Καναδά.
Οι δυο γυναίκες θα αποκτήσουν έναν εύθραυστο δεσμό, συνειδητοποιώντας πως όσα τις ενώνουν είναι περισσότερα απ’ όσα τις χωρίζουν. Μια γραμμική αφήγηση, μια ατμοσφαιρική, ψυχρή φωτογραφία χτίζουν ένα συγκινητικό κι αισιόδοξο ανθρώπινο δράμα, που στηρίζεται μεν σε μια σειρά υπερβολών και συμπτώσεων, αλλά έχει την καρδιά του στο σωστό σημείο και, επιπλέον, μια διακριτικά δυνατή ερμηνεία από την Μπαμπετίντα Σάτζο.
Tuftland ★☆☆☆☆
(Φινλανδία, 2017, 89’)
- σκηνοθεσία: Ρούπε Ολένιους
- ηθοποιοί: Βέρα Β. Βίλο, Σάρα Ελίνα, Μίκα Τζ. Αντίλα
Η νεαρή Ιρίνα, απογοητευμένη από τα ερωτικά της και άνεργη, εγκαταλείπει τη «μεγάλη πόλη» για μια καλοκαιρινή δουλειά στη φύση, σε ένα εργαστήριο υφαντουργίας. Μόνο που το «εργαστήριο», απομονωμένο από κάθε ίχνος πολιτισμού ή τεχνολογίας, θα αρχίσει γρήγορα να μοιάζει με σέκτα που βλέπει στο πρόσωπο και, κυρίως, στο κορμί της Ιρίνα μια νέα δυνατότητα… γονιμότητας! Ταινία τρόμου που θα ήταν διασκεδαστική με τα κλισέ, την αφέλεια, το μικρό μπάτζετ και την ερασιτεχνική ηθοποιία της, εάν επρόκειτο για σπουδαστική μικρού μήκους.
