120 χτύποι το λεπτό ★★★★½☆
(120 battements par minute, Γαλλία, 2017, 140′)
- σκηνοθεσία: Ρομπέν Καμπιγιό
- ηθοποιοί: Ναουέλ Πέρεζ Μπισκαγιάρ, Αρνό Βαλουά, Αντέλ Ενέλ, Αντουάν Ρενάρτς
Ή, πώς μια ταινία για το τότε, γίνεται σημαία για το σήμερα. Ο Ρομπέν Καμπιγιό, σεναριογράφος του «Ανάμεσα στους τοίχους» του Λοράν Καντέ και σκηνοθέτης του θαυμάσιου «Eastern boys» του 2013, γράφει και σκηνοθετεί την πιο συγκινητική ταινία της χρονιάς, που ευτυχώς δεν είναι μόνον αυτό.
Η ταινία, που τιμήθηκε με το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο στο φετινό Φεστιβάλ Κανών, εκτυλίσσεται στις αρχές του ’90 στο Παρίσι, όταν οι ακτιβιστές της Act Up εντείνουν τη δράση τους απαιτώντας κρατική εγρήγορση και συνεργασία με τη φαρμακοβιομηχανία, για την αναχαίτιση της επιδημίας του ιού του AIDS που εξολοθρεύει, σώμα προς σώμα, μια ολόκληρη γενιά. Δομημένη σε ενότητες, παρακολουθεί πρώτα το σύνολο –την ομάδα, τον δημοκρατικό τρόπο λήψης αποφάσεων, τις σημαντικές ενέργειες στην ιστορία της Act Up– και μετά τις μονάδες, τα πρόσωπα, τις σχέσεις τους, με κορύφωση έναν αφοπλιστικό νεανικό έρωτα, καταδικασμένο από την αρχή του να πεθάνει.
Μια ταινία ήρεμη και διαπεραστική, μιλά για την ταχυκαρδία της επιθυμίας ή του φόβου ή της πίστης. Και για τις στιγμές, ποτισμένες στην κουλτούρα του ’80 και του ’90, που το σώμα αφήνεται στον ρυθμό των 120 beats, της house μουσικής που έχτισε και γκρέμισε ολόκληρες ζωές στα κλαμπ των μεγάλων πόλεων.
Μπορεί σε πρώτο και άμεσο επίπεδο το «120 bpm» να είναι ένας κινηματογραφικός φόρος τιμής στα θύματα του AIDS και σ’ όσους το πολέμησαν, αλλά, πολύ περισσότερο, είναι ένα φιλμ για τη δύναμη της ομοφωνίας, για την τόλμη και την ανάγκη του ακτιβισμού σήμερα, σ’ έναν κόσμο που στιγματίζεται από την ομοφοβία του Πούτιν, τον ρατσισμό του Τραμπ και την άνοδο της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Γαλλία, μια και η ταινία έγινε λίγο πριν από τις εκεί προεδρικές εκλογές.
Και εάν το φιλμ του Καμπιγιό προκαλεί τη βαθιά συγκίνηση σε όποιον το δει, εάν ξυπνά μνήμες ή γεννά απορίες με τη θύελλα που περιγράφει, εάν στηρίζεται στο συναίσθημα μια δόση παραπάνω απ’ όσο ζητά η κινηματογραφική αφήγηση, μικρό το τίμημα για μια ταινία που αποδεικνύει την ελαφρότητα των βαρύγδουπων δηλώσεων στα social media, που καλεί σε δράση με μια αίσθηση του κατεπείγοντος, που τιμά εκείνους, τότε και τώρα, που επιτρέπουν στην καρδιά τους να χτυπά με 120 χτύπους το λεπτό, χωρίς φόβο, μόνο με πάθος για μια ζωή που αξίζει να τη ζήσεις.
