• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 6.1°C / 10.2°C
    2 BF
    70%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    6°C 4.2°C / 6.6°C
    2 BF
    54%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.1°C / 9.3°C
    4 BF
    73%
  • Ιωάννινα
    Αραιές νεφώσεις
    5°C 4.9°C / 4.9°C
    3 BF
    56%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    4°C 3.5°C / 3.9°C
    2 BF
    75%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 3.6°C / 6.0°C
    1 BF
    68%
  • Κοζάνη
    Ήπιες χιονοπτώσεις
    0°C -0.6°C / 2.4°C
    3 BF
    80%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 4.6°C / 8.6°C
    2 BF
    70%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 8.1°C / 13.0°C
    3 BF
    65%
  • Μυτιλήνη
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 4.9°C / 7.9°C
    3 BF
    71%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 8.3°C / 12.4°C
    3 BF
    66%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 5.7°C / 6.6°C
    4 BF
    61%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 8.9°C / 9.9°C
    3 BF
    87%
  • Λάρισα
    Αυξημένες νεφώσεις
    4°C 2.9°C / 5.5°C
    4 BF
    65%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    4°C 3.4°C / 5.5°C
    1 BF
    94%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    8°C 2.8°C / 7.8°C
    1 BF
    57%
  • Χαλκίδα
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 6.0°C / 10.3°C
    2 BF
    73%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    4°C 2.3°C / 6.0°C
    2 BF
    79%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 4.3°C / 6.7°C
    1 BF
    61%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    0°C -0.2°C / -0.2°C
    2 BF
    69%
ΦΩΤ.: ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΩΛΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι ευτυχισμένοι γάμοι του χορού και της μουσικής

  • A-
  • A+
Οι δύο καλλιτέχνιδες εμπνεύστηκαν την παράσταση «Nadja -Who Am I?» από τις εμβληματικές φωτογραφίες της Φραντσέσκα Γούντμαν, που αυτοκτόνησε στα 22 χρόνια της. Στη συνέντευξή τους μάς αποκαλύπτουν τα μυστικά της γυναικείας φιλίας και δημιουργικότητας. Η παράσταση ανεβαίνει στις 22 Ιουλίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Είναι εύλογη απορία κάθε θεατή μιας παράστασης σύγχρονου χορού με πρωτότυπη μουσική το πώς σχετίζονται οι δυο τέχνες μεταξύ τους. Γράφεται μια μουσική που κατόπιν χορογραφείται; Καλείται ο συνθέτης να επενδύσει μουσικά μια συγκεκριμένη κινησιολογία;

Υπάρχει μια συνεργασία μεταξύ των δυο βήμα-βήμα; Ιδού η ευκαιρία να δοθεί μια απάντηση εκ των έσω: η συνθέτις Κωνσταντίνα Πολυχρονοπούλου και η χορογράφος Αθανασία Κανελλοπούλου μιλούν για την πολύχρονη συνεργασία τους, τη μέθοδο δουλειάς και τον τρόπο που μοιράζονται τους προβληματισμούς τους, τις εμπειρίες και τη δημιουργικότητά τους.

Με αφορμή το «Nadja -Who Am I?», την παράσταση που τους ενέπνευσαν οι φωτογραφίες της Φραντσέσκα Γούντμαν, της εμβληματικής φωτογράφου που αυτοκτόνησε στα 22 της χρόνια, οι δυο καλλιτέχνιδες μας αποκαλύπτουν τα μυστικά της γυναικείας φιλίας και δημιουργικότητας.

● Μιλήστε μου για την παράσταση που ετοιμάζετε.

Α.Κ. Ο τίτλος είναι δάνειο από τον Μπρετόν: «Nadja- Who Am I?». Η «Nadja» του Μπρετόν ήταν το αγαπημένο βιβλίο της Φραντσέσκα Γούντμαν και την ενέπνευσε πολύ στο φωτογραφικό της υλικό. Ο τίτλος μάς βάζει κατευθείαν σ’ αυτόν τον κόσμο. Ποιος είμαι, πώς αυτοπροσδιορίζομαι, πώς με βλέπω, πώς με βλέπουν οι άλλοι; Δεν περιμένουμε απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις.

● Ενδεχομένως μέχρι το τέλος της ζωής μας δεν απαντιούνται.

