Ο βραβευμένος στις Κάνες, για το ντοκιμαντέρ «Armadillo» του 2010, Δανός Γιάνους Μετς αποτυπώνει στην ταινία στοιχεία της ζωής των Μπιορν Μποργκ και Τζον ΜακΕνρό, από τα παιδικά τους χρόνια ώς τον τον τελικό του Γουίμπλεντον του 1980. Ακόμα στους κινηματογράφους: «Meg: Ο κυρίαρχος του βυθού», «Δεν θα συμπεθεριάσουμε ποτέ», «Ανεκπλήρωτος γάμος», αλλά και «Ο Πεταλούδας», στη ριμέικ και την αυθεντική εκδοχή του.
Borg/McEnroe: Ολα για τη δόξα, (Borg/McEnroe, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, 2017, 107’) ★★★☆☆
- σκηνοθεσία: Γιάνους Μετς
- ηθοποιοί: Σβέριρ Γκούντνασον, Σάια ΛαΜπεφ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ
Η κλασική απόδειξη του ότι δυο ορκισμένοι εχθροί μπορεί να είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, μέσα από έναν αριστουργηματικό, επίσης κλασικό αγώνα τένις, τον τελικό του Γουίμπλεντον του 1980, που έφερε για πρώτη φορά αντιμέτωπους στο τερέν τον Σουηδό Μπιορν Μποργκ και τον Αμερικανό Τζον ΜακΕνρό, τους δυο σταρ του σπορ που κολλήσαμε σε φωτογραφίες πάνω από τα κρεβάτια μας, τότε.
Ο Μποργκ, με απόλυτο αυτοέλεγχο, ανέκφραστος, ψυχρός εκτελεστής τέλειων κινήσεων, ήδη διάσημος, θα βρεθεί να αντιμάχεται τον ΜακΕνρό, νέο κι ανερχόμενο, με την ένταση του δυναμίτη, ξέφρενα δημόσια ξεσπάσματα οργής κι ένα παιχνίδι με κινητήριο μοχλό την παρόρμηση. Οι δυο τους, ταυτόχρονα σ’ ένα υπαρξιακό love all, φαινομενικά αντίθετοι παίκτες και άνδρες, μελετώντας ο ένας τον άλλον, θα αναγνωρίσουν στην απέναντι πλευρά του φιλέ τον εαυτό τους.
Ο βραβευμένος στις Κάνες, για το ντοκιμαντέρ «Armadillo» του 2010, Δανός Γιάνους Μετς αποτυπώνει στην ταινία του στοιχεία της ζωής των δυο παικτών, από τα παιδικά τους χρόνια ώς τον αγώνα, αφιερώνοντας όμως το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ του στο ίδιο το ματς.
Η σκηνοθεσία του αγώνα τένις είναι αληθινά χορταστική, σ’ έναν απολαυστικό ρυθμό και με συναρπαστικές εντάσεις. Η χαρτογράφηση των δυο ηρώων, επικεντρωμένη κυρίως στον Μπιορν Μποργκ, θα μπορούσε μ’ ένα πιο καλοδουλεμένο ή τολμηρό σενάριο να είναι πολύ πιο αναλυτική κι ενδιαφέρουσα, αλλά το ίδιο το τένις και δυο πανέξυπνα επιλεγμένοι, μαγνητικοί πρωταγωνιστές δίνουν στην ταινία την ενέργεια που υπόσχεται.
▶ ΑΘΗΝΑΙΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΝΟΙΞΙΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΑΡΙΑΝ ΓΛΥΦΑΔΑ, ΓΑΛΑΤΣΙ, ΕΛΛΗΝΙΣ CINEMAX, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ, ΤΡΙΑΝΟΝ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΧΛΟΗ
Meg: Ο κυρίαρχος του βυθού, (The Meg, ΗΠΑ, Κίνα, 2018, 113’) ★★☆☆☆
- σκηνοθεσία: Τζον Τέρτλτομπ
- ηθοποιοί: Τζέισον Στέιθαμ, Λι Μπίνγκμπινγκ
Το νέο πρόγραμμα γιγαντιαίων συμπαραγωγών Χόλιγουντ και Κίνας βρίσκει την ιδανική του υλοποίηση στα… δόντια ενός γιγαντιαίου καρχαρία και στο ακαταμάχητο σεξαπίλ του Τζέισον Στέιθαμ, του άνδρα που επέβαλε, έστω μαζί με τον Μπρους Γουίλις, τη φαλάκρα και την απρόσμενη παιδικότητα στους action heroes.