ΑΒΑΝΑ, ΑΘΗΝΑΙΑ, ΑΣΤΟΡ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ 3 DIGITAL, ΙΛΙΟΝ DIGITAL CINEMA, ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΦΟΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ, ΣΙΝΕ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΝΙΚΑΙΑ
Παράδεισος ★★½☆☆☆
(Ray, Ρωσία, Γερμανία, 2016, 130′)
- σκηνοθεσία: Αντρέι Κοντσαλόφσκι
- ηθοποιοί: Γιουλίγια Βισότσκαγια, Βίκτορ Σουκορούκοφ, Ζαν Ντενί Ρομέρ
Στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, τρεις άνθρωποι, σε διαφορετικά «στρατόπεδα», βλέπουν τις μοίρες τους να τους φέρνουν κοντά, παρά τη θέλησή τους: η Ρωσίδα αριστοκράτισσα Ολγκα συμμετέχει στη γαλλική αντίσταση, ο Γάλλος Ζιλ είναι δωσίλογος και ο Χέλμουτ αξιωματικός των SS.
Κερδίζοντας το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο περασμένο Φεστιβάλ Βενετίας, ο Αντρέι Κοντσαλόφσκι αποδεικνύει ότι ο πολιτικός λόγος του είναι ακόμα ξεκάθαρος και δυνατός, έστω και μέσα στον ελαφρώς παρωχημένο φορμαλισμό του.
American Assassin: Η Εκδίκηση ★★☆☆☆
(American Assassin, ΗΠΑ, 2017, 112′)
- σκηνοθεσία: Μάικλ Κουέστα
- ηθοποιοί: Ντίλαν Ο’ Μπράιεν, Μάικλ Κίτον, Τέιλορ Κιτς
Δυο πράκτορες της CIA, ο έμπειρος Σταν κι ο ρούκης Μιτς, αποφασίζουν να ξεσκεπάσουν ολόκληρο το τρομοκρατικό δίκτυο των φονταμενταλιστών ισλαμιστών, κυρίως επειδή θύμα τους έχει πέσει η κοπέλα του Μιτς. Ισχνή αφορμή για μια «αγορίστικη» ταινία δράσης που, ωστόσο, κρατά δυνατά τον ρυθμό και προσφέρει απολαυστικές στιγμές με τον Μάικλ Κίτον σε ρόλο Λίαμ Νίσον.
Το Αυτό ★★★☆☆
(It, ΗΠΑ, Καναδάς, 2017, 135′)
- σκηνοθεσία: Αντι Μουσιέτι
- ηθοποιοί: Μπιλ Σκάρσγκαρντ, Τζέιντεν Λίμπερερ, Τζέρεμι Ρέι Τέιλορ, Σοφία Λίλις, Φιν Γούλφχαρντ, Γουάιατ Ολεφ
Στο σταυροδρόμι του εφιάλτη και της χαμένης αθωότητας, ο Αντι Μουσιέτι, σκηνοθέτης του «Mama» το 2013, μεταφέρει στην οθόνη το διάσημο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ με τον τρόπο που του αξίζει. Για την ακρίβεια, ένα μέρος μόνο από το βιβλίο (το πρώτο, της παιδικής ηλικίας των ηρώων), μια και εγγυημένα έπεται συνέχεια.
Σε μια μικρή πόλη του Μέιν, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, μια ομάδα παιδιών με συνδετικό κρίκο ότι είναι οι losers του σχολείου, περιθωριοποιημένοι ο καθένας για διαφορετικό λόγο, συνασπίζονται ενάντια στον Πένιγουαϊζ, ένα πλάσμα που αλλάζει μορφές αλλά προτιμά αυτή του φρικιαστικού κλόουν και που, κάθε 27 χρόνια, βγαίνει από τους υπονόμους της πόλης και σκορπίζει τον τρόμο και τον θάνατο στα παιδιά.
Εάν το (σαφώς πιο πολύπλοκο και σύνθετο) βιβλίο του Κινγκ συνδέει τη χαμένη αθωότητα της Αμερικής με τον τρόμο, το ίδιο καταφέρνει και η ταινία, με έμφαση στο πρώτο. Εδώ βρίσκονται τα παιδικά όνειρα πριν τα κρύψει το σκοτάδι, τα λευκώματα χωρίς αφιερώσεις, οι καταδιώξεις με ποδήλατα, τα αδέξια αγόρια και τα μοναχικά αγοροκόριτσα, τα New Kids on the Block και οι πρώτες απόπειρες για ένα φιλί. Εδώ και κάποιες εξαιρετικά σχεδιασμένες εικόνες που ξαφνιάζουν και απλώνουν τον φόβο, πατώντας στις στέρεες απειλές που ο καθένας έχει νιώσει στα παιδικά του χρόνια.