Α.Κ. Ακριβώς! Αναδύεται, λοιπόν, το ερώτημα: υπάρχει ένας κύκλος όσον αφορά και τη ζωή και την τέχνη; Κατά πόσο αντλούμε πράγματα από το παρελθόν για να τα μεταφέρουμε στον φωτογραφικό φακό; Οι φωτογραφίες της ακόμα και σήμερα γοητεύουν και αναδεικνύουν πολλά ερωτήματα σε σχέση με τη γυναικεία φύση και υποκειμενικότητα. Ποιος είναι ο Αλλος;

Ο άλλος ως άνδρας θεατής; Ως αρσενικό βλέμμα; Γιατί στην πατριαρχική κοινωνία που ζούμε, το αντικείμενο του βλέμματος πάντα προσδιορίζεται από τον άνδρα - ειδικά στην τέχνη. Γι’ αυτό υπάρχουν τέσσερις ερμηνεύτριες στη σκηνή, οι οποίες δρουν ως δημιουργοί του χώρου και όχι ως αντικείμενα του βλέμματος. Το ερώτημα «ποια είμαι;» είναι τόσο σε σχέση μ’ εμένα όσο και σε σχέση με τον θεατή.

● Μουσικά πώς προσεγγίζεται αυτό;

Κ.Π. Θα μιλήσω περισσότερο για τη σχέση μου με την Αθανασία. Εχουμε μια κοινή πορεία 7 ετών. Γνωρίζω την ταυτότητά της και διαπιστώνω ότι κάθε φορά έρχεται ολοένα και πιο κοντά στον πυρήνα της. Οσο την παρακολουθώ, νιώθω ότι πηγαίνουμε παράλληλα.

Χρειάστηκε σε αυτό το έργο να βγάλουμε τη γυναικεία ευαισθησία. Σκεφτόμουν τον χώρο της Γούντμαν, το φωτογραφικό της ατελιέ. Πώς άκουγε άραγε αυτός ο άνθρωπος; Τι άκουγε; Ρωτάω συνέχεια την Αθανασία: δώσε μου πέντε λέξεις γι’ αυτή την σκηνή, ώστε να μπορέσω να αποκωδικοποιήσω μουσικά την εικόνα.

Δεν φοβήθηκα να έχει αυτό το έργο μελωδία, σε αντίθεση με τα προηγούμενα όπου κυριαρχούσε περισσότερο ο ρυθμός. Αυτή τη φορά εσκεμμένα δουλέψαμε με τη μελωδία, η οποία χαρακτηρίζεται ως «γυναικεία φύση». Ταυτόχρονα όμως, θέλησα να σπάσω το στερεότυπο: είμαι γυναίκα και γράφω μελωδικά.

● Ενώ ο χορός έχει να κάνει με το σώμα και οι κινήσεις έχουν ταυτότητα, η μουσική, ο ήχος, είναι κάτι που δεν έχει φύλο ή φυλή. Μουσικά τι σου αρέσει να κάνεις; Τι σε χαρακτηρίζει;

Κ.Π. Με αφορμή τη συνεργασία μου με την Αθανασία ξεκίνησα να γράφω μουσική για χορευτές. Με βοηθάει πολύ το σώμα, λατρεύω τους χορευτές, το πώς κινούνται. Μπορώ κατευθείαν να κάνω έναν παραλληλισμό. Μπορεί κάποιος να θέλει μία λέξη, εγώ θέλω να δω πώς κινείται για να το μεταφράσω σε μουσική. Μπορώ να καταλάβω τους χορευτές και τι θα ήθελαν να ακούσουν για να τους βοηθήσω να χορέψουν.

● Συνήθως πάει ανάποδα. Ενώ εσύ τους παρακολουθείς και γράφεις αυτό που θα ήθελαν να χορεύουν.

Α.Κ. Γι’ αυτό και λέω ότι η μουσική της Κωνσταντίνας έχει σώμα. Δεν είναι αποστασιοποιημένη. Σ’ αυτό το έργο μας απασχόλησε το υποσυνείδητο - μιλάμε για μια γυναίκα αυτόχειρα που τερμάτισε τη ζωή της στα 22 της χρόνια. Στην παράσταση υπάρχουν ερωτήματα για το πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί η ζωή της. Η μουσική συναντά αυτή τη μινιμαλιστική ιστορία όπου υπάρχει μία αφηρημένη αφηγηματικότητα.

