Η «νέα» Αμερική του Τραμπ και το εξωγήινο σύμπαν του Μπεσόν

Logan Lucky    ★★★★☆

(ΗΠΑ, 2017, 118′)

• Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
• Ηθοποιοί: Τσάνινγκ Τέιτουμ, Ανταμ Ντράιβερ, Ντάνιελ Κρεγκ, Ράιλι Κίο, Κέιτι Χολμς, Σεθ ΜακΦάρλαν, Χίλαρι Σουάνκ

Πριν από τέσσερα χρόνια, μετά το «Side Effects» και το «Behind the Candelabra», ο Στίβεν Σόντερμπεργκ ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το σινεμά γιατί έχασε την έμπνευσή του. Η επιστροφή του αποδεικνύει ότι την ξαναβρήκε· και μαζί της, μια διαβολεμένη αυτοπεποίθηση και μια γοητευτική ψυχραιμία.

Το «Logan Lucky» είναι ένα heist movie, από εκείνα που ο σκηνοθέτης ξέρει καλά να κάνει – μόνο που οι όροι του είδους είναι εδώ αντεστραμμένοι. Οι ήρωες είναι οι απόλυτοι αντιήρωες και το ενδιαφέρον δεν πέφτει στη ληστεία και την επιτυχία της, αλλά στα αίτια και τις συνέπειές της. Οι «γκαντέμηδες» Λόγκαν είναι δυο αδέλφια που ζουν στη Δυτική Βιρτζίνια, losers από δεκαετίες, που αποφασίζουν ότι ήρθε η ώρα να ανατρέψουν την κακοτυχία τους. Ο Τζίμι (Τσάνινγκ Τέιτουμ) δουλεύει σε εργοτάξια, αλλά μένει άνεργος εξαιτίας του ανάπηρου ποδιού του – είναι κουτσός.

Ο Κλάιντ (Ανταμ Ντράιβερ) είναι μπάρμαν, αλλά έχει χάσει το χέρι του σε μία από δύο αποστολές στο Ιράκ. Μαζί, δυο άντρες καλόκαρδοι αλλά κατεστραμμένοι (και σωματικά, για να μη χαθεί το μήνυμα), αποφασίζουν να ληστέψουν τα κέρδη από τους αγώνες ταχύτητας Coca-Cola 600 στη γειτονική Πολιτεία, στη Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας. Για να τα καταφέρουν, ζητούν τη βοήθεια ενός φυλακισμένου ειδήμονα στις ανατινάξεις χρηματοκιβωτίων, με το ταιριαστό όνομα Τζο Μπανγκ (ο Ντάνιελ Κρεγκ με αστείρευτο, διαβρωτικό χιούμορ).

Εξαιρετικά νωχελικό για heist movie, το φιλμ, γραμμένο από την πρωτοεμφανιζόμενη Ρεμπέκα Μπλαντ, δεν ενδιαφέρεται για την ταχύτητα και την επιτυχία· ενδιαφέρεται γι’ αυτή την ξεχασμένη πρωτόλεια αμερικανική ηθική, χαμένη σε χωρίς νόημα πολέμους, γκροτέσκα παιδικά καλλιστεία κι αμέτρητα ποτήρια ουίσκι. Αυτοσαρκάζεται και κοροϊδεύει, σχολιάζει τα πάντα, από το ισοπεδωτικό ίντερνετ ώς το «Game of Thrones» και, φυσικά, τη «νέα» Αμερική του Τραμπ: «Οταν κάνεις μια φορά λάθος, μαθαίνεις και δεν το ξανακάνεις, έτσι δεν είναι;»

Φωτισμένη κι αυτή στα χρώματα του ουίσκι, από τον ίδιο τον Σόντερμπεργκ ως Πίτερ Αντριους, εξαίρει την αδυναμία και την ιδιαιτερότητα της ιδιοσυγκρασίας, ως του μόνου αυθεντικά ανθρώπινου χαρακτηριστικού. Οσο στιλ λείπει από την εμφάνιση των ηρώων (σε αντιδιαστολή με τα «Ocean’s 11,12,13»), βρίσκεται στην ίδια τη σκηνοθεσία, που προσεγγίζει τη δράση και τα πρόσωπα από γωνίες τόσο απρόσμενες όσο η συμπεριφορά τους.

