Δύο νέες «Ωραίες μου κυρίες»

Δύο κορίτσια με διαφορετική αύρα, δύο νέες ταλαντούχες τραγουδίστριες που συγκινούνται από έναν ρόλο που πάντα ονειρεύονταν να ερμηνεύσουν, μια ηρωίδα – ορόσημο, την οποία σημάδεψε με την ερμηνεία της τόσο η Τζούλι Αντριους όσο και η Οντρεϊ Χέπμπορν.

Η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μεταμορφώνεται σε ένα ατμοσφαιρικό καμπαρέ βγαλμένο από πίνακες του Τουλούζ Λοτρέκ κι εμπνευσμένο από τα βαριετέ των ταινιών του Φελίνι και τα σκοτεινά μουσικοχορευτικά θεάματα του Μπομπ Φόσι. Και δύο ανερχόμενες υψίφωνοι της ΕΛΣ, η Βάσια Ζαχαροπούλου και η Χριστίνα Ασημακοπούλου, προβάρουν τον ρόλο της «Ωραίας μου κυρίας» κι ετοιμάζονται για την αποψινή πρεμιέρα που θα ζωντανέψει τη ρομαντική ιστορία του Χένρι Χίγκινς, του διακεκριμένου καθηγητή φωνολογίας στο Λονδίνο των αρχών του 20ού αιώνα, ο οποίος προσπαθεί να μεταμορφώσει μια πλανόδια λουλουδού με βαριά, ακατάληπτη προφορά σε κυρία της υψηλής κοινωνίας.

Το «τέλειο μιούζικαλ» των Αλαν Τζ. Λέρνερ και Φρέντερικ Λόου, ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλή στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην ολοκληρωμένη μουσική μορφή του από την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ από σήμερα 21 Νοεμβρίου και για 26 παραστάσεις σε μια παραγωγή υψηλής αισθητικής που σκηνοθετεί ο Γιάννος Περλέγκας (ο οποίος κρατάει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του καθηγητή Χίγκινς) και διευθύνει μουσικά ο Στάθης Σούλης.

Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Βασισμένο στο θεατρικό έργο «Πυγμαλίων» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, το μιούζικαλ «Ωραία μου κυρία» πρωτοπαρουσιάστηκε το 1956 στο Μπρόντγουεϊ με τη δυναμικά ανερχόμενη Τζούλι Αντριους ως Ελάιζα Ντούλιτλ και τον αστέρα Ρεξ Χάρισον ως καθηγητή Χίγκινς, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία. Η παράσταση μεταφέρθηκε σε ακόμα δύο σκηνές του Μπρόντγουεϊ και κατέβηκε οριστικά το 1962 έπειτα από 2.717 παραστάσεις!

Η ιστορία της Ελάιζα διαδραματίζεται στο Λονδίνο του 1912, σε μια απάνθρωπη μεγαλούπολη, στην οποία οι φτωχοί ζητιανεύουν έξω από το Κόβεντ Γκάρντεν, όπου συνωστίζονται πλήθη καλοραμμένων Λονδρέζων για να ακούσουν όπερα. Ο δε κόσμος του καμπαρέ, που δίνει τον τόνο, φάνηκε ο καταλληλότερος στον Γιάννο Περλέγκα για να αναπαραστήσει εκ νέου στην παράσταση της Εναλλακτικής τη σκληρή ταξική και ερωτική ιστορία.

«Ερχόμενη να ερμηνεύσω τον ρόλο είχα σαν πρότυπο την Τζούλι Αντριους και όλο αυτόν τον αέρα που έχει αυτή η γυναίκα που αγαπώ και θαυμάζω πολύ», λέει η μία από τις δύο «Ωραίες κυρίες» της παράστασης Χριστίνα Ασημακοπούλου. «Αναλύοντας, όμως, τη ματιά του Γιάννου άφησα λίγο στην άκρη τη λάμψη του μιούζικαλ και θέλησα να δω πώς θα τη φέρω κοντά σε μένα και στα αρχέτυπα που δίνει στον Πυγμαλίωνα ο Σο. Τη βλέπω λοιπόν πια σαν ένα κορίτσι από πηλό που σιγά-σιγά σμιλεύεται και μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο. Είναι μια νέα γυναίκα που κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να ξεφύγει από το παρελθόν, τον εαυτό, τα βιώματά της».