Είναι τόσο δυνατές οι φωτογραφίες της, που όταν τις είχα δει πρώτη φορά στο Βερολίνο νόμιζα ότι ζωντάνευαν μπροστά μου, ότι το σώμα της γινόταν δικό μου. Σκέφτηκα πώς θα ήταν να μεταφράσω αυτή τη φωτογραφία στο τώρα, με τα σώματα να έχουν υποστεί τον εγκλεισμό, την καταπίεση και αυτή την απίστευτη ακινησία. Είδαμε τη φωτογραφία ως ακίνητο μέσο, ως στοιχείο θανάτου.

● Χορογραφικά πώς επεξεργάστηκες το αντικείμενο; Ποια γλώσσα επέλεξες;

Α.Κ. Ξεκίνησα από την ακινησία. Μία φωτογραφία είναι τελικά ακίνητη; Τι βλέπω σε αυτή; Κίνηση ή μία παγωμένη κατάσταση; Διάλεξα δέκα αγαπημένες μου φωτογραφίες της Γούντμαν, οι οποίες καθόρισαν τη δραματουργία. Δεν είναι το πάγωμα του θανάτου, αλλά η διαστολή στον χώρο και στον χρόνο.

ΦΩΤ.: ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΩΛΗ

● Αναφερθήκαμε στη θέση της γυναίκας και στο βλέμμα προς αυτή. Κάτι που έχει μία τραγική επικαιρότητα με το έγκλημα στα Γλυκά Νερά και τη διαχείρισή του από τα ΜΜΕ και την εξουσία.

Α.Κ. Είναι αυτό που λέει ο Λακάν: είμαι εδώ για να με δεις. Μήπως όλο αυτό ξεκινάει από μία εγγενή κατάσταση; To πώς μεγαλώνει μια οικογένεια το παιδί της, πώς το μαθαίνει να βλέπει τον κόσμο, ποιο είναι το βλέμμα που χρησιμοποιούμε για να σταθούμε αλληλέγγυοι, για να αγκαλιάσουμε τον συνάνθρωπο. Πώς από τη βρεφική ακόμα ηλικία διαμορφώνεται το βλέμμα προς τον άλλο; Προς τη γυναίκα, προς τον άνδρα, προς την ταυτότητα, προς αυτό που εγώ επιλέγω να γίνω αργότερα ως ανεξάρτητος και αυτόνομος άνθρωπος.

Κ.Π. Επρεπε να γράψω μια ιστορική αναδρομή για τη γυναίκα συνθέτρια. Από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα μέτρησα γύρω στις 20 συνθέτριες. Η γυναίκα είχε τον ρόλο που γνωρίζουμε, της νοικοκυράς που φροντίζει το σπίτι, τα παιδιά. Δεν επιτρεπόταν να σπουδάσει. Μπορούσε να παίξει μουσική, όχι όμως όλα τα όργανα: πιάνο και ίσως βιολί, γιατί με αυτά δεν μπορούσε να εκφραστεί. Απαγορευόταν η έκφραση του προσώπου, οι συσπάσεις, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα προσέλκυε ερωτικά τον άντρα. Η σύνθεση άρχισε να αχνοφαίνεται στις γυναίκες στα μέσα του 20ού αιώνα. Ακόμα και τότε δεν είχαν την ευκαιρία να παιχτούν τα έργα τους από μεγάλες ορχήστρες, οπότε συνέθεταν μόνο για σόλο βιολί ή μικρά σύνολα.

Α.Κ. Ας σκεφτούμε τις ευκαιρίες που έχει μια γυναίκα καλλιτέχνις ακόμα και σήμερα. Εχουν γραφτεί άπειρα για το πώς η γυναίκα κατακτά τον χώρο της τέχνης, της εξουσίας, της πολιτικής. Νομίζω ότι οι αριθμοί και αυτό που ζούμε το επιβεβαιώνουν. Είναι κατάλληλη στιγμή να βγούμε από αυτή την ακινησία την ψυχική, την πνευματική, αλλά και τη σωματική που βιώνουμε τον τελευταίο χρόνο. Για εμένα η φωτογραφία είναι μια αντίσταση στον θάνατο. Λέμε «απαθανατίζω» -δεν ξέρω εάν υπάρχει αυτή η λέξη σε άλλες γλώσσες.

● Αθανασία, εσύ στην τέχνη σου είσαι πιο τυχερή. Εχουν υπάρξει τεράστιες χορογράφοι στο παρελθόν από τη Μάρθα Γκράχαμ μέχρι την Πίνα Μπάους και από την Αν Τερέζα μέχρι τη Μαγκί Μαρέν. Είναι, δηλαδή, ένας χώρος που υπήρξε προνομιακό πεδίο.

