O «μάγος της ηλεκτρονικής μουσικής» Τζεφ Μιλς στον αρχαιολογικό χώρο της Δήλου

Από την underground σκηνή των κλαμπ του Ντιτρόιτ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 μέχρι την οπτικοακουστική πανδαισία των πιο πρόσφατων conceptual εμφανίσεών του σε κινηματογράφους, γκαλερί και μουσεία (ακόμη και στο Λούβρο), ο Τζεφ Μιλς είναι ένας από τους πρωτοπόρους της contemporary dance culture, ένας μεγάλος σταρ των decks, ένας μουσικός που μας έμαθε να αγαπάμε τον τρόπο που με τα μαγικά του χέρια διαχρονικά παντρεύει την ηλεκτρονική μουσική με την τζαζ.

Αυτή τη φορά, δεν τον υποδεχόμαστε σε κάποια μεγάλη σκηνή κλαμπ για να θυμηθούμε τα νιάτα μας, αλλά μας ταξιδεύει στη Δήλο όπου μαζί με τον κιμπορντίστα Jean-Phi Dary και τον δεξιοτέχνη της τάμπλα Prabhu Edouard συνεχίζουν το πρότζεκτ τους «Tomorrow comes the harvest». Εκεί, στο ανυπέρβλητο μνημείο με το μεσογειακό φως και τον αέρα των Κυκλάδων παρουσιάζουν σήμερα το βράδυ στις 21:00, σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, έναν ανατρεπτικό τζαζ- τέκνο αυτοσχεδιασμό, τον οποίο μπορούμε όλοι να απολαύσουμε από τις οθόνες μας, μέσα από το Onassis Channel στο YouTube (κινηματογραφημένο από τον σκηνοθέτη Χρήστο Σαρρή).

Ετσι, μετά το DJ set της Charlotte de Witte στην αρχαία Μεσσήνη, η νέα οπτικοακουστική εμπειρία φτάνει στις οθόνες μας από τον μικρό δωρικό ναό της Ισιδος, που περιτριγυρίζεται από τη θάλασσα του Αιγαίου και μεταμορφώνεται με ήχους που δημιουργούνται στο εδώ και τώρα.

«Το live στο νησί της Δήλου ήταν μια ονειρική εμπειρία. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες και η τοποθεσία, η κατάσταση και ο στόχος είναι πράγματα που δεν θα μπορούσα να θεωρήσω φυσιολογικά. Ηταν ένα ταξίδι που θα μας οδηγούσε τελικά και τους τρεις μας στην εξύμνηση της φύσης, της ιστορίας και του υψηλότατου επιπέδου συνείδησης», δήλωσε ο Τζεφ Μιλς που ξεκίνησε από τα κλαμπ του Ντιτρόιτ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και μέσα σε λίγα χρόνια κατέκτησε τις μουσικές σκηνές του κόσμου με εμφανίσεις σε κινηματογράφους, γκαλερί και μουσεία φτάνοντας μέχρι τη ΝASA.

«Μετά από αυτή την εμπειρία μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι ο καθένας από εμάς είναι (ψυχικά) το ίδιο άτομο που ήταν πριν από το ταξίδι μας στη Δήλο. Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς άλλαξε, αλλά έχω την αίσθηση ότι κάτι προχώρησε και ανήλθε σε ανώτερο επίπεδο».