«Αυτό που έκανε ο Εντι ήταν να ανακαλύψει ξανά την ηλεκτρική κιθάρα. Οδήγησε τα πράγματα σε ένα άλλο επίπεδο όπως και ο Τζίμι Χέντριξ το 1967. Εκανε τους ανθρώπους να αρχίσουν να ακούνε ξανά». Στον Τζο Ελιοτ των Def Leppard ανήκουν τα λόγια αποχαιρετισμού για τον Εντι Βαν Αλεν, τον άνθρωπο που για χρόνια μάς χάριζε τα πιο απολαυστικά σόλο.
Ο σπουδαίος μουσικός, δημιουργός του ομώνυμου συγκροτήματος, πέθανε σε ηλικία 65 ετών σε νοσοκομείο της Σάντα Μόνικα, έπειτα από μάχη που έδινε με τον καρκίνο επί σχεδόν 20 χρόνια και η ροκ σκηνή έχασε έναν από τους πλέον θρυλικούς κιθαρίστες. Μας άφησε μεταξύ άλλων κληρονομιά τραγούδια όπως τα «Somebody Get Me a Doctor», «Get Up», «Beat It» (ήταν εκείνος που έπαιζε το σόλο στο τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον), «You Really Got Me», «Jump» κ.ά.
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το γράφω αυτό, αλλά ο πατέρας μου έχασε σήμερα το πρωί τη μακρά και επίπονη μάχη του με τον καρκίνο», έγραψε προχθές ο γιος του, Βόλφγκανγκ Βαν Αλεν, που ανέλαβε το θλιβερό καθήκον της ανακοίνωσης: «Ηταν ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσα να ζητήσω. Κάθε στιγμή που μοιράστηκα μαζί του στη σκηνή ήταν ένα δώρο. Είμαι συντετριμμένος και δεν νομίζω ότι θα ξεπεράσω ποτέ πλήρως αυτή την απώλεια».
Γεννημένος στο Αμστερνταμ της Ολλανδίας στις 26 Ιανουαρίου 1955, ο χαρισματικός μουσικός (ο οποίος πάντοτε έλεγε πως οι άνθρωποι που τον καθόρισαν ήταν ο Ερικ Κλάπτον κι ο Τζίμι Πέιτζ) μετακόμισε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις ΗΠΑ, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατέρα του. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Καλιφόρνια, όπου παρέα με τον αδελφό του (ο οποίος έγινε ο ντράμερ του γκρουπ) άρχισαν να δοκιμάζονται στα κλαμπ του Λος Αντζελες, παρουσιάζοντας τις πρώτες τους συνθέσεις.
Το 1972 σχημάτισαν με τη συμμετοχή του μπασίστα Μαρκ Στόουν και του τραγουδιστή Ντέιβιντ Λι Ροθ τους Van Halen και το 1977 η Warner Records τούς χάρισε το πρώτο συμβόλαιο και το διαβατήριο για την παγκόσμια μουσική σκηνή.