Α.Κ. Υπήρξε προνομιακό πεδίο, ίσως γιατί έχουμε και την τύχη να δουλεύουμε με το σώμα, το οποίο βέβαια μπορεί και να είναι σημείο αντίφασης. Πόσες γυναίκες κινηματογραφίστριες γνωρίζουμε; Ο χορός έχει να κάνει με το σώμα και μάλιστα με το σώμα ως ουδέτερο. Μέσα από το σώμα εκφράζουμε έννοιες πολύ διαχρονικές, πέρα των φύλων και των στερεοτύπων. Σε αυτό σίγουρα έχω σταθεί τυχερή, όπως και με τις συνεργασίες που έχω κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια στο εξωτερικό.

● Κωνσταντίνα, εσύ διδάσκεις, πράγμα που σημαίνει ότι αντιμετωπίζεις μία γενιά νεότερη, επερχόμενη. Πώς είναι αυτή η γενιά; Πώς αντιμετωπίζουν τον κόσμο και την τέχνη, αλλά και τα ζητήματα που συζητάμε;

Κ.Π. Αρχικά, τους θαυμάζω. Είναι πιο ειλικρινείς με τον εαυτό τους και έρχονται γιατί γνωρίζουν. Δεν κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, ούτε για τη σεξουαλικότητά τους, ούτε για τις πεποιθήσεις τους, ούτε ντρέπονται για το από πού έρχονται και το γενικό τους background. Εχουν την ελευθερία να μιλήσουν, κάνουν διάλογο. Κάτι που εμείς δεν είχαμε, ήμασταν περισσότερο στη σιωπή, δεχόμασταν την πραγματικότητα του άλλου και προσπαθούσαμε να χωρέσουμε τη δική μας ταυτότητα, σκέψη, σε αυτό που μας δινόταν. Δεν είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε αντιμέτωποι με το άλλο και να το συζητήσουμε.

Παρόλο που μπορεί να είναι κάπως υπερβολική η νέα γενιά, αμέσως αντιδράνε, λένε την ωμή αλήθεια. «Είμαι gay», «δέχτηκα κακοποίηση», «με πονάει αυτό που λες», «δεν θέλω να το κάνω», «μου αρέσει πολύ», «θέλω μια αγκαλιά», «αγαπώ». Εμείς έπρεπε να παίξουμε κρυφτό με όλες αυτές τις έννοιες. Για παράδειγμα, το bullying. Εγώ στάθηκα και τυχερή με τους καθηγητές, αλλά και όχι. Είχα μία καθηγήτρια στο πιάνο που με έβριζε όταν έπαιζα. Ημουν οκτώ χρόνων και δεν μου ήταν καν εύκολο να το πω στους γονείς μου. Οταν το είπα στον διευθυντή του ωδείου και ζήτησα άλλη δασκάλα, είχα δυο επιλογές: είτε να φύγω από το ωδείο ή να συνεχίσω με την ίδια. Φυσικά έφυγα και σταμάτησα για τρία χρόνια. Τώρα εγώ ούτε καν θα διανοηθώ να μιλήσω σε ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο.

● Σε επίπεδο ονείρου τι είναι αυτό που θέλατε να κάνετε;

Κ.Π. Νομίζω ότι ζω αυτό που έχω ονειρευτεί. Από τα είκοσί μου χρόνια, όπως η Αθανασία ήθελε να είναι στην ομάδα της Πίνα Μπάους, εγώ ήθελα να διδάξω και να γράψω μουσική για χορευτές. Η αδερφή μου ήταν χορεύτρια, σπούδασε στην Κρατική. Εκανε καριέρα στο εξωτερικό για χρόνια, ήταν στην όπερα του Βερολίνου, μετά στη Δανία. Εγώ έκανα χορό και σταμάτησα, γιατί μία δασκάλα χορού άρχισε να μου φωνάζει γιατί δεν είχα ρυθμό!!!