Μια ομάδα επιστημόνων –και στην πορεία η ανθρωπότητα– έρχεται αντιμέτωπη μ’ έναν Μεγαλόδοντα, καρχαρία μεγαλύτερο από 20 μέτρα που θεωρείται εξαφανισμένος κι έτσι βρίσκεται στην ανάγκη του παράτολμου δύτη Τζόνας Τέιλορ για τη διάσωσή της. Το budget επενδύεται πολύ περισσότερο στην κατασκευή των hi-tech υποβρύχιων εγκαταστάσεων της ομάδας παρά, δυστυχώς, στις τακτικές επισκέψεις του (των;) Μεγαλόδοντα, η φλυαρία και τα κλισέ πνίγουν τη δράση, η οποία, ωστόσο, όταν έρχεται αποζημιώνει (ακόμα περισσότερο στη σκηνή του φινάλε, σε μια απίθανα πολυσύχναστη παραλία με λουόμενους, που φέρνει στον νου την καταστροφή της Δουνκέρκης, αν είχαν χρωματιστές κουλούρες), αν και όχι τόσο όσο η ίδια η παρουσία του Τζέισον Στέιθαμ που παίζει, πάντα, με τον ίδιο, κακό και απολαυστικό μαζί, τρόπο, επί και υπό ξηράς, ακόμα κι όταν έχει να συναγωνιστεί, όπως εδώ, εκτός από τα σαγόνια του καρχαρία, κι ένα εξαιρετικά χαριτωμένο, απειλούμενο γιόρκσιρ τεριέ με ροζ φιόγκο.
Δεν θα συμπεθεριάσουμε ποτέ, (Come un Gatto in Tangenziale, Ιταλία, 2017, 90’) ★★☆☆☆
- σκηνοθεσία: Ρικάρντο Μιλάνι
- ηθοποιοί: Αντόνιο Αλμπανέζε, Πάολα Κορτελέζι
Ενας εύπορος ευρωπαϊστής τεχνοκράτης που συμμετέχει σε think tank, γνωρίζει την αληθινή ζωή των υποβαθμισμένων προαστίων της Ρώμης, από τη βιοπαλαίστρια, μπριόζα Μόνικα, όταν τα παιδιά τους τα φτιάχνουν. Εισπρακτική επιτυχία στην Ιταλία, μια κωμωδία βασισμένη στα ταξικά και πολιτισμικά στερεότυπα, που, ωστόσο, αποφεύγει τις πολλές καρικατούρες κι υπερβολές κι αποπνέει, κυρίως χάρη στους εξαιρετικούς πρωταγωνιστές της, μια αίσθηση αλήθειας και μελαγχολικής γλύκας.
Ανεκπλήρωτος γάμος, (On Chesil Beach, Ην. Βασίλειο, 2017, 110’) ★★½☆☆
- σκηνοθεσία: Ντόμινικ Κουκ
- ηθοποιοί: Σέρσα Ρόναν, Μπίλι Χάουλ
Ο Ιαν ΜακΓιούαν διασκευάζει ο ίδιος το ομότιτλο μυθιστόρημά του («Στην Ακτή»), σε σενάριο, για ένα ρομάντζο που πνίγεται στον βυθό της οικογενειακής καταπίεσης και των κοινωνικών επιταγών.
Η Φλο και ο Εντ είναι ένα ερωτευμένο, νιόπαντρο ζευγάρι, έτοιμο να περάσει την πρώτη του νύχτα γάμου στην ειδυλλιακή ακτή του Ντόρσετ, το 1961. Καθώς θα είναι και για τους δυο η πρώτη φορά που θα κάνουν σεξ, η επιθυμία κι οι καλές προθέσεις παγιδεύονται στον ιστό που για χρόνια πλέκουν οι καταβολές τους, αλλά και η «επιβολή» της ανοιχτοσύνης της νέας δεκαετίας του ’60.
Ο θεατρικός σκηνοθέτης Ντόμινικ Κουκ, δουλεύοντας για πρώτη φορά στο σινεμά, δεν γλιτώνει την υπερβολή και την υπερπροσπάθεια. Η ταινία ξετυλίγεται σε τρία μέρη: τα πρώτα δύο, η ίδια η μοιραία μέρα και νύχτα γάμου του ζευγαριού και το τραυματικό οικογενειακό παρελθόν του καθενός, συνυφαίνονται, με τακτικά flash backs, δίνοντας εξηγήσεις κι ερμηνείες στο εξαιρετικά άβολο παρόν της ταινίας, στο Ντόρσετ. Ομως αυτό το αδέξιο, με εσωστρεφή τραγικότητα, love story βγάζει νόημα μόνο μαζί με την τρίτη του πράξη, τοποθετημένη στο μέλλον, στην εξέλιξη της ζωής των ηρώων.