Το «Logan Lucky» έχει ένα στοιχειώδες σασπένς και μια χειμαρρώδη κωμικότητα. Περισσότερο, όμως, ακόμα, έχει ένα πονηρό χαμόγελο απέναντι στην τραγικότητα του κόσμου, μια ωριμότητα στο βλέμμα, απ’ αυτήν που κατεβάζει τις εντάσεις, και μια εντυπωσιακή έλλειψη ναρκισσισμού, που αναδεικνύει την ομορφιά και το κέφι της. Είναι η νέα ταινία ενός αισθαντικού, μάστορα σκηνοθέτη, που έχει πια συνειδητοποιήσει ότι δεν χρειάζεται πολλά τερτίπια, χωρίς όμως να χάνει το κέφι του για κινηματογραφικό παιχνίδι. Και μια ταινία για έναν κόσμο που είναι «σχεδόν παράδεισος», με γνώση του ακυρωτικού συνδυασμού των δύο λέξεων.

VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ΦΙΛΟΘΕΗ, ΔΕΞΑΜΕΝΗ, ΧΛΟΗ, ΑΛΟΜΑ, ΜΑΪΑΜΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΓΑΛΑΖΙΑ ΑΚΤΗ, ΡΙΑ ΒΑΡΚΙΖΑ, ΜΑΡΙΕΛ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΤΡΙΑΝΟΝ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΛΑΟΥΡΑ, ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ

Μεγάλωσε αν τολμάς    ★★☆☆☆

(Rock ‘n’ Roll, Γαλλία, 2017, 123′)

• Σκηνοθεσία: Γκιγιόμ Κανέ
• Ηθοποιοί: Γκιγιόμ Κανέ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Φιλίπ Λεφέβρ, Ζιλ Λελούς

Ο Γκιγιόμ Κανέ είναι ηθοποιός, διάσημος, βραβευμένος, πλούσιος, με μια ζωντανή καριέρα και μια υπέροχη οικογένεια που τον κάνει ευτυχισμένο. Ωσπου η νεαρή συμπρωταγωνίστριά του θα του πει ότι δεν είναι πια κουλ, δεν έχει πέραση στους νέους κι ο Γκιγιόμ θα προσπαθήσει να ξαναβρεί, με το ζόρι, τον πιο ανώριμο εαυτό του, προς φρίκη των δικών του ανθρώπων.

Ο Γκιγιόμ Κανέ, ηθοποιός και σκηνοθέτης, κάνει μια ταινία με αυτοβιογραφικά ή, ακόμα καλύτερα, αυτοσαρκαστικά στοιχεία, μετατρέποντας τη δική του κρίση μέσης ηλικίας σε σινεμά. Το αποτέλεσμα ξεφεύγει κατά στιγμές στην υπερβολή ή στις χοντροκομμένες επιλογές, δεν παύει όμως να χτίζει μια χαριτωμένη, ειλικρινή κωμωδία μ’ ένα λιγουρευτό καστ.

Ο Βαλέριαν και η πόλη με τους χίλιους πλανήτες    ★★★☆☆

(Valerian and the City of a Thousand Planets, Γαλλία, 2017, 137′)

• Σκηνοθεσία: Λικ Μπεσόν
• Ηθοποιοί: Κάρα Ντελεβίν, Ντέιν ΝτεΧάαν, Ριάνα, Κλάιβ Οουεν, Ιθαν Χοκ

Στο μακρινό μέλλον, οι διαπλανητικοί πράκτορες Βαλέριαν και Λορελίν αναλαμβάνουν μια επικίνδυνη αποστολή στην καρδιά της Αλφα, μιας πόλης όπου συνυπάρχουν ειρηνικά διαφορετικά είδη από ολόκληρο το σύμπαν.

Αν το απρόσμενο «Lucy» ήταν μια νέα «Nikita» για τον αγαπημένο Γάλλο σκηνοθέτη Λικ Μπεσόν, δηλαδή μια ασταμάτητη σε ιδέες και δράση περιπέτεια με μια ηρωίδα απέναντι στον κόσμο, που επανεκκίνησε την καριέρα του, η «Πόλη με τους χίλιους πλανήτες» είναι ξεκάθαρα το νέο του «Πέμπτο Στοιχείο».

Δίχως να κρύβει ούτε για ένα κάδρο του φιλμ την pulp προέλευση της ιστορίας από ένα ευρωπαϊκό κόμικς επιστημονικής φαντασίας, ο Μπεσόν ρίχνει στην οθόνη ένα σύμπαν τόσο γεμάτο χρώματα και υφές που πιστεύεις πως κοιτάς -ταυτόχρονα- και τους χίλιους πλανήτες του.

