Λάτρεψε τους ποιητές και μελοποίησε στίχους των Καββαδία, Ρίτσου, Ελευθερίου, Αλκαίου, Τριπολίτη, Μπρεχτ, Ιωάννου, Νικολακοπούλου, Λόρκα, Χικμέτ, με σπάνιο τρόπο. Υπήρξε από τους στυλοβάτες του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, συνθέτοντας εκατοντάδες τραγούδια σε κείμενα Ελλήνων και ξένων δημιουργών.
Εγραψε υπέροχα λαϊκά, όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, συνθέσεις για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Μας άφησε πολύτιμη κληρονομιά εμβληματικούς δίσκους, όπως «Εμπάργκο», «Σταυρός του Νότου», «Γραμμές των Οριζόντων», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια», «Στου αιώνα την παράγκα», «Ψάξε στ’ όνειρό μας», «Ο Αμλετ της Σελήνης».
Θάνος Μικρούτσικος (1947 – 2019)
Ο Θάνος Μικρούτσικος, που «έφυγε» προχθές το πρωί σε ηλικία 72 ετών, ήταν από τους σημαντικότερους συνθέτες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής των τελευταίων 50 χρόνων.
Υπήρξε ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (1986-1990) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσικού Αναλογίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (1990-1993).
Το διάστημα 1993-1994 διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού και αμέσως μετά τον θάνατο της Μελίνας Μερκούρη τη διαδέχτηκε (1994-1996). Ως υπουργός Πολιτισμού χάραξε εθνική πολιτική, στήριξε όλες τις τέχνες, ακόμα και τον παραμελημένο χορό, δημιούργησε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου με διευθύντρια τη Μυρσίνη Ζορμπά, έκανε το Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων, τονώνοντας πολιτιστικά την περιφέρεια.
Ηταν επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής της HMV Ελλάδας (1996-2004), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου (1998-1999), σύμβουλος διοίκησης για τα πολιτιστικά στον Οργανισμό «Αθήνα 2004» (2002-2004) και φυσικά καλλιτεχνικός διευθυντής στην «Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006» (2003-2006).
Γεννημένος στην Πάτρα το 1947 ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του σε μικρή ηλικία στη Φιλαρμονική Εταιρεία Πατρών και στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο, θεωρία, αρμονία). Συγχρόνως αποφοίτησε από το Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα μελέτησε αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και σύνθεση με τον καθηγητή-συνθέτη Γ. Α. Παπαϊωάννου. Από τον γάμο του με την ηθοποιό Ειρήνη Ιγγλέση απέκτησε τις κόρες του Σεσίλ και Κωνσταντίνα, ενώ με τη δημοσιογράφο και συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη απέκτησε την Αλεξάνδρα και τον Στέργιο.
Εχει ηχογραφήσει δεκάδες δίσκους και έδωσε το στίγμα του με το που πάτησε το πόδι του στη δισκογραφία. Το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη του 1975 και έχει πολιτικό πρόσημο αφού ο συνθέτης μελοποιεί (για τη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη) Χικμέτ και Μπίρμαν (σε αυτόν τον δίσκο συνυπήρχαν τα «Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα», «Μπαλάντα για τους ασφαλίτες», «Αυτούς τους έχω βαρεθεί»).
Εναν χρόνο μετά, έρχεται η «Καντάτα για τη Μακρόνησο» σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου σε έναν κοινό δίσκο με τη «Σπουδή σε ποιήματα του Μαγιακόφσκι». Ακολουθούν το 1977 τα «Τροπάρια για φονιάδες», η «Μουσική πράξη στον Μπρεχτ» (1978), τα «Τραγούδια της λευτεριάς» την ίδια κιόλας χρονιά, για να κλείσει τη δεκαετία του 1970 με έναν θρυλικό δίσκο της ελληνικής δισκογραφίας: τον «Σταυρό του Νότου», όπου μελοποιεί Καββαδία με συγκλονιστικό τρόπο.
Σε εκείνη την πρώτη ηχογράφηση (η οποία έχει ξεπεράσει τις 600.000 πωλήσεις), η ένταση της μουσικής του δένει γάντι με τη φωνή του Γιάννη Κούτρα αλλά και αυτή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στον οποίο δίνει δύο κομμάτια («Ενα μαχαίρι» και «Ενας νέγρος θερμαστής από το Τζιμπουντί»).
Ξεκινώντας η δεκαετία του ’80 κρατάμε στα χέρια μας το «Εμπάργκο» σε στίχους Αλκη Αλκαίου, ενώ αρχίζει να δοκιμάζεται σε θεατρικές παραστάσεις πιο επίμονα (αναμετριέται με τον Ευριπίδη, γράφει τη μουσική για το «Βίκτορ και Βικτώρια» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη).
