Μια ονειρική μπάντα με διεθνείς Ελληνες

Αντλούν έμπνευση από την ιδέα ότι «αν όλες οι λύσεις είναι αδύνατες, τότε το αδύνατο είναι η μόνη δυνατή λύση»: οι τέσσερις κορυφαίοι διεθνείς μουσικοί της τζαζ και της κλασικής, που αναμειγνύουν τις συνθέσεις και τη δεξιοτεχνία τους σε μια κοινή μουσική γλώσσα υπερβαίνοντας τις ταξινομήσεις και ιχνηλατώντας τον δρόμο στο αδύνατο, συμπράττουν απόψε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260, στις 9 μ.μ. Ονομάζουν το σχήμα τους Sonic Convergence -Ηχητική Σύγκλιση-, αν και κάλλιστα θα μπορούσε να είναι μια ονειρική μπάντα.

Τη συναποτελούν: ο Ελληνοκαναδός συνθέτης Χρήστος Χατζής – ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους συνθέτες διεθνώς, ειδικά στον χώρο των κρουστών οργάνων και καθηγητής σύνθεσης στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο το έργο του οποίου συχνά εστιάζει σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους ιθαγενείς του Καναδά έως τις παγκοσμίως αγνοημένες μειονότητες. Ο σπουδαίος βιμπραφονίστας Χρήστος Ραφαηλίδης που ζει στη Νέα Υόρκη και έχει εμφανιστεί στις φημισμένες αίθουσες της πόλης, όπως το Carnegie Hall και το Lincoln Center, με τους βραβευμένους δίσκους, ο οποίος, εκτός από διάσημους τζαζίστες και τις μπάντες τους, έχει συνεργαστεί και με τον ανεπανάληπτο Μίμη Πλέσσα.

Ο ανακηρυγμένος «άσος του μπάσου» από το «Bass Player Magazine», συνθέτης και παραγωγός Πέτρος Κλαμπάνης που ζει μεταξύ Νέας Υόρκης και Αθήνας, ενσωματώνοντας στο μουσικό ταξίδι του ακούσματα από ποικίλα μουσικά είδη. Κι ακόμη ο εξάρχων βιολιστής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, ο συνθέτης και ενορχηστρωτής Αντώνης Σουσάμογλου, διδάκτορας του Πανεπιστημίου City του Λονδίνου, με διατριβή πάνω στο βιολιστικό έργο του Νίκου Σκαλκώτα, που μαζί με τους σπουδαίους μουσικούς David Bogorad, Βασίλη Σαΐτη και Αθανάσιο Σουργκούνη αποτελούν το κουαρτέτο εγχόρδων σε αυτή την αναπάντεχη μουσική συνάντηση και συνομιλία.

Μεταξύ σοβαρού και αστείου που οδηγεί σε σκέψεις αναφέρεστε στην παρουσίασή σας στα «καυτά ερωτήματα των καιρών μας», στα οποία η τρομερή ομάδα σας θα δώσει «μουσικές απαντήσεις». Ποια είναι αυτά; ρωτήσαμε τον διακεκριμένο μουσικό στα κρουστά Χρήστο Ραφαηλίδη.

«Η μουσική έχει τη δύναμη να ενώνει τον κόσμο, να τον φέρνει κοντά, δίνοντάς του όραμα, πίστη και ελπίδα. Σε μια εποχή έντονου διχασμού όπως η σημερινή, προσδοκούμε να κάνουμε ακριβώς αυτό: να δείξουμε πως μπορεί να υπάρξει σύγκλιση, αρκεί να υπάρχει διάθεση και κέφι. Το πρότζεκτ που θα παρουσιάσουμε στις 13 Ιουλίου ουσιαστικά επαναπροσδιορίζει τα όρια της ταξινόμησης των μουσικών ειδών: το πού σταματά το ένα και πού ξεκινά το άλλο. Απαιτητικό και προκλητικό για εμάς, αλλά σίγουρα συμβαδίζει με την εποχή μας και είναι μια καινοτομία που θα ευχαριστήσει και (γιατί όχι;) θα εμπνεύσει τους φίλους της μουσικής και της προόδου!».

«Η μουσική λέει αυτά που δεν μπορούν να ειπωθούν με λέξεις»

Ευκαιρίας δοθείσης παραθέτουμε και μια σύντομη καταγραφή από μια μεγάλη συζήτηση που είχαμε με τον καταξιωμένο μπασίστα Πέτρο Κλαμπάνη με την ξεχωριστή ευγένεια, καθώς οι τελευταίες εμφανίσεις του και δισκογραφικές δουλειές του μας κάνουν να σκεφτούμε ότι αν και η μουσική δεν έχει σύνορα, έχει ρίζες.

