Ποιος αντέχει να παίζει κλαρίνο, χοροπηδώντας ταυτόχρονα πάνω-κάτω στη σκηνή σαν αγριοκάτσικο, χωρίς να χάνει στιγμή τις ανάσες του και ύστερα να παίζει τσαμπούνα με την ίδια ηλεκτρισμένη κινησιολογία κάνοντας headbanging και τινάζοντας έναν θύσανο από μακριά κι ατίθασα μαλλιά πάνω στο μαύρο Τ-σερτ που προειδοποιεί με μεγάλα γράμματα «ANTIFASCISTA»;
Ποιος στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού και της άγριας Αγοράς εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στην τέχνη του με τους δικούς του όρους, να δρα κολεκτιβίστικα και συνεργατικά και παρά την τεράστια επιτυχία και δημοφιλία του μεταξύ μιας μεγάλης γκάμας ακροατών της νέας γενιάς αλλά όχι μόνον, να μην επιδιώκει όλο αυτό να το προβάλλει ή να αυτοπροβάλλεται ευεργετούμενος – στο κάτω κάτω όχι χαριστικά αλλά για κάτι που κάνει εξαιρετικά;
Ο 34χρονος πολυοργανίστας Κωσταντής Πιστιόλης, μάγος στα πνευστά της ελληνικής παράδοσης (κλαρίνο, φλογέρα, μελόντικα, τσαμπούνα, άσκαυλο, τρομπέτα, φλάουτο), αν και εξίσου αποτελεσματικός και σε άλλες παραδόσεις (τον έχουμε πετύχει σε συναυλίες να παίζει κάτι παράδοξα για μας αφρικανικά ή λατινοαμερικανικά πνευστά ή π.χ. κάτι σαν το αυστραλέζικο ντιντζεριντού), παίζει επίσης και κιθάρα και κρουστά (από μπεντίρ, καχόν και κόνγκα μέχρι ένα είδος δικής του επινόησης Steel Tongue), είναι μια ιδιάζουσα, ιδιοσυγκρασιακή, εξαιρετικά ταλαντούχα και συνεπής περίπτωση της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής. Είναι ουσιαστικά κι από μόνος του μια μουσική εμπειρία. Το ξέρουν όσοι παρακολουθούν τις συναυλίες εκείνου του κομματιού του έντεχνου που συνομιλεί με την παράδοση και τη ροκ, κομμάτι με το οποίο ο Πιστιόλης συνεργάζεται τακτικά.
Είναι επίσης μια περίπτωση που έφτασε στα μουσικά μας πράγματα (πρώτα από τον Γιάννη Χαρούλη που τον εντόπισε σ’ ένα καφενείο στην Ηπειρο να γλεντάει και να παίζει μουσική με την παρέα του) ακολουθώντας την παράδοση όχι μόνο μουσικά αλλά και…επικοινωνιακά: Γνωστός έγινε επειδή λειτούργησε η από στόμα σε στόμα διαπίστωση για το μουσικό ταλέντο και την ξεχωριστή παρουσία αυτού του σκηνικά διονυσιασμένου τύπου που κατάγεται από την Κόνιτσα και μπορεί, όπως άλλωστε και όλοι οι Villagers of Ioannina City με τους οποίους συνεργάζεται, να κάνει το πιο χοϊκό ηπειρώτικο να ακούγεται σαν stoner doom ή μια μουσική «φράση» της δημοτικής παράδοσης να μας εισάγει σε ένα ολωσδιόλου τζαζ ambient μουσικό περιβάλλον.
Είναι επίσης γνωστό ότι παρότι βρίσκεται πάνω από μία δεκαετία στη μουσική σκηνή ως session μουσικός ή ως συνθέτης των δικών του fusion (αμάλγαμα κινηματικής αριστερής-αντιφασιστικής συνέπειας, βιωμένης εμπειρίας στην παραδοσιακή μουσική και δη της Ηπείρου και στοιχείων stoner rock, rock ’n’ roll, ροκ-έθνικ ψυχεδέλειας, τζαζ και ambient) με το ψευδώνυμο «Arbor Cultus», τη δική του ιστοσελίδα και το δικό του κανάλι στο YouTube, δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. «Θα μας δώσεις μια συνέντευξη;». «Οχι, μωρέ. Δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο». «Και πού μπορούμε να σ’ ακούσουμε – εκτός από τις συναυλίες των VIC, του Θανάση Παπακωνσταντίνου ή του Γιάννη Χαρούλη;». «Ελα άμα θέλεις τα καλοκαίρια που τζαμάρουμε στον πεζόδρομο στο Θησείο». Κι αυτή ήταν η πρώτη γνωριμία και η πρώτη κρούση που ακολουθήθηκε κι από πολλές άλλες, πάντα με την ίδια κατάληξη. Εν τω μεταξύ βέβαια πρόσθεσε συνεργασίες και με τους Χαΐνηδες, Ματούλα Ζαμάνη, Γιώργη Μανωλάκη, Γιάγκο Χαιρέτη, Βαγγέλη Καζαντζή κ.ά.