«Ο ρόλος αυτός έχει μια μεταμόρφωση που ιντριγκάρει πολύ το υποκριτικό μου κομμάτι το οποίο καμιά φορά στο μουσικό θέατρο το αφήνουμε σε δεύτερη μοίρα. Ηθελα να μπω βαθιά σε αυτή την ιστορία που συχνά αντιμετωπίζουμε παρωχημένα. Δεν είναι απλώς η περιπέτεια μιας κόκνεϊ λουλουδούς που μεταμορφώνεται σε κυρία, αλλά η ιστορία ενός κοριτσιού που συνειδητά επιλέγει έναν συμβιβασμό που τη φέρνει πιο κοντά σε ό,τι ονειρεύτηκε», προσθέτει η έτερη Ελάιζα, Βάσια Ζαχαροπούλου.

Αξίζει τον κόπο όλος αυτός ο αγώνας για μεταμόρφωση; «Νομίζω πως αυτό κρίνεται στο τέλος για όλους όσοι μπαίνουμε στο κανάλι ενός υψηλού στόχου. Αυτή βέβαια θέλει να αλλάξει πολύ δομικά πράγματα του χαρακτήρα της. Και μόνο ότι προσπαθεί να ικανοποιήσει μια ανάγκη της, ναι, αξίζει. Ποθούσε μια καλύτερη ζωή και είχε το πείσμα να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο.

Προφανώς και στην πορεία της προς τον στόχο εγκατέλειψε ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού της όπως η ανοιχτοσύνη της, ο αυθορμητισμός, η αμεσότητα, η ευκολία της στην έκφραση και η επικοινωνία. Αρχισε σταδιακά να κλείνει. Σαν να φόρεσε έναν κορσέ που σιγά-σιγά τη σφίγγει. Ο πόνος βέβαια όταν συνειδητοποιεί σε τι έχει μεταμορφωθεί είναι μεγάλος αλλά επειδή συνεχίζει να θέλει να επιβιώσει παίρνει τη σκληρή απόφαση και λέει: ”Εγώ πάλι θα βρω τρόπο να ελιχθώ”», τονίζει η Χριστίνα Ασημακοπούλου.

Είναι άλλωστε ένα κορίτσι που δεν έχει την πολυτέλεια να αποτύχει. «Πράγματι: Εχει γεννηθεί στη λάθος γειτονιά, έχει μεγαλώσει άσχημα, δεν ξέρουμε αν έχει συναντήσει ποτέ τη μητέρα της και ο πατέρας της την κακομεταχειριζόταν πάντα. Είναι ένα κορίτσι απ’ αυτά που προσπερνάμε καθημερινά δίπλα μας και όχι μια προσωπικότητα βγαλμένη από τα βιβλία», προσθέτει η Β. Ζαχαροπούλου. «Γι’ αυτό και η προσπάθεια είναι μονόδρομος. Αξίζει να την κάνεις, ακόμα και αν καταλήξεις στο τέλος ότι τελικά δεν είχε νόημα. Αν δεν τολμήσεις δεν θα μάθεις ποτέ. Στο κάτω- κάτω αυτό δεν είναι η ζωή;».

Info: Μετάφραση στίχων: Δημήτρης Δημόπουλος. Μετάφραση πρόζας: Μαρία Κυριαζή, Γιάννος Περλέγκας. Σκηνικά, κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα. Τιμές εισιτηρίων: 15€- 25€