• Τι είναι η μουσική για σας;

Μουσική για μένα είναι κατ’ αρχήν η έκφραση, ένας τρόπος να επικοινωνήσεις. Υπάρχει αυτό το φως… Η μουσική λέει αυτά που δεν μπορούν να ειπωθούν με λέξεις και δεν μπορούν να σιωπήσουν. Είναι η επικοινωνία που μας φέρνει πιο κοντά ώστε να μοιραζόμαστε συναισθήματα και ιδέες που δεν μπορούν να εκφραστούν με διαφορετικό τρόπο. Είναι μια γλώσσα περισσότερο συνδεδεμένη με το συναίσθημα από οποιαδήποτε άλλη γλώσσα.

Μια αμιγώς ποιητική γλώσσα. Αυτό είναι που με εξιτάρει: το πόσο εκφραστική δυνατότητα έχει και πόσο κοντά μπορεί να φέρει τελείως διαφορετικούς κόσμους. Η τζαζ είναι ένα πολύ χειροπιαστό παράδειγμα: είναι παιδί διαφόρων μουσικών στιλ και έχει δημιουργηθεί μια γλώσσα που είναι πρωτοφανής για την Ιστορία. Ανθρωποι από διαφορετικούς κόσμους λένε αληθινές ιστορίες μέσω μιας κοινής γλώσσας. Κάπως έτσι εμπνέομαι και εγώ…

• Πώς βλέπετε να συνεχίζεται αυτό το ταξίδι, καθώς πολλοί μιλάνε για το τέλος της μουσικής;

Εχει αλλάξει πάρα πολύ η μουσική και ο τρόπος που οι άνθρωποι την καταναλώνουν, ακόμη και η μουσική βιομηχανία έχει επηρεαστεί πάρα πολύ από τη μετακίνηση πώλησης από τα υλικά προϊόντα καθώς το ίντερνετ άλλαξε τα πάντα και πολύς κόσμος προσπαθεί να βρει ισορροπίες μέσω των εφαρμογών στρίμινγκ. Αυτό προφανώς έχει μεγάλο αντίκτυπο στους καλλιτέχνες, ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες γενιές από τη δική μου που είμαστε σε μια αρκετά νεαρή ηλικία για να μπορούμε να προσαρμοστούμε στα καινούργια δεδομένα. Η μουσική ίσως αλλάζει, δεν ξέρω αν είναι με καλό τρόπο, ωστόσο το διαδίκτυο έχει φέρει τη μουσική σε πολύ περισσότερο κόσμο. Εχεις όλη τη μουσική μέσα στο κινητό σου.

Μπορεί βέβαια αυτή η ευκολία και υπερπροσφορά να σε κάνει να την αντιμετωπίζεις πιο επιφανειακά, ιδιαίτερα η μουσική που κάνω η οποία θέλει χρόνο για να την ακούσεις και να μπεις μέσα της. Θυμάμαι όταν έπαιρνα ένα CD το έλιωνα, ήταν πολύτιμο και ίσως η υπεραφθονία και ο καταιγισμός ερεθισμάτων να μη βοηθάει σε αυτό. Θέλω να είμαι αισιόδοξος: από τη μια χάνεις τη συγκέντρωση του κοινού και από την άλλη η μουσική μπορεί να φτάσει στην άκρη του κόσμου, σε αυτιά που δεν θα έφτανε. Και μπορεί να υπάρχει μια δυσκολία σε έναν μουσικό δημιουργό να ζήσει από τη δουλειά του, αλλά το ίντερνετ σε βοηθάει να έχεις ένα διεθνές προφίλ και να έχεις περισσότερες ευκαιρίες απ’ ό,τι παλιότερα…

? ΙNFΟ: Sonic Convergence. Σύνθεση: Χρήστος Χατζής, Χρήστος Ραφαηλίδης, Αντώνης Σουσάμογλου, Πέτρος Κλαμπάνης. Ερμηνεύουν: Χρήστος Ραφαηλίδης βιμπράφωνο, Πέτρος Κλαμπάνης μπάσο, φωνητικά, Αντώνης Σουσάμογλου βιολί, David Bogorad βιολί, Θανάσης Σουργκούνης βιόλα, Βασίλης Σαΐτης τσέλο. Απόψε, στην Πειραιώς 260, Χώρος Η. Εισιτήρια από 5-20 ευρώ, αγορά aefestival.gr, viva.gr & public.gr