Το 1986 συναντιέται με τη Χαρούλα Αλεξίου σε έναν επικό δίσκο με τίτλο «Η αγάπη είναι ζάλη» και δύο χρόνια μετά γράφει ένα ολόκληρο άλμπουμ «Ολα από χέρι χαμένα» για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Εξαιρετικά δημιουργικός το διάστημα 1990-1992, μας χαρίζει τρεις ακόμα σημαντικές κυκλοφορίες: «Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια» σε στίχους Λ. Νικολακοπούλου με ερμηνεύτρια τη Χαρούλα Αλεξίου· «Γραμμές των Οριζόντων», όπου αυτή τη φορά τους στίχους του Καββαδία ερμηνεύουν ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας· «Συγγνώμη για την άμυνα» σε στίχους Κ. Τριπολίτη με ερμηνευτή τον Γ. Νταλάρα.
Ακολουθούν οι δίσκοι με τη Μίλβα, η πρώτη του σπουδαία συνεργασία με τον Δημήτρη Μητροπάνο στον δίσκο «Στου αιώνα την παράγκα» (1996), το «Ψάξε στ’ όνειρό μας» (1997), ορχηστρικοί δίσκοι, δύο ακόμα συνεργασίες με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου («Live από τη Σφεντόνα» και «Θάλασσα στη σκάλα»), επανεκδόσεις, ο «Αμλετ της Σελήνης» (2002) και τόσα άλλα. Ο τελευταίος του δίσκος με τίτλο «Καντάτα για τη Μακρόνησο/ Σπουδή σε ποιήματα» έχει περσινή ημερομηνία και ερμηνευτές τη Ρίτα Αντωνοπούλου και τον καλό του φίλο και για δεκαετίες συνοδοιπόρο Κώστα Θωμαΐδη.
Τα στοιχεία που αντλούμε από την πολύτιμη «Ελληνική Δισκογραφία 1950-2019» του Πέτρου Δραγουμάνου αποκαλύπτουν πως οι ερμηνευτές με τους οποίους ταυτίστηκε σε αυτή τη μακρά πορεία ήταν η Μαρία Δημητριάδη (συνεργάστηκαν σε 8 δίσκους και της έγραψε συνολικά 49 τραγούδια), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου (7 δίσκοι, 36 κομμάτια), η Χαρούλα Αλεξίου (5 δίσκοι, 25 τραγούδια), ο Δημήτρης Μητροπάνος (3 δίσκοι, 19 τραγούδια), ο Γιώργος Νταλάρας (3 δίσκοι, 15 τραγούδια), ο Μανώλης Μητσιάς (3 δίσκοι, 11 τραγούδια), ο Χρήστος Θηβαίος (2 δίσκοι, 13 τραγούδια), ο Γιάννης Κούτρας, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Κώστας Θωμαΐδης, η Ρίτα Αντωνοπούλου κ.ά.
Τέλος, κατά τη διάρκεια της καριέρας του έδωσε εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εχει συμμετάσχει ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής (από το Λονδίνο, το Παρίσι, τις Βρυξέλλες, τη Γενεύη, τη Μαδρίτη, τη Βερόνα, το Βερολίνο έως τη Δρέσδη, τη Λιψία, τη Βιέννη, την Κωνσταντινούπολη, την Κοστάντσα, το Σικάγο, το Χονγκ Κονγκ και το Μπουένος Αϊρες).
Εχει γράψει μουσική για περίπου 100 θεατρικά έργα. Δεκαπέντε παραγωγές αρχαίου δράματος και δεκαέξι παραγωγές στο εξωτερικό (Βέλγιο, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Ελβετία κ.α). Πολλά μάλιστα από τα έργα του παρουσιάστηκαν από ελληνικές και διεθνείς ορχήστρες και σύνολα όπως η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Στοκχόλμης, της Κρακοβίας, της Λιέγης, της Οζάκα, η Συμφωνική Ορχήστρα του BBC, η Φιλαρμονική Ορχήστρα Δωματίου της Καρλσρούης, η Χορωδία Αρνολντ Σένμπεργκ της Βιέννης κ.ά.
Ο Θάνος είχε έρθει και στη γιορτή της εφημερίδας μας, το 2015, στα τρία χρόνια μας. Ενα τηλεφώνημα αρκούσε για να πει το ναι. «Μόνο το πιάνο να κανονίσεις πώς θα το μεταφέρουμε», μου είπε, προσθέτοντας πως δεν θέλει επ’ ουδενί χρήματα, το κάνει δωρεάν για τον συνεταιρισμό των εργαζομένων της «Εφ.Συν.»