Η ταινία ούτε στις οπτικές της ιδέες κάνει την παραμικρή παραχώρηση ούτε στις αλλεπάλληλες σκηνές δράσης, με το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Λορελίν και Βαλέριαν να μεταπηδούν από το ένα σκηνικό στο άλλο (ή ακόμα και να δρουν σε αυτά ταυτόχρονα), ούτε στο πολύχρωμο μέλλον που οραματίζεται εναντίον διεφθαρμένων αποικιοκρατών. Ταυτόχρονα, ο Μπεσόν ξέρει πώς να δώσει ρυθμό σε ένα τέτοιο θέαμα ώστε ποτέ η δράση να μη γίνει εξουθενωτική, όπως συμβαίνει στην 3η πράξη σχεδόν κάθε χολιγουντιανού μπλοκμπάστερ.

Κρίμα που το καθόλου οργανικό και αταίριαστα παλιομοδίτικο ρομαντικό παράλληλο στόρι που διατρέχει το φιλμ πιέζει με το ζόρι τον θέλω-να-γίνω-Χαν-Σόλο πρωταγωνιστή του (ο Ντέιν ΝτεΧάαν γράφει μάλλον ως αφόρητος εξυπνάκιας παρά γοητευτικός σκανταλιάρης) στον θεατή, όσο και στη σκάλες ανώτερη συμπρωταγωνίστριά του, τη Λορελίν της απολαυστικής εδώ Κάρα Ντελεβίν. Ενα σίκουελ μόνο με τη Λορελίν θα μπορούσε να είναι σπουδαίο. Η Ριάνα, σε έναν χαμαιλεόντειο, εξωγήινο ρόλο, θα μπορούσε να της κάνει παρέα.Θοδωρής Δημητρόπουλος

ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΛΕΚΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΚΗΠΟΣ ΜΟΣΧΑΤΟ, ΜΑΣΚΟΤ ΤΑΥΡΟΣ, ΟΡΦΕΥΣ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΑΛΕΞ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ, ΤΥΜΒΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ, ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, ΑΛΕΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗ, ΗΛΕΚΤΡΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ, NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Ενα Ηνωμένο Βασίλειο    ★★☆☆☆

(A United Kingdom, Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ, Τσεχία, 2016, 111′)

• Σκηνοθεσία: Αμα Ασάντε
• Ηθοποιοί: Ντέιβιντ Ογέλοουο, Ρόζαμουντ Πάικ

Τρία χρόνια μετά το «Belle», η ηθοποιός και σκηνοθέτις Αμα Ασάντε παρουσιάζει ακόμα ένα δράμα εποχής, με ενδιαφέρουσα πραγματική ιστορία και με την τάση να τη μεταφράσει σε άρλεκιν.

Αυτή τη φορά, η ταινία τοποθετείται στα τέλη του ’40 ώς και το ’60 και παρακολουθεί τον Σερέτσε Κάμα, βασιλιά και κατόπιν εκλεγμένο πρόεδρο της Μποτσουάνα (ώς τότε βρετανικού προτεκτοράτου), ο οποίος, πάνω στην εγκαθίδρυση του απαρτχάιντ στη γειτονική Νότια Αφρική ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τη λευκή Ρουθ Γουίλιαμς, με αποτέλεσμα έντονες και καθοριστικές πολιτικές συγκρούσεις. Αξιοποιώντας το μαγευτικό φυσικό ντεκόρ της Αφρικής, αλλά και δύο θαυμάσιες, ευαίσθητες ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές της, η Ασάντε χτίζει μια γλυκερή και σεναριακά εύκολη, αλλά φωτογενή ταινία.

Εγώ ο απαισιότατος 3    ★★★☆☆

(Despicable Me 3, ΗΠΑ, 2017, 90′)

• Σκηνοθεσία: Κάιλ Μπάλντα, Πιερ Κόφιν
• Με τις φωνές των: Στιβ Καρέλ, Κρίστεν Γουίιγκ, Τρέι Πάρκερ / στα ελληνικά: Γιάννη Ζουγανέλη, Λευτέρη Ελευθερίου, Ελένης Βογιατζή

Ο Γκρου έχει απαρνηθεί το παρελθόν του ως «απαισιότατος», αλλά η νέα του ζωή τον δυσκολεύει, ειδικά όταν έρχεται αντιμέτωπος με τους δίδυμους: τον Μπαλτάζαρ Μπρατ, παρανοϊκό κακοποιό δοξασμένο στα ’80s, και τον αδελφό του, Ντρου, που είναι αληθινά κακός, όμορφος, πλούσιος και με πυκνά ξανθά μαλλιά!

Τρίτη κινηματογραφική περιπέτεια του Γκρου, η λιγότερο εμπνευσμένη και ανατρεπτική, αλλά με διασκεδαστικές ποπ αναφορές και, όπως πάντα, με πληθωρικές δόσεις αξιολάτρευτων μίνιον.