«Τι θα ήμασταν χωρίς τη μουσική… Πόσο μου έχετε λείψει…». Σε αυτές τις δύο του κουβέντες ο κορυφαίος κιθαρίστας Αλ Ντι Μέολα ίσως συμπύκνωσε τα αισθήματα όσων βρέθηκαν στον λόφο της Σάνης το περασμένο Σάββατο ξεσηκώνοντάς τους ώστε να έρθουν μπροστά στη σκηνή και να ακούσουν όρθιοι, λικνιζόμενοι ή χειροκροτώντας στον ρυθμό, τις μελωδίες που με εξαιρετική δεξιοτεχνία προσέφεραν τόσο ο ίδιος όσο και οι εξαίρετοι μουσικοί που τον συνόδευσαν σε αυτή την ξεχωριστή βραδιά.
Ο υπέροχα φωτισμένος μεσαιωνικός πύργος ως σκηνικό, σε αυτόν τον λόφο που πλαισιώνει η θάλασσα, συναγωνιζόταν σε ομορφιά το φυσικό κάλλος του τοπίου. Και παρά τους μύθους που μπορεί να λέγονται γι’ αυτόν, δεν μπορούσες παρά να σκεφτείς ότι με την εκλεκτή μουσική που ακούγεται εδώ, στο πλαίσιο του Sani Festival, τους κορυφαίους μουσικούς και τα σχήματα που έχουν δώσει συναυλίες όλα αυτά τα χρόνια σε αυτό το μέρος, γράφεται ένας καινούργιος μύθος ή καλύτερα μια μουσική ιστορία. Μια μουσική ιστορία που έβαλε στον συναυλιακό χάρτη με αξιώσεις τη Χαλκιδική και έκανε εκλεκτούς δημιουργούς της τζαζ να συμπεριλαμβάνουν αυτόν τον τόπο στις περιοδείες τους.
Ιστορική και η φετινή χρονιά για το φεστιβάλ που αισίως συμπληρώνει τα 30 του χρόνια, από το καλοκαίρι του 1992, τότε που ο Σταύρος και η Νίκη Ανδρεάδη ξεκίνησαν να μοιράζονται την αγάπη τους για την τζαζ για να γίνει αυτό που είναι σήμερα το Φεστιβάλ της Σάνης. Αναπόφευκτη μια μορφή απολογισμού σε αυτό το γεγονός, καθώς περισσότεροι από 350.000 θεατές έχουν ανέβει στον λόφο για να παρακολουθήσουν περίπου 385 συναυλίες και εκδηλώσεις όλα αυτά τα 30 χρόνια, όπως μας πληροφορεί το περιοδικό του τουριστικού συγκροτήματος, με το κοινό να είναι μοιρασμένο σχεδόν ισόποσα ανάμεσα στους Βορειοελλαδίτες που έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τα ανεπανάληπτα καλλιτεχνικά γεγονότα που διοργανώνονται εδώ και τους παραθεριστές στο πολυτελές και βραβευμένο για την πράσινη λειτουργία του ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Στο ρεσιτάλ, ο θρυλικός Αλ Ντι Μέολα, αφού ξεκίνησε από σόλο περάσματα κιθαριστικής δεξιοτεχνίας, προχώρησε σε περισσότερο γνωστές συνθέσεις του στις οποίες τον συνόδευε το Ακουστικό Τρίο του, ο Σέρτζιο Μαρτίνες του οποίου τα κρουστά ήταν σαν να γέμισαν την ατμόσφαιρα με ήχους, αλλά και ο Πέο Αλφόνσι, άξιος συνοδοιπόρος στην κιθάρα. Καλεσμένος-έκπληξη, ο φίλος του εδώ και 11 χρόνια Μιχάλης Παούρης, που έδωσε διαφορετική χροιά με το μπουζούκι του επιχρωματίζοντας με ελληνικό ηχόχρωμα τους έγχορδους διαλόγους που είχαν πάρει φωτιά στη σκηνή. Από το Mediterranean Sundance μέχρι το Ποτέ την Κυριακή, με ενδιάμεσους σταθμούς το κομμάτι που έγραψε για την 6χρονη κόρη του, που «αποτελεί την έμπνευσή» του, όπως μας είχε πει νωρίτερα, τη διασκευή του Strawberry Fields των Μπιτλς, μέχρι και ολίγον από την εισαγωγή του Paint it Black των Στόουνς αντιληφθήκαμε ανάμεσα στα κομμάτια που έβγαιναν από το δεξιοτεχνικό παίξιμο του βιρτουόζου κιθαρίστα.
Κι αφού μας είπε λίγα λόγια για τα κομμάτια, τη χαρά του που βρίσκεται εδώ, προς το τέλος ξεσήκωσε το κοινό για να έρθει μπροστά στη σκηνή, κι αυτό να μην τον αφήνει να φύγει, παίζοντας περισσότερες από δύο ώρες, δίνοντας θριαμβευτικό ύφος στη βραδιά.
Προσκεκλημένοι στο Sani Festival είναι στη σειρά των διεθνών ήχων το Σάββατο 23 Ιουλίου ο Jack Savoretti, στις 30/7 ο Bob Geldof και οι Bobkatz (εισιτήρια 25€-70€, προπώληση www.viva.gr).
Στον κύκλο των κλασικών, τον λόφο θα ανέβει ο τενόρος Αντρέα Μποτσέλι στις 20/8, ενώ θα εμφανιστούν στο μεσοδιάστημα και Ελληνες καλλιτέχνες, ερμηνευτές και σχήματα. Πληροφορίες-πρόγραμμα www.sanifestival.gr
