«Μια πρεμιέρα και μια ανωμαλία». Ετσι χαρακτηρίζει, με καλή πάντως διάθεση και χιούμορ, η εφημερίδα Le Monde την τολμηρή και αναπάντεχη απόφαση του Γιώργου Λούκου να εντάξει φέτος στο πρόγραμμα του Μπαλέτου της Οπερας της Λιόν δύο παραστάσεις του Ρολάν Πετί!
Του χορογράφου που ήταν κάποτε από τους πιο δημοφιλείς στο πλατύ κοινό του κόσμου όλου, αυτός και η θρυλική παρτενέρ του Ζιζί Ζανμέρ, αλλά τα τελευταία χρόνια, και πριν ακόμα από τον θάνατό του το 2011, ο σύγχρονος χορός δεν τον πολυπαίζει.
Το Μπαλέτο της Οπερας της Λιόν, ένα από τα σπουδαιότερα του κόσμου, είναι ακριβώς συνώνυμο της τόλμης και της ανανέωσης της χορευτικής γλώσσας. Και το οφείλει αποκλειστικά στον Γιώργο Λούκο, που το διευθύνει από το 1988.
Αυτός άνοιξε τις πόρτες σε κάθε νέο όνομα, από την Αμερική και την Ευρώπη, φιλοξενώντας και παραγγέλνοντας έργα που ανήκουν στη μυθολογία του σύγχρονου χορού. Μαγκί Μαρέν, Λουσίντα Τσάιλντς, Γίρζι Κίλιαν, Τρίσα Μπράουν, Ράσελ Μάλιφαντ, Αν Τερέζα ντε Κεερσμάκερ, Σάσα Βαλτς. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Πού κολλάει σε όλα αυτά ο Ρολάν Πετί και τα έργα του «Αρλεζιάνα» και «Κάρμεν», που χορεύει (μέχρι 19 Νοεμβρίου) το Μπαλέτο της Οπερας της Λιόν;
Ο Γιώργος Λούκος απαντά κατηγορηματικά στη «Μοντ»:
Συναντώ πολλούς νέους χορευτές και θεατές που δεν γνωρίζουν ούτε το όνομα του Ρολάν Πετί. Κι όμως, ανήκει στην ιστορία του χορού και χωρίς αυτόν δεν θα ήμασταν σήμερα εδώ. Ζούμε σε μια κοινωνία που αρνείται το παρελθόν. Θέλησα να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.
Ο Γιώργος Λούκος, που ξεχνάμε ότι ξεκίνησε τη σπουδαία καριέρα του ως χορευτής, υπήρξε στενός συνεργάτης του Ρολάν Πετί. Τον είχε δάσκαλο κι αυτός του πρόσφερε την πρώτη του δουλειά.
Στη συνέχεια χόρεψε στο Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας το δημιούργημα του Πετί, έγινε και βοηθός του (1974-1984), ενώ ανέλαβε και την αναβίωση έργων του σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ανάμεσά τους η «Κάρμεν» και η «Αρλεζιάνα».
Και τα δύο αυτά μπαλέτα, με τη μουσική του Ζορζ Μπιζέ, είναι γεμάτα πάθος, έρωτα και θάνατο. Προηγήθηκε η «Κάρμεν».
Στη λονδρέζικη πρεμιέρα της, το 1949, τον ρόλο του Ντον Χοσέ είχε χορέψει ο ίδιος ο Πετί με Κάρμεν τη Ζανμέρ, που τότε είχε πρωτοκόψει τα μαλλιά της αγορίστικα. Η «Αρλεζιάνα» είναι έργο του 1974.