Με ένα καστ που φέρνει στην ίδια γειτονιά κάποιους από τους πιο δημοφιλείς πρωταγωνιστές της νεότατης γενιάς του Χόλιγουντ (από τον Τζέιντεν Λίμπερερ του «Midnight Special» και τον Φιν Γούλφχαρντ του «Stranger Things» ώς τον νεότερο Σκάρσγκαρντ της οικογένειας και την αποκάλυψη Σοφία Λίλις), η ταινία επικεντρώνεται επίκαιρα στο bullying χωρίς να μεγαλοστομεί, αλλά διατηρεί και τη γλυκύτητα ενός παλιού Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Κι αν προς το τέλος το σασπένς και ο τρόμος εξασθενούν, αντικαθίστανται από φαντασμαγορικές εικόνες, μια διάχυτη μελαγχολία της απώλειας της παιδικότητας και μια ρομαντική ματιά στη φιλία.
VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ΕΜΠΑΣΣΥ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, NANA CINEMAX, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ, ΟΝΑΡ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, ΣΙΝΕ ΩΡΩΠΟΣ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΣΙΣΣΥ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΦΟΙΒΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΛΑΟΥΡΑ ΠΑΓΚΡΑΤΙ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΓΛΥΦΑΔΑ, ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ ΠΛΑΚΑ, ΦΛΕΡΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ ΓΑΛΑΤΣΙ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ, ΚΟΡΑΛΛΙ CINEMAX, ΖΕΑ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ, ΣΕΛΗΝΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ, ΡΙΑ ΒΑΡΚΙΖΑ
Η γυναίκα με τη Μερσεντές ★★½☆☆☆
(Moka, Γαλλία, Ελβετία, 2016, 89′)
- σκηνοθεσία: Φρεντερίκ Μερμούντ
- ηθοποιοί: Εμανουέλ Ντεβός, Ναταλί Μπάι
Η Ντιάν συγκλονίζεται, ισοπεδώνεται, από τον θάνατο του γιου της, στον δρόμο, από περαστικό αυτοκίνητο. Μοναδική της άμυνα και τρόπος επιβίωσης, να καταδιώξει μόνη της το ζευγάρι που εκείνη θεωρεί ότι ευθύνεται για το δυστύχημα.
Στο ατμοσφαιρικό ντεκόρ των συνόρων Γαλλίας – Ελβετίας, ο Φρεντερίκ Μερμούντ, διασκευάζοντας το μυθιστόρημα της Τατιάνα ντε Ρονέ, στήνει ένα κοινωνικών αποχρώσεων ψυχολογικό θρίλερ που, προχωρώντας, χάνει τον ειρμό του. Ωστόσο, οι πρωταγωνίστριες Εμανουέλ Ντεβός και Ναταλί Μπάι αρκούν για να κρατήσουν το σασπένς τού ποια από τις δύο δίνει την καλύτερη ερμηνεία.
Πόρτο ★★½☆☆☆
(Porto, Πορτογαλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Πολωνία, 2016, 76′)
- σκηνοθεσία: Γκέιμπ Κλίνγκερ
- ηθοποιοί: Αντον Γέλτσιν, Λούσι Λούκας
Ξένοι κι οι δυο στην πανέμορφη πόλη του Πόρτο, ο Τζέικ και η Ματί ξαναζούν, στη μνήμη τους, στιγμές από το παρελθόν τους, τη νύχτα που πρωτοσυναντήθηκαν, όπως την έζησαν πριν την αλλάξει ο χρόνος. Στοιχεία λυρισμού και μυστηρίου, σε μια τρυφερή, ατμοσφαιρική ταινία σε παραγωγή του Τζιμ Τζάρμους, από τις τελευταίες με πρωταγωνιστή τον Αντον Γέλτσιν που έφυγε, πρόωρα, το 2016.
