Ενα νέο ελληνικό, γλαφυρό έργο του συνθέτη Χρίστου Παπαγεωργίου εμπνευσμένο από το δημοφιλές μυθιστόρημα «Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον» του Ρίτσαρντ Μπαχ. Ενα έξοχο κοντσέρτο του Μπραμς, από τα ωραιότερα και πιο απαιτητικά μουσικά του βιολιστικού ρεπερτορίου. Και για επίλογο ένα κορυφαίο συμφωνικό έργο του ύστερου ρομαντισμού που ο Ρίχαρντ Στράους συνέθεσε γοητευμένος από έναν επαναστατικό ήρωα της παγκόσμιας γραμματείας, τον Ζαρατούστρα του Νίτσε.
Ο κορυφαίος Ελληνας μαέστρος και τέως καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Βασίλης Χριστόπουλος, επιστρέφει στην ορχήστρα και μαζί της παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την 1η Μαρτίου ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα με τίτλο «Ο ελεύθερος άνθρωπος» (σολίστ στο βιολί ο Γιαν Μράτσεκ).
Ακμαίος, πολυπράγμων (τα τελευταία τρία χρόνια ζει στη Φρανκφούρτη καθώς έχει εκλεγεί καθηγητής Διεύθυνσης Ορχήστρας στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Πανεπιστημίου) και διαρκώς περιζήτητος σε όλο και πιο απαιτητικές παραγωγές, ο Βασίλης Χριστόπουλος μάλλον διανύει μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους του.
«Πυρήνας των δραστηριοτήτων μου είναι η εκπαιδευτική δραστηριότητα, μια διαδικασία συναρπαστική, διδακτική και για τις δύο πλευρές και πολύ εμπνευστική. Μαθαίνω πολλά και επαναπροσδιορίζω σκέψεις μου που αφορούν τη μουσική διεύθυνση», μας λέει λίγο πριν έρθει στην Αθήνα για τη συναυλία του Μεγάρου.
• Δεν είναι ένα είδος μαθητή και το κάθε μέλος της ορχήστρας που κατά καιρούς διευθύνετε;
Δεν είναι το ίδιο καθώς στη διεύθυνση ορχήστρας απευθύνεσαι σε επαγγελματίες, υψηλού επιπέδου σολίστες που έχουν τελειοποιηθεί στον τομέα τους κι εσύ οφείλεις να τους πείσεις για το πώς πρέπει να τους καθοδηγήσεις. Είσαι πρώτος μεταξύ ίσων.
Ενώ, όταν διδάσκεις τους φοιτητές πώς να ερμηνεύσουν ένα έργο, πώς να λειτουργήσουν μέσα σε μια ορχήστρα, ποια κινησιολογία πρέπει να ακολουθήσουν, επαναπροσδιορίζεις τα πάντα: τα παρακολουθείς από τη σκοπιά των μουσικών, συνειδητοποιείς πόσο αφόρητα βαρετός μπορεί να είναι ο ρυθμός της πρόβας, βλέπεις τα πιθανά λάθη στη διαχείριση του χρόνου, την επικοινωνία, τη στρατηγική.
• Και στον χαρακτήρα σάς άλλαξε η επαφή με τους νέους;
Η διδασκαλία και η πατρότητα νομίζω ότι είναι οι δύο ιδιότητες που σε διαμορφώνουν και σε εξελίσσουν ώστε να περάσεις στις επόμενες φάσεις της ζωής σου.
• Πώς νιώθετε που επιστρέφετε στην ορχήστρα έπειτα από τρία χρόνια;
Πολύ ωραία, νιώθω σαν να επιστρέφω για να συναντήσω μακρινούς συγγενείς που έχω να δω καιρό. Η ΚΟΑ θα είναι πάντα μια ευρύτερη οικογένειά μου. Σφυρηλατήθηκαν σχέσεις και δεσμοί μέσα στα τρία χρόνια που τη διηύθυνα. Με την πάροδο του χρόνου επικρατούν οι θετικές αναμνήσεις για όσα πετύχαμε μαζί. Θα είναι μια ευκαιρία να παρατηρήσουμε αμφότεροι πώς εξελίχθηκε ο άλλος στο πέρασμα αυτών των ετών. Ευτυχώς θα είναι μια επανασύνδεση που το μυαλό μας δεν θα αποσπούν τομείς που δεν αφορούν τη μουσική.
• Ως επισκέπτης μαέστρος έχετε διαφορετικές απαιτήσεις από μια ορχήστρα;
Οταν είσαι διευθυντής μιας ορχήστρας και άρα υπεύθυνος για την εξέλιξή της, δεν μπορείς να φερθείς όπως ο επισκέπτης γιατί δεν γίνεται να κάνεις πολλές εκπτώσεις. Είναι σαν να σου αναθέτουν για babysitting ένα παιδί για τρεις μέρες. Προφανώς δεν θα του φερθείς όπως φέρεσαι στα δικά σου παιδιά. Δεν σε απασχολεί αν μεγαλώνει σωστά. Θα κοιτάξεις απλώς να είναι ασφαλές το διάστημα που το έχεις υπό την προστασία σου, να μη χτυπήσει, να περάσετε όσο καλά γίνεται και ίσως να του μάθεις και ένα-δυο πράγματα όσο ανταλλάσσετε απόψεις και εμπειρίες. Δεν έχεις τη συλλογική ευθύνη της εξέλιξής του. Αλλο το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα μιας συνεργασίας και άλλο οι πολλαπλές απαιτήσεις, η ένταση και η ευθύνη που νιώθει κανείς στα δικά του παιδιά και στους «δικούς» του μουσικούς. Αλλο η καθημερινότητα και άλλο η επίσκεψη. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουν την ωριμότητα και τα δύο μέρη να το καταλάβουν.
• Δεν χωράνε συναισθηματικές προσεγγίσεις στη δουλειά;
Προφανώς δεν μπορείς να τις αποκλείσεις, γιατί η μουσική είναι κυρίως έκφραση συναισθημάτων και ειδικά συναισθημάτων που δεν μπορούν να ειπωθούν λεκτικά. Γι’ αυτό και γεμίζει τη ζωή τόσων ανθρώπων. Απλώς όπου υπεισέρχεται το συναίσθημα δημιουργούνται ευαισθησίες και γίνεται κανείς πιο ευάλωτος.
INFO: 1/3, Αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης», στις 20.30. Εισιτήρια: 5€- 25€.
