Αρχής γενομένης τον περασμένο Νοέμβριο, το ακορντεόν είχε την τιμητική του στον φετινό προγραμματισμό του κρατικού Μεγάρου Μουσικής. Στις 12.2.2019, στο πλαίσιο του κύκλου «Ακορντεόν», το ακούσαμε –με υποστήριξη μικροφωνικής ενίσχυσης– να συμπράττει με συμφωνική ορχήστρα σε ένα πρόγραμμα που περιλάμβανε ένα κινηματογραφικό soundtrack και δύο κοντσέρτα. Πρωταγωνιστής της βραδιάς ήταν ο διεθνώς διάσημος Γάλλος ακορντεονίστας Ρισάρ Γκαλιανό, που έπαιξε συνοδευόμενος από την ΚΟΑ υπό τον έμπειρο Θεσσαλονικιό αρχιμουσικό Βλαδίμηρο Συμεωνίδη.
Η βραδιά στη γεμάτη αίθουσα ξεκίνησε με την ορχηστρική σουίτα που έφτιαξε ο Νίνο Ρότα το 1966, αναπλάθοντας ως μουσική μπαλέτου την εξαιρετική μουσική που είχε γράψει για τη βραβευμένη με Οσκαρ ταινία του Φελίνι «La strada» (1954). Εκτός αρχικού πλαισίου, παιγμένα με κάποια αυστηρότητα και ακαμψία από την αθηναϊκή ορχήστρα, τα πασίγνωστα εμβληματικά ακούσματα –μπουφόνικες φανφάρες, λιγωτικά μελαγχολικές μελωδίες, τσιρκολάνικα εμβατήρια κ.λπ.– ξένισαν κάπως τους εξοικειωμένους με το αυθεντικό soundtrack.
Ακολούθησε η τριμερής σύνθεση «Madreperla» («Φίλντισι»), για μπαντονεόν και ορχήστρα του Ρισάρ Γκαλιανό. Γειωμένη πλήρως στη mainstream φλέβα του λατινικού ήχου, με αφιερώσεις στους Πιατσόλα, Τουτς Τίλεμαν και Εντι Λούις, η μουσική παίχτηκε από τον σολίστα/συνθέτη με σφρίγος, πάθος και ερεθιστική ρυθμική ρευστότητα· απολύτως μαγευτικά ήχησε η εκτενέστατη, στοχαστική καντέντσα στο «Tango ostinato». Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με τις «Τέσσερις εποχές του Μπουένος Αϊρες» (1965-1970) του Πιατσόλα σε διασκευή για ακορντεόν και ορχήστρα από τον Γκαλιανό.
Σε ένα αληθινά μεθυστικό ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας και εκφραστικής πληθωρικότητας ο 68χρονος σολίστας απέδωσε αβίαστα το θερμό λυρικό απόθεμα της «λατινικής» γραφής, τον κινητικό, σπασμωδικά ρυθμικό παλμό της μουσικής, τις βίαιες, συνεχείς μεταπτώσεις διαθέσεων. Εξοχα ήταν καθ’ όλη την εκτέλεση τα εκτενή σόλι των ξύλινων πνευστών της ΚΟΑ: Μουρίκης, Παντελίδου, Οικονόμου κ.ά.
