Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Από το τάι-τσι στον τσάμικο
Alastair Muir
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Από το τάι-τσι στον τσάμικο

  • A-
  • A+

Nα πείσεις τον σούπερ σταρ του χορού Ράσελ Μάλιφαντ να εμπνευστεί από τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς και την αρχαία ελληνική σκέψη και μυθολογία φαντάζει σουρεαλιστικό.

Πώς να περάσει ο κορυφαίος Βρετανός χορογράφος στον πεντοζάλη και τον τσάμικο από τη γιόγκα, το τάι-τσι και την καποέιρα, που τόσο θαυμάσια έχει εγγράψει στο αυστηρό λεξιλόγιο του κλασικού μπαλέτου και στην ελευθερία του σύγχρονου χορού;

Ράσελ Μάλιφαντ

Να, όμως, που όλα γίνονται. Επί τρεις μέρες (15-17 Μαρτίου) οι Λονδρέζοι χειροκρότησαν στον δικό τους ναό του σύγχρονου χορού, το Sadler’s Wells, τη νέα δουλειά του Ράσελ Μάλιφαντ με τίτλο «The Thread» (Μίτος), πρωτότυπη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου, κοστούμια Μαίρης Κατράντζου, φωτισμούς Μάικλ Χαλς και σύλληψη της Γεωργίας Ηλιοπούλου.

Ο μουσικοσυνθέτης, Βαγγέλης Παπαθανασίου

EUROKINISSI ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Δώδεκα σύγχρονοι και 6 παραδοσιακοί χορευτές ερμήνευσαν μια χορογραφία με έντονα ελληνικά στοιχεία (αρχαία και φολκ) κάνοντας την «Τέλεγκραφ» να αποφανθεί ότι «Η Ελλάδα είναι το σύνθημα σ' αυτή τη σκηνική διαπολιτισμική οδύσσεια», τους «Times» να αποκαλύψουν πως «Ο Ράσελ Μάλιφαντ τα 'βαλε με τον Μινώταυρο» και την «Γκάρντιαν» να συμπεραίνει ότι «ο Μάλιφαντ και ο Vangelis ενώνουν τι δυνάμεις τους σε ένα ελληνικό Riverdance» (όχι και τόσο κολακευτικό αυτό, αφού το Riverdance, ακόμα κι αν έχει κάνει τον παραδοσιακό ιρλανδέζικο χορό και τη μουσική παγκόσμια χιτ, δεν εντάσσεται ακριβώς στα θεάματα μεγάλης καλλιτεχνικής ποιότητας).

Ο Μάλιφαντ εμπνεύστηκε το «The Thread» από τον μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου και, φυσικά, της Αριάδνης. Εχει δηλώσει ότι «όσο κι αν αυτή η ιστορία φαίνεται πολύ απλή, έχει μια μεγάλη συμβολική σημασία και οι ποικίλες της έννοιες παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα». Για τον χορογράφο, ο Μινώταυρος και ο Λαβύρινθος εκπροσωπούν «τα πρωτόγονα ένστικτά μας, την πλευρά του εαυτού μας που φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε, που κρατάμε κρυμμένη».

Ο Μίτος της Αριάδνης συμβολίζει «την ιερή πλευρά μας, που μας ενώνει με το Σύμπαν». Και, συνεπώς, η κάθοδος του Θησέα στον Λαβύρινθο και η δολοφονία του Μινώταυρου είναι «μια συμβολική διαδικασία μύησης, μέσω της οποίας μπορούμε να αποκτήσουμε συνείδηση ολόκληρου του εαυτού μας, να επανασυνδεθούμε με τη θεϊκή του διάσταση και να βρούμε τον δρόμο μας προς το φως».

Τρία τα ελληνικά ονόματα των συντελεστών. Ο Vangelis του Οσκαρ Μουσικής για τους «Δρόμους της Φωτιάς» και η σχεδιάστρια μόδας Mαίρη Κατράντζου που σκίζει στο Λονδίνο και έχει ντύσει μέχρι τη Μελάνια Τραμπ, δεν χρειάζονται συστάσεις. Αλλά η Γεωργία Ηλιοπούλου, μάλλον ναι.

Είναι η ιδρύτρια και πρόεδρος της εταιρείας «Λάβρυς», που από τη δεκαετία του '90 ασχολείται με τη δημιουργία δικών της παραγωγών, αλλά και με τη μετάκληση σπουδαίων ξένων καλλιτεχνών στην Ελλάδα. Δεν έχει καθόλου λίγες επιτυχίες, αυτή τη φορά όμως κατάφερε να έχει στα χέρια της μια παράσταση με εξασφαλισμένη διεθνή καριέρα. Λόγω Ράσελ Μάλιφαντ, κατ' αρχήν, που εξακολουθεί να βρίσκεται για πάνω από είκοσι χρόνια στην κορυφή.

Ας θυμίσουμε μόνο ένα: ο πολύ γνωστός και εδώ χορογράφος-χορευτής ήταν από τους αγαπημένους της Σιλβί Γκιλέμ. Μαζί της χόρεψε το 2006 στο Ηρώδειο το ντουέτο του «Push». Μόνη της ξαναχόρεψε αυτή χορογραφίες του το 2010 στο Μέγαρο Μουσικής, αλλά και τις ενέταξε μαζί με κομμάτια τριών ακόμα μύθων του σύγχρονου χορού, του Ακραμ Καν, του Ματς Εκ και του Γουίλιαμ Φορσάιθ, στο πιο φορτισμένο, ίσως, πρόγραμμα της καριέρας της, που απολαύσαμε κι εμείς στο Ηρώδειο: το «Life in Progress» με το οποίο αποχώρησε το 2015 από τον χορό στα 50 της χρόνια.

