Το Φεστιβάλ Βερολίνου φέτος υπήρξε μια πλατφόρμα έκφρασης της πολιτικής έντασης που βιώνουμε: από τους Αμερικανούς προσκεκλημένους, όπως η Μάγκι Τζίλενχαλ, που μιλούσαν κατά του απομονωτισμού του Ντόναλντ Τραμπ, ώς τον Μεξικανό Ντιέγκο Λούνα, που παραλλήλισε το Τείχος του Βερολίνου μ’ εκείνο στα σύνορα του Μεξικού, και τη Σάλι Πότερ, που αποδοκίμασε το Brexit.
Τα βραβεία της φετινής Berlinale προσπάθησαν κι αυτά να κάνουν μια «πολιτική δήλωση», αλλά κατέληξαν να είναι μια επιλογή αδύναμη και μοιρασμένη σε ταινίες που άξιζαν και σε ταινίες που ίσως θέλησαν να πουν όσα η επιτροπή θέλησε να ακούσει.
Τη Χρυσή Αρκτο (αλλά και το Οικουμενικό Βραβείο κι εκείνο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου) κέρδισε μία από τις πράγματι αξέχαστες ταινίες του Φεστιβάλ, το «On Body and Soul» της Ιλντικο Ενιέντι από την Ουγγαρία, μια βαθιά ρομαντική ταινία για την εύθραυστη προσπάθεια δύο αντικοινωνικών ανθρώπων να συνυπάρξουν.
«Θελήσαμε να σας παρουσιάσουμε κάτι τόσο απλό όσο ένα ποτήρι νερό», είπε η Ενιέντι παραλαμβάνοντας το βραβείο της. «Πιστέψαμε σ’ αυτό που κάναμε, αλλά χρειάζεται να είσαι γενναιόδωρος άνθρωπος για να σ’ αρέσει αυτή η ταινία και γι’ αυτό σας ευχαριστώ πολύ».
Με την Αργυρή Αρκτο η Επιτροπή τίμησε την απεικόνιση της ζωής στη σύγχρονη Κινσάσα, με το πλούσιο σε μουσική και λαογραφία, αλλά αδύναμο αφηγηματικά «Felicite» του σενεγαλέζικης καταγωγής Γάλλου Αλέν Γκομίς.
Η 69χρονη Ανιέσκα Χόλαντ κέρδισε την Αργυρή Αρκτο Κινηματογραφικής Πρωτοπορίας για το καθόλου πρωτοποριακό «Pokot» από την Πολωνία, ένα οικολογικό θρίλερ με ροπή στη φλυαρία και την υστερία.
Παρότι ο Φινλανδός μετρ Ακι Καουρισμάκι παρουσίασε μία από τις όχι απλώς ωραιότερες, αλλά και σημαντικότερες κοινωνικοπολιτικά ταινίες του φεστιβάλ, το «The Other Side of Hope», για άλλη μια φορά έχασε το μεγάλο βραβείο της διοργάνωσης και τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας.
Είτε επειδή είχε πιει λίγη βότκα παραπάνω, είτε επειδή του κακοφάνηκε η επιλογή, ο Καουρισμάκι δεν ανέβηκε στη σκηνή να παραλάβει το βραβείο του, παρά «ανάγκασε» τον διευθυντή της Berlinale, Ντίτερ Κόσλικ, να του το πάει ο ίδιος στη θέση του και το πήρε μ’ ένα απλό «κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ».
Τέλος, το τρυφερό, ευφάνταστο και πετυχημένα κυνικό «Una Mujer Fantastica» του Χιλιανού Σεμπαστιάν Λέλιο (της «Gloria») τιμήθηκε με το Βραβείο Σεναρίου, δίνοντας στον σκηνοθέτη την ευκαιρία να ανεβάσει στη σκηνή και την εκπληκτική τρανσέξουαλ πρωταγωνίστριά του, λέγοντας:
«Πρέπει να μοιραζόμαστε τη σκοτεινή εποχή με ομορφιά, κομψότητα και ποίηση κι όλα αυτά είναι η πρωταγωνίστρια της ταινίας μας, Ντανιέλα Βέγα».
Αναλυτικά τα βραβεία
◢ Χρυσή Αρκτος: «On Body and Soul», της Ιλντικο Ενιέντι (Ουγγαρία)
◢ Αργυρή Αρκτος – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής: «Felicite» του Αλέν Γκομίς
◢ Αργυρή Αρκτος Alfred Bauer Κινηματογραφικής Πρωτοπορίας: Ανιέσκα Χόλαντ για το «Pokot»
◢ Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ακι Καουρισμάκι για το «The Other Side of Hope»
◢ Καλύτερη Ηθοποιός: Κιμ Μιν-χι για το «On the Beach at Night Alone»
◢ Καλύτερος Ηθοποιός: Γκέοργκ Φρίντριχ για το «Bright Nights»
◢ Βραβείο Σεναρίου: Σεμπαστιάν Λέλιο και Γκονζάλο Μάτσα για το «Una Mujer Fantastica»
◢ Βραβείο Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος: Ντάνα Μπουνέσκου για το μοντάζ του «Ana, mon amour»
◢ Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ: Ghost Hunting του Ραέντ Αντόνι (Παλαιστίνη)
◢ Βραβείο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας: «Summer of 1993» της Κάρλα Σιμόν (Ισπανία) / Τμήμα Generation 14plus
◢ Χρυσή Αρκτος Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας: «Cidade Pequena» του Ντιέγκο Κόστα Αμαράντε (Πορτογαλία)
◢ Αργυρή Αρκτος – Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής Μικρού Μήκους Ταινίας: «Ensueño en la Pradera» του Εστέμπαν Αρανγκόις Χουλιέν (Μεξικό)
