Στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής παίζει αύριο η Κατερίνα Πολέμη και έχει μαζί της πολλούς συνοδοιπόρους, όλοι τους εκπρόσωποι της νέας γενιάς. Τη Μαρία Παπαγεωργίου, την Παυλίνα Βουλγαράκη, τον Θέμο Σκανδάμη και τον νεότατο Δημήτρη Κόψη. Η ισχύς εν τη ενώσει; «Ακριβώς», απαντά με ένα τεράστιο χαμόγελο η Κατερίνα. «Πόσο μάλλον όταν η παρέα –οι μουσικοί και οι καλεσμένοι– είναι πλάσματα πολύ ταλαντούχα και τους έχω πολλή αγάπη και εκτίμηση!».
Τι θα ακούσουμε στον Κήπο; «Θα ακούσετε συνθέσεις μου, θα ακούσετε συνθέσεις των καλεσμένων μου, όπως επίσης και διασκευές αγαπημένων ελληνικών τραγουδιών από την παράδοσή μας αλλά και από τους μεγάλους μας συνθέτες και, τέλος, διασκευές ξένων τραγουδιών από το Μεξικό, την Ιταλία και βεβαίως τη Βραζιλία».
Η Κατερίνα Πολέμη είναι Ελληνοβραζιλιάνα, οπότε μπορεί να μας πει πολλά για τις μουσικές των δύο χωρών, της δικής μας και της Βραζιλίας. Σε τι διαφέρει, ας πούμε, και σε τι μοιάζει η ελληνική με τη βραζιλιάνικη μουσική; «Τις διαφορές διακρίνω βασικά…», απαντά. «Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι πως ο ανθρώπινος πόνος που καταγράφεται μέσω της μουσικής, στη Βραζιλία μεταφράζεται με μια χαρωπή και θετική διάθεση κυρίως μέσω των ρυθμών αλλά και όχι μόνο. Η βραζιλιάνικη μουσική βασίζεται στις άρσεις. Ενώ στην ελληνική μουσική ο ανθρώπινος πόνος εκφράζεται σε καθοδική κατεύθυνση, με ρυθμούς και άλλα μουσικά στοιχεία που φέρνουν το σώμα προς τα κάτω, προς τη γη, το χώμα».
Ωραία θα είναι στον Κήπο αύριο, Παρασκευή. Η Πολέμη είναι πολύ ορεξάτη στα live της. «Εχεις κέφι ή σε πήρε από κάτω η καραντίνα;» τη ρωτάμε. «Και τα δύο μου έχουν συμβεί κατά καιρούς. Μια το ένα, μια το άλλο. Αυτή την περίοδο όμως υπερισχύει η ευγνωμοσύνη και η χαρά που μπορούμε να κάνουμε ξανά αυτό που αγαπάμε, να παίξουμε μουσική και να επικοινωνήσουμε, να μοιραστούμε και να ανταλλάξουμε συναισθήματα με τους ανθρώπους».
● Πόσο στηρίζει η τέχνη τους ανθρώπους και με ποιον τρόπο;
«Η γνώμη μου είναι πως ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από τρεις πυλώνες: τον νου, το σώμα και την ψυχή. Το πρώτο ενθαρρύνεται κατά κόρον από την παγκόσμια κοινωνία και τα συστήματά της, το δεύτερο λιγότερο και το τρίτο ελάχιστα έως και καθόλου – ενώ είναι και τα τρία απαραίτητα συνολικά για τον άνθρωπο. Οσον αφορά την τέχνη, εκπροσωπεί κυρίως το κομμάτι της ψυχής (της έκφρασης, της αλήθειας, των συναισθημάτων, των τραυμάτων κτλ). Αρα κάθε φορά που ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με την τέχνη (είτε δημιουργώντας κάτι ο ίδιος είτε βιώνοντάς την ως θεατής/ακροατής), συνεπάγεται πως έρχεται σε επαφή με τον βαθύτερο εαυτό του και τη δική του αλήθεια. Οπότε καταλαβαίνουμε ότι η τέχνη είναι ζωτικής σημασίας για την ψυχή».
● Είναι ντροπή να κλαις ακούγοντας ή παίζοντας ένα τραγούδι;
«Για μένα δεν είναι καθόλου ντροπή να δείχνεις αυτό που αισθάνεσαι γενικότερα στη ζωή – και αυτό επιδιώκω προσωπικά. Το αντίθετο θεωρώ πως είναι προβληματικό. Αν μιλήσουμε όμως για τον καλλιτέχνη που έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο τη στιγμή που είναι πάνω στη σκηνή, νομίζω πως είναι σημαντικό να ξέρουμε πότε είναι η σωστή στιγμή και πότε όχι για κάτι τέτοιο».
● Και μετά τη συναυλία στον Κήπο, τι;
«Θα πάμε με το ίδιο ακριβώς σχήμα στο Sani Festival στη Χαλκιδική στις 11 Αυγούστου. Επίσης, θα παίξω με την προσωπική μου μπάντα στην Τήνο στις 20 Ιουλίου και τέλος θα κάνουμε περιοδεία με την παράσταση “Ερωτα Εσύ…” της Δήμητρας Γαλάνη, στην οποία συμμετέχω».
Info: Παρασκευή 9/7, Κήπος Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εισιτήρια: 15 ευρώ (γενική είσοδος).