Ο Ράσελ Μάλιφαντ έχει έρθει δύο ακόμα φορές στην Ελλάδα, η πρώτη πρώτη του, το 1999, πού αλλού, στο Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας, η άλλη το 2016 στο Μέγαρο, με χορεύτρια την Ελληνίδα σύζυγό του Ντάνα Φούρας, γεννημένη στην Αυστραλία.

Είχε, δηλαδή, η Γεωργία Ηλιοπούλου πολλές ευκαιρίες να μελετήσει τον ίδιο και τη δουλειά του, να τον διαλέξει για την τόσο φιλόδοξη ιδέα-πρότασή της. Οταν τη ρωτήσαμε χθες «γιατί ο Μάλιφαντ;», ήταν κατηγορηματική: «Μόνο ένας καλλιτέχνης εσωστρεφής και με τόσο έντονο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία θα μπορούσε να αναλάβει το πρότζεκτ.

Ο Μάλιφαντ δούλεψε σκληρά, μελέτησε σε βάθος ιδέες και χορούς για να φτάσει στο τελικό αποτέλεσμα». Δεν απευθύνθηκε, όπως λέει, σε έναν από τους πολλούς καλούς Ελληνες χορογράφους, γιατί πίστευε ότι «χρειαζόταν μια διεθνής χορευτική γλώσσα, που να μπορέσει να απευθυνθεί σε όλο τον πλανήτη». Η ίδια είναι πανευτυχής, πόσο μάλλον που δουλεύει την παράσταση επί τρία ολόκληρα χρόνια. Της δίνει και ένα ιδιαίτερο νόημα, είναι ακριβώς το όραμά της στη «Λάβρυς». «Να προβάλλω τη χώρα μου και μαζί με αυτήν το σύγχρονο καλλιτεχνικό της πρόσωπο», λέει.

Το «The Thread» δουλεύτηκε πολύ στην Ελλάδα, πρόβες έγιναν στο Μέγαρο Μουσικής, ενώ και η πρώτη πρώτη παράστασή του έγινε στην Καλαμάτα τον Νοέμβριο, στο Μέγαρο Χορού ενώπιον πολύ ειδικού κοινού, ένα είδος preview. Eνα είναι σίγουρο, μας διαβεβαιώνει η Γεωργία Ηλιοπούλου.

Θα τη δούμε τον Δεκέμβριο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (2-8/12), ενώ υπάρχει μεγάλη περίπτωση μέσα στο καλοκαίρι να φιλοξενηθεί σε αρχαίο ελληνικό θέατρο ή αρχαιολογικό χώρο. «Θα ήταν πολύ ωραίο να παίρναμε την Αρχαία Μεσσήνη, χώρο με ενέργεια και ατμόσφαιρα».

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Το Μπρόντγουεϊ δάκρυσε για το Ορλάντο
«H αγάπη ούτε δολοφονείται ούτε καταργείται». Με αυτή τη φράση, άμεση αναφορά στο μακελειό του Ορλάντο, που είχε γίνει μόλις 18 ώρες πριν, ο Λιν-Μάνιουελ Μιράντα δέχθηκε το βράδυ της Κυριακής το βραβείο Τony...
Το Μπρόντγουεϊ δάκρυσε για το Ορλάντο
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Σάουντρακ με άρωμα μπαρόκ
Μινιμαλιστής δημιουργός, εμβληματικός συνθέτης, αγαπημένος δημιουργός των σινεφίλ, στενός συνεργάτης του Πίτερ Γκρίναγουεϊ, μεγάλος λάτρης της ποίησης, ο περίφημος Μάικλ Νάιμαν έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής της...
Σάουντρακ με άρωμα μπαρόκ
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Πέντε σάουντρακ για Οσκαρ
Η «συνταγή» της πεντάδας των υποψηφίων έχει λίγο-πολύ παγιωθεί τα τελευταία χρόνια και λέει πως η ιδανική δοσολογία είναι υποψηφιότητες μοιρασμένες σε παλιούς γνώριμους των Οσκαρ και νέους που προσπαθούν να...
Πέντε σάουντρακ για Οσκαρ
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Αγώνας στον στίβο της μουσικής
Κρατήστε τα ονόματά τους γιατί στο μέλλον θα μας απασχολήσουν αρκετά: Χρήστος Νινιός, Χρυσόστομος Καραντωνίου και Πάνος Παπαϊωάννου. Τρεις νέοι τραγουδοποιοί και τραγουδιστές, τρεις από τους υποσχόμενους...
Αγώνας στον στίβο της μουσικής
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Πεντακόσια τραγούδια, χιλιάδες συναισθήματα
Σπουδαίος συνθέτης και σπάνιος άνθρωπος, ο Γιάννης Σπανός πέθανε χθες σε ηλικία 85 ετών. Ευγενικά και μελωδικά κάθισε επί έξι δεκαετίες στο πιάνο του και περιέγραψε με τον πιο τρυφερό τρόπο την απουσία, τη...
Πεντακόσια τραγούδια, χιλιάδες συναισθήματα
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Μουσικές για μορφές ηρωικές
Κάνοντας ειδική μνεία στους ήρωες της Επανάστασης, της κλασικής μουσικής, της σύγχρονης δημιουργίας αλλά και της καθημερινότητάς μας, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Στέφανος Τσιαλής,...
Μουσικές για μορφές ηρωικές

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας