Η σχέση του Λουκιανού Κηλαηδόνη με το θέατρο δεν ήταν συμπληρωματική, ακόμα μία από τις πολλές δραστηριότητες ενός συνθέτη. Ηταν θεμελιώδης.
Κατά την παλιά, ωραία μόδα της εποχής της επιθεώρησης, γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, που ξεκίνησαν από το θέατρο.
Τα τραγούδια του «Μικρός ήρωας» και «Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά», πριν ηχογραφηθούν σε δίσκο, το πρώτο με τον ίδιο, το δεύτερο με την Αφροδίτη Μάνου, και τα πει όλη η Ελλάδα, είχαν τραγουδηθεί από ηθοποιούς, πάνω σε ένα θεατρικό σανίδι ή περίπου.
● Ο «Μικρός ήρωας» είχε γραφτεί για την παράσταση «Το τραμ το τελευταίο» του Ελεύθερου Θεάτρου (καλοκαίρι του 1976, στο Αλσος Παγκρατίου). Ακουγόταν σε ένα μαυρόασπρο φιλμάκι, που είχε γυρίσει (ανάμεσα σε αρκετά άλλα) ο Λάκης Παπαστάθης. Τον Μικρό Ηρωα έπαιζε ο Ντίνος Λύρας, την Κατερίνα η Υβόννη Μαλτέζου και τον Σπίθα ο Γιώργος Σαμπάνης. Το τραγουδούσε, όμως, όλος ο θίασος, κοιτώντας νοσταλγικά το φιλμάκι από τον εξώστη, αριστερά δίπλα στη σκηνή.
● Η «Μαίρη Παναγιωταρά» ξεκίνησε από το φεμινιστικό νούμερο «Μια μέρα μιας Μαίρης» στην επιθεώρηση «Της Ελλάδας το κάγκελο» (καλοκαίρι του 1981, θέατρο «Σμαρούλα») και το έλεγε η ηθοποιός Γιάνκα Αβαγιανού.
Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ταυτίστηκε με το Ελεύθερο Θέατρο (και τη μετεξέλιξή του σε Ελεύθερη Σκηνή) από την πρώτη κιόλας ιστορική επιθεώρηση των «παιδιών», εν μέσω χούντας, το «Και συ χτενίζεσαι», καλοκαίρι του 1973, στο Αλσος Παγκρατίου.
Ο «χαρούμενος έφηβος» Λουκιανός, όπως τον θυμάται σήμερα ο Λάκης Παπαστάθης, έμεινε κοντά τους μέχρι το 1984.
Εγραψε μουσική και τραγούδια για δέκα επιθεωρήσεις τους, που ευτυχώς κάποια στιγμή, το 1984, κλείστηκαν στο διπλό LP «Πάμε Μαέστρο».
Για να μπορούμε να ακούμε πάντα ένα ντοκουμέντο, τον Λευτέρη Βογιατζή να τραγουδά στην επιθεώρηση «Αναντάμ Παπαντάμ» (καλοκαίρι 1980, Αλσος Παγκρατίου) ένα από τα ωραιότερα (και πιο άγνωστα) τραγούδια του Κηλαηδόνη, το μελαγχολικό «Yellow Thlipsis», ύμνο στο θέατρο.
Μουσική έγραψε και για παραστάσεις του Θεσσαλικού Θεάτρου (μην ξεχνάμε ότι ήταν σύζυγος της Αννας Βαγενά), του Εθνικού, του ΚΘΒΕ, της Ξένιας Καλογεροπούλου και του Λεωνίδα Τριβιζά (όπως το εμβληματικό για τη Μεταπολίτευση «Ρωμέικο Πανόραμα»).
Στον κινηματογράφο η παρουσία του, σαφώς μικρότερη, είχε ένα ορόσημο.
Το τραγουδάκι «Γιαξεμπόρε», που έλεγαν στον «Θίασο» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, έναν εύθυμο, ξεσηκωτικό σκοπό, για τον οποίο, όπως μας θύμισε ο Τάκης Κατσέλης, βοηθός σκηνοθέτης του Αγγελόπουλου, είχε κάνει μεγάλη έρευνα στα μπουλούκια.
Είχε γράψει μουσική και για τους «Κυνηγούς», τον «Ελευθέριο Βενιζέλο» του Παντελή Βούλγαρη και τους «Αθηναίους» του Βασίλη Αλεξάκη.