Ως εκ τούτου είναι κοινότοπο αλλά εν προκειμένω κι απόλυτα ακριβές. Ο Πιστιόλης «μιλάει» μόνο με την παρουσία του σε συναυλίες και με τη δουλειά του. Στην οποία προστέθηκαν επιτέλους -και μετά από χρόνια που οι αφοσιωμένοι ακροατές του τον παρότρυναν- και τα πρώτα του προσωπικά άλμπουμ (ένα cd κι ένα βινύλιο με διαφορετικό περιεχόμενο): Το cd λέγεται «Κύκλος» και περιλαμβάνει 11 κομμάτια, 15 στην πραγματικότητα πασίγνωστα δημοτικά τραγούδια, κυρίως ηπειρώτικα (αλλά περιλαμβάνεται π.χ. κι ο Μεσαρίτικος ή η Ικαριώτισσα «Συμπεθέρα»), ερμηνευμένα απ’ τον ίδιο και «πειραγμένα» τόσο-όσο, με τον τρόπο που το κάνει ο Πιστιόλης, άλλοτε παρεμβάλλοντας τζαζ ή ροκ τζαμαρίσματα, άλλοτε κάνοντας fusion από 2-3 διαφορετικούς σκοπούς. «Η μνήμη της μελωδίας, το άκουσμα του ήχου, το πάγωμα του χρόνου, η επανάληψη της κίνησης, το μοίρασμα της μουσικής, ο κύκλος. Κύκλος είναι το προσωπικό πρότζεκτ του Κωσταντή Πιστιόλη που εκκινεί από την παραδοσιακή μουσική και μέσω του loop station φτάνει στο τώρα», εξηγεί το σύντομο σημείωμα που συνοδεύεται από την εικόνα ενός τραγόμορφου θεού να παίζει κλαρίνο. Το βινύλιο πάλι λέγεται «Ξενιτεμένα» και περιλαμβάνει 6 εμβληματικά πωγωνίσια («Μαύρα μου χελιδόνια», «Πανάγιω», «Ξενιτεμένα μου πουλιά» κ.ά.) ανάλογα παιγμένα κι ερμηνευμένα.
Αυτές τις δύο εκδόσεις παρουσιάζει στις «Ροές» (Ιάκχου 16, Γκάζι) με ένα live (προηγήθηκε αυτό της περασμένης Πέμπτης κι ακολουθούν δύο ακόμα την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή) σε συνεργατική εκτέλεση παραγωγής, δική του και του Σωματείου Χορού «Κι Ομως Κινείται». Και με τους δικούς του όρους, προς όφελος ωστόσο του κοινού. Γιατί η βραδιά δεν ξεκινά με συναυλία αλλά με την προβολή του (πραγματικά συναρπαστικού) ντοκιμαντέρ «Πέντε φορές ξένος» του σκηνοθέτη Βαγγέλη Ευθυμίου, μουσική για το οποίο έχουν γράψει ο Πιστιόλης κι ο Κώστας Βόμβολος. Η ταινία παρακολουθεί τη ζωή του σπουδαίου κεραμίστα και ζωγράφου Σταύρου Κωτούλα, ο οποίος, γεννημένος σ’ ένα μικρό χωριό της Ηπείρου, έζησε λόγω των πολιτικών διωγμών, της φτώχειας κι αργότερα της χούντας πέντε ιστορίες ζωής σε πέντε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης. Αμέσως μετά με σκηνικούς συμμέτοχους τους Βαγγέλη Καζαντζή (ηλεκτρική κιθάρα), Γιάννη Ριζόπουλο (κρουστά setup), Κώστα Τσαρούχη (κοντραμπάσο), ο Πιστιόλης παρουσιάζει τη δουλειά του, εναλλάσσοντας τουλάχιστον 10 μουσικά όργανα και τραγουδώντας.
Να πώς μας βοηθάει να κάνουμε και ακόμα μία διαπίστωση: Ο Κωσταντής Πιστιόλης είναι μια πολύ χαρακτηριστική απόδειξη της πολύτιμης συνεισφοράς των καλλιτεχνικών σχολείων στην εκπαίδευση. Ο ίδιος αποφοίτησε από το Μουσικό Πειραματικό Γυμνάσιο – Λύκειο Παλλήνης (κι έμαθε κλαρίνο και φλογέρα με δάσκαλο τον Κωνσταντίνο Πολυμενάκο, ενώ δάσκαλοί του ήταν επίσης ο Στέλιος Κατσιάνης, δεξιοτέχνης του λαγούτου και του ταμπουρά, και ο Γιώργος Γενναίος). Σίγουρα κι αυτή τη στιγμή ανάλογα ταλέντα «εκκολάπτονται» στα καλλιτεχνικά σχολεία της χώρας που μια ευαίσθητη και έξυπνη εκπαιδευτική πολιτική όχι μόνον δεν θα τα άφηνε στην τύχη τους, αλλά θα επιδίωκε να τα πολλαπλασιάσει και να τα ενισχύσει.
♦ Πληροφορίες: Τα δύο live του Κωσταντή Πιστιόλη στις «Ροές» είναι sold out. Το cd και το βινύλιό του διατίθενται στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://arborcultus.com
