Δείτε πώς ακριβώς μας συστήνονται οι Rebeletiko, ένα μουσικό σχήμα που κεντρίζει το ενδιαφέρον μας από την αρχή: «Είμαστε μία μουσική κολεκτίβα. Δουλεύουμε όλοι μαζί για να δημιουργήσουμε πάνω στη μουσική χωρίς ιεραρχίες, αρχηγούς και παρατρεχάμενους» παρουσιάζει το γκρουπ ο Τάσος Γεωργόπουλος.
Και συνεχίζει: «Υπάρχει βέβαια μια κοινή γλώσσα, αυτή της μουσικής, που μας κατευθύνει και μας βοηθάει να αποφύγουμε να γίνουμε Βαβέλ. Τα ακούσματά μας όμως είναι διαφορετικά μεταξύ τους, γεγονός που μας δίνει τη δυναμική να συνδέουμε μουσικά μοτίβα και ήχους από πολλά είδη».
Οι Rebeletiko είναι οι Τάσος Γεωργόπουλος (λάφτα, κιθάρα, τραγούδι), Σοφία Μέρμηγκα (κανονάκι, τραγούδι), Τάσος Γιαννούσης (τζουράς, τραγούδι), Αποστόλης Μπουρνιάς (κρουστά) και Στέργιος Μητρούσης (κοντραμπάσσο).
Η μουσική τους «κλέβει» από τους ήχους των ρεμπέτικων, των σμυρναίικων, των παραδοσιακών, των λαϊκών και κάθε λογής «περιθωριακής» μουσικής συντεχνίας. Μόλις κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους άλμπουμ, το «Μοναστηράκι». Ενώ κάθε Τρίτη παίζουν στην «Κληματαριά», πλατεία Θεάτρου 2, με διαφορετικούς κάθε φορά καλεσμένους.
«Η παράδοση είναι πάντα εκεί, είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι. Η λύση για μένα είναι να δημιουργείς καινούργια πράγματα χωρίς να ξεχνάς ποιος είσαι και από πού έρχεσαι», λέει ο Τάσος Γιαννούσης. Και η Σοφία Μέρμηγκα μιλάει για τα παραδοσιακά όργανα που χρησιμοποιεί το συγκρότημα.
«Οπως οι άνθρωποι εξελίσσονται στον χρόνο και δεν μένουν στάσιμοι σε έναν τόπο, αλλά κινούνται διαρκώς παρά το γεγονός πως έχουν κάποια καταγωγή, έτσι είναι και τα όργανα.
»Επίσης εξελίσσονται μαζί με την εκάστοτε κοινωνία και τις πολιτισμικές εκφράσεις της». Δεν είναι τυχαίο επομένως που όλο και περισσότεροι Ελληνες, νέοι καλλιτέχνες διασκευάζουν παλιά κομμάτια, λαϊκά, έντεχνα. Είναι η εξέλιξη των πραγμάτων.
Ο Τάσος Γιαννούσης βέβαια το σκέφτεται διαφορετικά σημειώνοντας πως «το ίχνος μας, το λιθαράκι μας στη μουσική και γενικότερα στη ζωή το αφήνουμε μέσα από το πρωτογενές υλικό».
Το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «Μοναστηράκι» (MINOS-EMI) οι Rebeletiko το δούλεψαν με πολύ μεράκι σε ένα γκαράζ στον Βύρωνα. Επίσης σε ένα τραγούδι συνεργάζονται, έκπληξη (!), με την Τζος Στόουν, την περίφημη σόουλ τραγουδίστρια. «Μέσα Αυγούστου δεχτήκαμε ένα τηλεφώνημα από Αγγλία από τη μάνατζέρ της, πως ήθελε να συνεργαστούμε», λέει ο Τάσος Γεωργόπουλος.
«Κάποιος μας κάνει πλάκα, είπαμε και δεν δώσαμε σημασία. Οταν μας έστειλαν email με τις λεπτομέρειες της συνεργασίας αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι μάλλον είναι αλήθεια.
»Η Τζος είχε βρει από το ΥouΤube κάποια βίντεο στα οποία παίζαμε ζωντανά, της άρεσαν και έτσι ζήτησε να τραγουδήσει στα ελληνικά ένα από τα τραγούδια μας που μιλάει για μια γυναίκα από τη Συρία, η οποία ζει μέσα στον πόλεμο. Ηχογραφήσαμε και βιντεοσκοπήσαμε το Gillem στη Χαλκιδική».
Υπάρχουν λάθος επιλογές στα ακούσματά μας; Ο Αποστόλης Μπουρνιάς είναι κατηγορηματικός: «Σε καμία περίπτωση. Η μουσική λειτουργεί στον καθένα από εμάς διαφορετικά, δημιουργεί άλλες εικόνες, αναμνήσεις και συναισθήματα.
Δεν θεωρώ ότι σε κάτι που έχει τη δύναμη να σε ταξιδέψει, να σε κάνει να θυμηθείς, να σε χαλαρώσει, να σε συγκινήσει ή να σου φτιάξει τη διάθεση, κάτι που σε κάνει να πετάς ψηλά ή να σέρνεσαι στα πατώματα, που σου αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις, ακούς ή αντιδράς στις καταστάσεις, υπάρχει “λάθος”».
Η Σοφία Μέρμηγκα μάλιστα θεωρεί πως η αισθητική στους ήχους είναι έμφυτη: «Η αισθητική δεν διδάσκεται, διαμορφώνεται. Αυτό που διδάσκεται είναι η τεχνική. Ωστόσο σήμερα, που υπάρχει κατακλυσμός γνώσεων μέσω των ΜΜΕ και του διαδικτύου, η αισθητική είναι μία επιλογή και θα διαμορφωθεί μέσα από τα ακούσματα που θα συναντήσει οποιοσδήποτε κατά τη διάρκεια της ζωής του».
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για έναν καλλιτέχνη; «Να κάνει πράγματα που δεν έχουν κάτι να του πουν, που δεν τον γεμίζουν ή, σε μια πολύ χειρότερη εκδοχή, που τον φθείρουν κιόλας στο όνομα του άρτου του επιούσιου», κλείνει τη συζήτησή μας ο Αποστόλης Μπουρνιάς.
