Χαρισματική, μοναδικά προικισμένη, γυναίκα που με την τέχνη της συγκίνησε και ενέπνευσε τους κορυφαίους χορογράφους, τους παρτενέρ της χορευτές αλλά και το κοινό σε όλο τον κόσμο. Μια θρυλική χορεύτρια του κλασικού μπαλέτου, που είχαμε την τύχη να κάνει ένα σύντομο πέρασμα από τη χώρα μας, η διάσημη Καναδή χορεύτρια και χορογράφος Λιν Σίμουρ απεβίωσε την Τρίτη 7 Μαρτίου σε ηλικία 84 ετών.
Την καλλιτεχνική περίοδο 2006-07 αυτή η μεγάλη προσωπικότητα του χορού είχε αναλάβει τη διεύθυνση του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής έπειτα από πρόσκληση του αείμνηστου καλλιτεχνικού διευθυντή του οργανισμού Στέφανου Λαζαρίδη. Δυστυχώς δεν άντεξε παρά μόνο μερικούς μήνες, καθώς είχε πολύ νωρίς αντιληφθεί τις αγκυλώσεις της Λυρικής κι ότι οι αλλαγές που ήθελε ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθούν. «Οι καλλιτεχνικοί μου στόχοι δεν γίνεται να πραγματοποιηθούν υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας», είπε κι έφυγε παρ’ όλο που όταν είχε φτάσει στην Αθήνα οι προσδοκίες όλων μας ήταν τρομερά μεγάλες.
Η Λιν Σίμουρ γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1939 και πήρε τα πρώτα μαθήματα χορού στο Βανκούβερ. Τελειοποίησε τις σπουδές χορού στο Λονδίνο, όπου σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε μέλος στον Περιοδεύοντα Οργανισμό του Βασιλικού Μπαλέτου. Το σπάνιο ταλέντο της, η ξεχωριστή της εκφραστικότητα, η θεατρική της ευφυΐα σε συνδυασμό με την άψογη τεχνική της οδήγησαν σύντομα σε μια σπουδαία σταδιοδρομία πέρα από τα σύνορα της χώρας.
Ενέπνευσε δύο από τους πιο σημαντικούς Βρετανούς χορογράφους: τον Φρέντερικ Αστον και τον Κένεθ ΜακΜίλαν, ο οποίος στο πρόσωπό της βρήκε την ιδανική ερμηνεύτρια για πολλά διάσημα έργα του. Εξίσου σημαντικές με τις εμφανίσεις της σε σύγχρονα έργα υπήρξαν και οι ερμηνείες της σε μπαλέτα του 19ου αιώνα. Δούλεψε με κορυφαίες προσωπικότητες του μπαλέτου, όπως ο Ρούντολφ Νουρέγεφ και ο Λεονίντ Μασίν, ενώ κι άλλοι χορογράφοι, όπως οι Ρολάν Πετί και Αλβιν Εϊλι, εμπνεύστηκαν έργα ειδικά για αυτήν. Χορογραφίες της παρουσιάστηκαν από κορυφαία χορευτικά σύνολα παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια δίδαξε με αφοσίωση έργα των αγαπημένων της Φρέντερικ Αστον και Κένεθ ΜακΜίλαν.
