Εχοντας μαθητεύσει δίπλα σε κορυφαίες χορογράφους από την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, όπως είναι η Βελγίδα Ανε Τερέζα ντε Κέιρσμακερ και η Βραζιλιάνα Λία Ροντρίγκεζ, ο βραβευμένος Μοζαμβικανός χορογράφος Ιντιο Σισάβα άφησε την επιτυχημένη καριέρα του στη Γαλλία για να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ασχοληθεί με τη δωρεάν εκπαίδευση χορού σε αγροτικές και τοπικές κοινότητες και την παρουσίαση έργων σε δημόσιους χώρους στη Μοζαμβίκη.
Καλλιτεχνικός διευθυντής της ομάδας Converge+ Mozambique Dance Company και βραβευμένος με το Seeds award για το έργο του ως ανερχόμενος καλλιτέχνης, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με ένα πολύ προσωπικό έργο του, το «Vagabundus», που στα λατινικά σημαίνει «περιπλανώμενος», μια λέξη που περικλείει τόσες σημασίες.
Πώς το νοηματοδοτεί ο ίδιος; τον ρωτήσαμε λίγο πριν το παρουσιάσει στην Πειραιώς 260 προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Αθηνών.
«Η πρόθεσή μου είναι πολύ απλή. Ως «περιπλανώμενος» προσπαθώ όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρα και αληθινά να εκφράσω τη θέση του ανθρώπινου πλάσματος –τις ευαισθησίες μας, τις ενέργειές μας και πάνω απ’ όλα τη δύναμη του να είμαστε μαζί. Μέσα από αυτό το έργο επιδιώκω να εκφράσω τη δύναμη της ομάδας, την αξία της συλλογικής συνείδησης και πόσο απαραίτητη είναι η ατομική επίγνωση για την οικοδόμηση μιας ισχυρής συλλογικότητας. Είναι μέσα από αυτή τη συλλογική παρουσία που μπορούμε να βρούμε τον χώρο για να είμαστε γενναιόδωροι, έναν χώρο όπου όλοι είναι ίσοι και όπου ο καθένας μπορεί να εκφραστεί χωρίς να «δικάζεται». Στο Vagabundus στοχεύω να αναδείξω την ανθρώπινη πλευρά μας –ένα αίσθημα αλληλεγγύης, κοινής ύπαρξης, μια αίσθηση του ανήκειν» μας λέει.
Εμπλέκοντας συχνά τελετουργικά στοιχεία και τις μνήμες της κοινότητας στις δημιουργίες του, την αφρικανική κουλτούρα που βασίζεται στη σύνδεση χορού και μουσικής, βάζοντας τους χορευτές του να τραγουδούν παραδοσιακές και σύγχρονες μοζαμβικανές μελωδίες βασισμένες σε γκόσπελ και μπαρόκ μοτίβα, τον ρωτήσαμε τι σημαίνει για αυτόν ο χορός: «Εχει πάντα ενδιαφέρον όταν κάποιος με ρωτάει τι αντιπροσωπεύει για μένα ο χορός. Μου αρέσει να ξεκινώ ξεφεύγοντας από τον ποιητικό ή ακόμα και τον θεραπευτικό ρόλο που συχνά μπορεί να κατέχει ο χορός. Για μένα ο χορός είναι πρώτα και κύρια ο βιοπορισμός μου: είναι το επάγγελμά μου, το έργο της ζωής μου και η πηγή εισοδήματός μου. Πέρα από αυτό, ο χορός είναι ένας ισχυρός χώρος συνύπαρξης και ανταλλαγής γνώσεων. Δεν αφορά μόνο την έκφραση, αλλά και την οικοδόμηση σχέσεων και συλλογικής κατανόησης».