Πήγαινα, λοιπόν, στην Κρατική και κοιτούσα τις χορεύτριες και ονειρευόμουν όχι να παίζω ως συνοδός, αλλά να γράψω και να διδάξω σε χορευτές τη μουσική μου. Εχω γράψει ένα βιβλίο που θα εκδοθεί μέσα στους επόμενους μήνες. Λέγεται «Μουσική και Σώμα» και θα είναι το βασικό εγχειρίδιο των σπουδαστών χορού και για όποιον θέλει να μάθει τα πάντα περί μουσικής. Πώς ακούς μουσική; Πώς την αναλύεις, πώς σκέφτεσαι; Είμαι ευγνώμων που δουλεύω με την Αθανασία και θέλω να συνεχίσουμε. Θα ήθελα να βγάλω έναν προσωπικό δίσκο, είναι στα άμεσα σχέδια μου, όπως και να κάνω ένα διδακτορικό για τη μουσική σε σχέση με τον χορό.

Α.Κ. Κι εγώ νιώθω ευγνώμων που τη γνώρισα. Νιώθει αυτό που θέλω να εκφράσω με το σώμα. Υπάρχει μια απλότητα -αυτό είναι το ζητούμενο, και είναι και ένα από τα όνειρά μου: πώς μπορώ να κάνω τέχνη με καθαρό βλέμμα και στόχο. Δεν ξέρω αν έχω όνειρα από τη στιγμή που πραγματώνω τις ιδέες μου. Για εμένα αυτό είναι θείο δώρο. Κάτι που θέλω πολύ να κάνω, επειδή ασχολούμαι και με την παραδοσιακή μουσική και έχω μία μπάντα, είναι να μπορέσω να συγκεράσω αυτά τα δύο στοιχεία.

Ανακαλύπτω άλλες πτυχές μου μέσα από την παραδοσιακή μουσική, μέσα από τον λόγο. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να μπορέσουμε να κάνουμε την τέχνη τρόπο ζωής. Να είναι μέρος της πραγματικότητας μας για να μπορέσουμε να αντέξουμε αυτό το δυσβάσταχτο που έχει η ανθρώπινη ύπαρξη.

*Δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και μεταφραστής


🔴 INFO: Η παράσταση «Nadja -Who Αm Ι?» σε χορογραφία Αθανασίας Κανελλοπούλου και μουσική Κωνσταντίνας Πολυχρονοπούλου θα παρουσιαστεί στις 22 Ιουλίου στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Ερμηνεία: Βασιάνα Σκοπετέα, Μαρία Φουντούλη, Λία Χαμηλοθώρη, Ματίνα Κωστιάνη. Την ίδια μέρα στο ίδιο φεστιβάλ, θα παρουσιαστεί το «Ορλάντο», σε χορογραφία και ερμηνεία Λαμπρινής Γκόλια και μουσική Κωνσταντίνας Πολυχρονοπούλου. Πληροφορίες και εισιτήρια: Παραστάσεις - Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Ο “Καπετάν Μιχάλης” είναι η ιστορία της ύπαρξης σε λίγες σελίδες»
Το έργο του Νίκου Καζαντζάκη «Καπετάν Μιχάλης» μεταφέρεται σε μια σύγχρονη λαϊκή όπερα από τον Δημήτρη Μαραμή και ο Τάσος Αποστόλου που πρωταγωνιστεί μιλά για τον ρόλο-πρόκληση.
«Ο “Καπετάν Μιχάλης” είναι η ιστορία της ύπαρξης σε λίγες σελίδες»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Μια χορογραφία αντίστασης στον εθνικισμό
Ο χορογράφος Σερζ Εμέ Κουλιμπαλί αξιοποιεί το χορογραφικό του ταλέντο και με την πανανθρώπινη γλώσσα του χορού προσεγγίζει σύνθετα ζητήματα κλονίζοντας τις βεβαιότητές μας.
Μια χορογραφία αντίστασης στον εθνικισμό
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Ο Ουραμντάν ανοίγει τον χορό
Η δύναμη της τέχνης του χορού κυριαρχεί στις παραστάσεις του φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Οι καλλιτέχνες - δημιουργοί δίνουν ραντεβού με το κοινό στο Αμφιθέατρο του Κάστρου και στα θέατρα της πόλης
Ο Ουραμντάν ανοίγει τον χορό
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Διεθνής αποθέωση για τη «Φόνισσα» του Γιώργου Κουμεντάκη
Η όπερα του καλλιτεχνικού διευθυντή της ΕΛΣ έκανε παγκόσμια τηλεοπτική πρεμιέρα στο κορυφαίο τηλεοπτικό δίκτυο για την κλασική μουσική και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Διεθνής αποθέωση για τη «Φόνισσα» του Γιώργου Κουμεντάκη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας