Ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα…

Ευγενής, βελούδινος και κοφτερός, δίκαιος και χειμαρρώδης, επαναστάτης και ψύχραιμος μαζί, γλυκός και άνετος, πληθωρικός αλλά και μαζεμένος, φωνακλάς και σιωπηλός μαζί, ατίθασος και ανυπάκουος. O Λαυρέντης που αγαπούσε τρελά τους Beatles και τον Παναθηναϊκό, που ήταν αμετανόητος ροκάς και ανήσυχος, που έγραψε τα ωραιότερα τραγούδια για τα δύο «κορίτσια» του, τη γυναίκα του Ελένη που του άλλαξε τη ζωή και τη μεγάλη αδυναμία της ζωής του, την κόρη του Μαρία-Κλάρα για την οποία έγραψε τις πιο γλυκές μελωδίες (όπως το «Μάτια δίχως λογική» σε στίχους του Ισαάκ Σούση).

Ασχημο το χθεσινό ξημέρωμα. Αφόρητο για τους δικούς του ανθρώπους. Στο αγαπημένο του μέρος, τον Πτελεό Βόλου, λίγο πιο μακριά από εκεί όπου γεννήθηκε, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας προδόθηκε από την καρδιά του. Ξημερώματα Δευτέρας, ο 63χρονος τραγουδοποιός πέθανε από καρδιακή ανακοπή.

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας 1956 -2019

Σύμφωνα με πληροφορίες όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείου Βόλου με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ (έπειτα από κλήση της κόρης του) ήταν ήδη νεκρός. Η καρδιά του τον είχε προειδοποιήσει, από χρόνια είχε υποβληθεί σε bypass, αλλά εκείνος με τη γνώριμη χαριτωμένη ελαφράδα του ήθελε να ζει ανεπηρέαστος από καμπανάκια.

Mόλις την περασμένη Παρασκευή είχε κάνει στον Βόλο την τελευταία του εμφάνιση μαζί με τον συνοδοιπόρο του για φέτος το καλοκαίρι Νίκο Πορτοκάλογλου. Ενώ, απόψε τους περιμέναμε να ανέβουν και πάλι μαζί στη σκηνή του Ηρωδείου για μια συναυλία για την Ενωση «Μαζί για το παιδί» (η οποία ακυρώνεται). «Η οικογένεια του λατρεμένου και χιλιοτραγουδισμένου Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ανακοινώνει με οδύνη την απώλειά του. Οι εκδηλώσεις αγάπης και συμπαράστασης μας συγκινούν. Ο ίδιος θα επιθυμούσε διακριτικότητα και απλότητα», έγραψαν οι δικοί του άνθρωποι στον λογαριασμό του στο facebook.

Κατά τα ψέματα, τριάντα χρόνια τώρα, από το 1989 που ξεκίνησε η προσωπική του σταδιοδρομία ως συνθέτη και ερμηνευτή ο Λαυρέντης ήταν ο τραγουδοποιός με τον οποίο ταυτίσαμε τις νεανικές μας αναμνήσεις, εκείνος που γέμισε το ελληνικό τραγούδι με τη χαμένη του τρυφερότητα, που μας συντρόφευε στα δύσκολα, που συνεργάστηκε με όλους χωρίς ποτέ να παραπονεθεί κανείς, που μίλησε με λόγια απλά για τα πιο σημαντικά και δεν μπουρδουκλώθηκε σε νοήματα, που πίστεψε στους πιο ευαίσθητους, θλιμμένους, αλλά και οργισμένους στίχους, που γνώριζε τόνους μουσικής και ήξερε πού ακριβώς να κατευθύνει το συναίσθημα, που απάλυνε με τις μελωδίες του αποχωρισμούς και μικρούς συναισθηματικούς θανάτους, που εντελώς απενοχοποιημένα υπήρξε ο εκφραστής των πιο τρυφερών αντρικών μπλουζ.

Περιέγραψε τον «Μικρό Τιτανικό» των νιάτων μας, τις συντριβές μας στον «Νότο», τις μέρες του στον στρατό μέσα από το «Διδυμότειχο Blues». Εβαλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρει, ζήτησε ευκαιρία για τον Παράδεισο, μελοποίησε την «Αγάπη που χάθηκε στη σκόνη», λατρεύτηκε από τα πιτσιρίκια για έναν γάτο «Τούρκο στο Παρίσι», παραδέχτηκε ότι «Πεθαίνω για σένα», μας παρακίνησε, με τη γνώριμη αθωότητά του, «Κλάψε γιατί όταν κλαις μικροδείχνεις», έβαλε νότες στην πιο σπουδαία φράση: «Πόσο σε θέλω».

Ο Λαυρέντης είχε συνεργαστεί δισκογραφικά αλλά και στη σκηνή σχεδόν με τους πάντες: από τον Διονύση Σαββόπουλο, τη Μαρία Φαραντούρη, τον Γιώργο Νταλάρα, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Μπάμπη Στόκα, τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τους Πυξ Λαξ, τον Γιάννη Κότσιρα, τον -επί χρόνια έτερό του ήμισυ- Διονύση Τσακνή, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον Γιάννη Ζουγανέλη, την Ελεωνόρα Ζουγανέλη και τόσους ακόμα. Δεν ήταν περίεργο που χθες, αφού ξεπεράστηκε το αρχικό σοκ της είδησης, ένα ψηφιδωτό αναμνήσεων (από φίλους συναδέλφους και κόσμο από το φανατικό του κοινό) απλώθηκε παντού.

Γεννημένος στον Βόλο, το 1956, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σπούδασε Μουσική στο Ελληνικό Ωδείο. Επειτα βρέθηκε σε απόσταση αναπνοής από το όνειρο καθώς η πρώτη του δουλειά ήταν στις αποθήκες δισκογραφικής εταιρείας στην οποία αργότερα θα κυκλοφορήσει με τους «P.L.J. Band» το πρώτο του δισκάκι 45 στροφών με τίτλο «Gaspar» (1978) και αγγλικό στίχο.

Λίγα χρόνια μετά κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους και το συγκρότημα μετονομάζεται σε «Τερμίτες», που παραπέμπει ξεκάθαρα στους λατρεμένους του Beatles (σκαθάρια). Το 1984 κυκλοφορεί ο δίσκος «Αμαρτωλή Μαρία» με τη συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα, ενώ το 1986 δίνουν την αξέχαστη συναυλία στον Λυκαβηττό όπου εκτός από τον Νταλάρα συμμετέχουν ο Σάκης Μπουλάς και ο Αντώνης Βαρδής. Δύο χρόνια μετά με τον δίσκο «Περιμένοντας τη βροχή» οι «Τερμίτες» διαλύονται.

Η μεγάλη επιτυχία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ήρθε το 1991 με το «Διδυμότειχο Blues», το τραγούδι που ερμήνευσε με τον Γιώργο Νταλάρα. «Ολη μου η ζωή άλλαξε μετά το ‘‘Διδυμότειχο’’. Μέχρι τότε είχα πρόβλημα. Δούλευε η γυναίκα μου που ήταν αγιογράφος, από τότε ζούσαμε μαζί και με συντηρούσε», είχε πει σε συνέντευξή του για την εποχή που καθόρισε την πορεία του. Εκτοτε ο ένας δίσκος ερχόταν μετά τον άλλο («Ρίξε κόκκινο στη νύχτα»-1993, «Παυσίλυπον»-1997, «Ετσι δραπετεύω από τις παρέες»-1999, «Το διάλειμμα κρατάει δυο ζωές»-2001, «Τόσα χρόνια μια ανάσα»-2007), οι συνεργασίες υπήρξαν ατελείωτες, τα τραγούδια έβγαιναν το ένα καλύτερο από το άλλο. Ποτέ, όμως, δεν ξέχασε τις κοινωνικές του ανησυχίες.

«Μπορείς να μην είσαι πολιτικοποιημένος αυτή την περίοδο; Δεν γίνεται. Από τη μια βλέπω πως μεγαλώνοντας θέλω περισσότερο να γράφω γι’ αυτά που αφορούν τον κόσμο. Από την άλλη, όταν έχεις την πολυτέλεια να μπορείς να πεις αυτά που θες, θα ήταν απρέπεια να μην το κάνεις. Ο κόσμος είναι έτοιμος να σκάσει κι εγώ θα κάνω την πάπια; Οχι μόνο πρέπει, αλλά το χρωστάς και στους γύρω σου. Δεν θέλω να βγω με τα πολυβόλα στον δρόμο, ούτε και να κάτσω σαν χαζός να ακούω τι μου λένε. Θέλω αυτά που αισθάνομαι να τα μετατρέπω σε δημιουργία», μου έλεγε τον Νοέμβριο του 2010 σε μια συνέντευξη για την «Ελευθεροτυπία».

Ηταν κοντά στα γενέθλιά του η συνάντησή μας, η Ελλάδα βουτούσε βαθιά στην κρίση, κι εκείνος που στους ανθρώπους συγχωρούσε πάντα «τη μεγάλη αγάπη ή την απόγνωση» επέμενε πως ο έρωτας είναι το γιατρικό σε κάθε περιπέτεια. «Νομίζω πως ακόμα κι ένας αποτυχημένος έρωτας είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να σε ισορροπήσει. Είναι ικανός να σε κρατήσει σε εγρήγορση και να σου δημιουργήσει την αίσθηση ότι αξίζει να ζεις και να το παλεύεις. Ασε που αν σε έναν δίσκο ακούς μόνο τραγούδια ‘‘διαμαρτυρίας’’, τότε είναι βέβαιο ότι θα καταλήξεις στον ψυχίατρο. Και στα άλμπουμ ο έρωτας λειτουργεί σαν γιατρικό». Και για τις ξαφνικές, άδικες απώλειες σαν αυτήν που μας επιφύλαξες χθες, πού να βρούμε γιατρικό, Λαυρέντη;

Ο «πράσινος» Λαυρέντης

Tαξίδεψε στη γειτονιά των αγγέλων. Ομως η αγνή αγάπη του για τον αθλητισμό και τον Παναθηναϊκό θα ζει για πάντα, όπως και τα διαχρονικά τραγούδια του. 
Απεχθανόταν τη βία και λάτρευε το «τριφύλλι», αν και ο πατέρας του ήταν φίλος του Ολυμπιακού. «Από τη στιγμή που ήμουν Νίκη Βόλου δεν θα μπορούσα να γίνω ποτέ Ολυμπιακός.

Τους έβλεπα και έβγαζα σπυριά», είχε εξιστορήσει, συμπληρώνοντας: «Αν πάψει να υπάρχει Παναθηναϊκός θα πάψει να υπάρχει με μαθηματική ακρίβεια και ο Ολυμπιακός. Και τότε τι θα κάνουμε τις Κυριακές μας; Για μένα Κυριακή ίσον ποδόσφαιρο. Αθλητικά στην τηλεόραση. Ετσι έμαθα από μικρός». Για την ξαφνική απώλεια του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα εξέδωσαν συλλυπητήριες ανακοινώσεις ο Ερασιτέχνης, η ΠΑΕ και η ΚΑΕ Παναθηναϊκός.

• Αύριο Τετάρτη στις 15.30, στο Κοιμητήριο Ζωγράφου θα πραγματοποιηθεί η κηδεία του. Η οικογένειά του ζητά αντί στεφάνων να υπάρξει χρηματική δωρεά στην πρωτοβουλία «Μαζί για το παιδί».