Με αντίστοιχη καθοδήγηση από τον σκηνοθέτη τους, οι δυο πρωταγωνιστές παίζουν στο μεταίχμιο της χάρης με την επιτήδευση, η μελαγχολία εναλλάσσεται απότομα με κωμικά στοιχεία και, στην πραγματικότητα, μόνο όταν η κάμερα βγαίνει έξω, στην ακτή, σ’ ένα πάρκο, σ’ έναν κήπο, ο αδιέξοδος έρωτας μοιάζει αληθινός, αφήνοντας μια γλυκόπικρη αίσθηση κινηματογραφικής αμηχανίας, αλλά ουσιαστικής, αλλόκοτης γοητείας.
▶ NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΝΟΙΞΙΣ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΔΕΞΑΜΕΝΗ, ΟΡΦΕΑΣ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ, ΤΡΙΑΝΟΝ, ΦΙΛΙΠ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΧΟΛΑΡΓΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΦΟΣ
Slender Man (ΗΠΑ, 2018, 93’) ★½☆☆☆
- σκηνοθεσία: Σιλβέν Γουάιτ
- ηθοποιοί: Τζούλια Γκολντάνι Τέγες, Τζόι Κινγκ, Αναλίζ Μπάσο, Τζαζ Σινκλέρ
Τέσσερις κολλητές φίλες, συμμαθήτριες, καλούν για πλάκα το πνεύμα του Slender Man (του φανταστικού, ψηλόλιγνου πλάσματος που απάγει παιδιά και τα μεταφέρει στην «άλλη πλευρά»), χωρίς να συνειδητοποιούν πού μπλέκουν. Νεανική ταινία τρόμου που καλύπτει μόνο τις στοιχειώδεις απαιτήσεις, κυρίως με μπόλικο σκοτάδι και κοριτσίστικες τσιρίδες.
Ο Πεταλούδας (Papillon, ΗΠΑ, Ισπανία, Τσεχία, 2017, 133’)
- σκηνοθεσία: Μίκαελ Νόερ
- ηθοποιοί: Τσάρλι Χάναμ, Ράμι Μάλεκ
Ενας διαβόητος διαρρήκτης, που αποκαλείται «ο Πεταλούδας» χάρη σ’ ένα τατουάζ στο στέρνο του, καταδικάζεται άδικα για φόνο, με ποινή ισόβιας κάθειρξης σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Εκεί θα χτίσει μια απρόσμενη φιλία μ’ έναν αντισυμβατικό παραχαράκτη και μαζί θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να αποδράσουν.
Ριμέικ της κλασικής, επικής ταινίας του Φράνκλιν Σάφνερ του 1973, βασισμένης στον ήρωα του Ανρί Καριέρ, με μεγαλύτερη έμφαση στη δράση, παρά στις κοινωνικές προεκτάσεις αυτή τη φορά, αλλά με πρωταγωνιστές δυο από τους πιο ευέλικτους και ενδιαφέροντες ηθοποιούς της νεότερης γενιάς.
Ο Πεταλούδας (Papillon, ΗΠΑ, Γαλλία, 1973, 151’) ★★★☆☆
- σκηνοθεσία: Φράνκλιν Τζ. Σάφνερ
- ηθοποιοί: Στιβ ΜακΚουίν, Ντάστιν Χόφμαν
Και το πρωτότυπο, σε επανέκδοση, για κινηματογραφική αντιπαραβολή και απόλαυση του Στιβ ΜακΚουίν σ’ έναν από τους κλασικούς, ακαταμάχητους ρόλους του.
Μια πάπια μα ποια πάπια (Duck Duck Goose, Κίνα, ΗΠΑ, 2018, 91’) ★½☆☆☆
- σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Τζένκινς
- με τις φωνές των: Μανώλη Γιούργου, Γιάννη Υφαντή, Γιώτας Μηλίτση
Δυο ορφανά παπάκια προσπαθούν να βρουν τον δρόμο για το σπίτι, με την απρόθυμη βοήθεια ενός ρισκαδόρου, παράτολμου χήνου. Συμβατική, χαριτωμένη, τηλεοπτικής χρήσης, μεταγλωττισμένη ταινία κινουμένων σχεδίων, απλώς για ν’ απασχολήσει τα μικρά παιδιά που γύρισαν από τις διακοπές, πριν αρχίσουν τα σχολεία.
