Ενα αριστούργημα του ρομαντικού μπελ κάντο και μια συναρπαστική ιστορία που πατά σε ένα δημοφιλές μυθιστόρημα του 19ου αιώνα (τη «Νύφη των Λαμερμούρ» του Ουόλτερ Σκοτ). Ενα υπέροχο, καλαίσθητο σκηνικό που γεμίζει αίματα. Μια σκηνή τρέλας -η διασημότερη στην όπερα- που χαρίζει στις σοπράνο πεδίο να δοξαστούν. Πρωταγωνιστές παθιασμένοι, σχεδόν σε παραλήρημα. Και για πρωταγωνίστρια, μια γυναίκα που αυτοκτονεί καθώς αρνείται τον έλεγχο και την ανδρική καταπίεση. Μετά την τεράστια περσινή επιτυχία η «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» του Γκαετάνο Ντονιτσέτι επιστρέφει στην Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στην έξοχη σπλάτερ εκδοχή της διάσημης Βρετανίδας σκηνοθέτριας Κέιτι Μίτσελ. Ναι, είναι η ίδια γυναίκα που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων φέτος στο Λονδίνο σκηνοθετώντας την Κέιτ Μπλάνσετ σε μια ακραία βίαιη παράσταση.
Την παραγωγή -που κάνει πρεμιέρα στις 24 Φεβρουαρίου- θα διευθύνει ο ανερχόμενος Γάλλος αρχιμουσικός και μουσικός διευθυντής του Ensemble Furians Πιερ Ντιμουσό, ενώ τον ιδιαιτέρως απαιτητικό –τόσο φωνητικά όσο και σκηνικά– ρόλο της Λουτσία θα ερμηνεύσουν οι διακεκριμένες σοπράνο Βασιλική Καραγιάννη και Χριστίνα Πουλίτση. Στον ρόλο του Εντγκάρντο θα ακούσουμε τον διακεκριμένο τενόρο της ΕΛΣ Γιάννη Χριστόπουλο και σε αυτόν του Ενρίκο τον διεθνώς αναγνωρισμένο Ελληνα βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο.
Η γυναίκα που υπέγραψε το σημαντικότερο θεατρικό γεγονός της χρονιάς για το Λονδίνο σκηνοθετώντας την Κέιτ Μπλάνσετ σε μια παράσταση που προκάλεσε από αιχμηρά σχόλια μέχρι λιποθυμίες ξέρει από πρόκληση. Η Βρετανίδα σκηνοθέτρια καθοδήγησε την Αυστραλιανή ηθοποιό στο ντεμπούτο της στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας με το τολμηρό έργο «When We Have Sufficiently Tortured Each Other» («Οταν βασανίσαμε αρκετά ο ένας τον άλλον») του διάσημου θεατρικού συγγραφέα Μάρτιν Κριμπ (βασισμένο στο σκανδαλιστικό μυθιστόρημα «Pamela» του Σάμιουελ Ρίτσαρντσον). Σεξ, όργια και έντονη βία κυριάρχησαν στην παράσταση και, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του θεάτρου ότι η παραγωγή «περιέχει βίαιες ερωτικές σκηνές», το κοινό έβγαινε από την αίθουσα σοκαρισμένο.
«Οι αντρικοί χαρακτήρες στη “Λουτσία” βρίσκονται πολύ επί σκηνής, το ψυχολογικό τους προφίλ είναι καλά σκιαγραφημένο, είναι περίπλοκοι, συναρπαστικοί και ενδιαφέροντες», λέει η σκηνοθέτρια Κέιτι Μίτσελ. «Το παράπονό μου με αυτό το έργο είναι ότι δεν υπάρχει ο ίδιος βαθμός προσοχής και ενδιαφέροντος στον σχεδιασμό των γυναικείων χαρακτήρων. Φαίνεται να λείπουν κάποιες σκηνές. Ετσι, η παραγωγή μου θα προσπαθήσει να εξισορροπήσει τα πράγματα και να συμπληρώσει κάποια κενά στην ιστορία των κεντρικών χαρακτήρων… Αν ο φεμινισμός είναι ένα πολιτικό κίνημα για την ισότητα, τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι ευνοείται η φεμινιστική σκοπιά. Θέλω να βρω ιδέες που συμπληρώνουν τη γυναικεία αφήγηση με δυναμικό τρόπο».
Το κακό κορίτσι του ευρωπαϊκού θεάτρου ξεκίνησε την καριέρα της από το Royal Shakespeare Company και κυριάρχησε στις θεατρικές σκηνές ήδη από τη δεκαετία του ’90, καθώς μέσα από μια σπουδαία πορεία ισοπέδωσε τις πατροπαράδοτες συμβάσεις, επέμεινε στην κινηματογραφική αφήγηση, ανίχνευσε και ανέδειξε κάθε φεμινιστικό αντανακλαστικό των κλασικών κειμένων και παρουσίασε μερικές από τις πιο ριζοσπαστικές παραστάσεις που είδαμε (στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2012 παρακολουθήσαμε την εκδοχή της στη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Στρίντμπεργκ).
Η «Λουτσία» αποτελεί την πρώτη συνεργασία της Κέιτι Μίτσελ με τη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου και μάλιστα σε συμπαραγωγή με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Η πρεμιέρα δόθηκε στο Κόβεντ Γκάρντεν το 2016, προκαλώντας συζητήσεις για τη σκηνοθετική ματιά που επιχειρούσε να διεισδύσει στον κόσμο των γυναικών του 19ου αιώνα και να δει την πλοκή μέσα από τα μάτια της ηρωίδας. Ως αντίστιξη στον σκοτεινό ανδροκρατούμενο κόσμο του Βορρά, όπως τον φαντάστηκε ο σερ Ουόλτερ Σκοτ στο μυθιστόρημά του, η σκηνοθέτρια φέρνει στο προσκήνιο τη γυναικεία οπτική και τοποθετεί το έργο στο λογοτεχνικό πλαίσιο της εποχής και την ατμόσφαιρα έργων όπως αυτά των αδελφών Μπροντέ.
Η υπόθεση αφορά τον έρωτα της Λουτσία για τον Εντγκάρντο του οίκου των Ρέιβενσγουντ, για τον οποίο ο αδελφός της, λόρδος Ενρίκο Αστον αισθάνεται άσβεστο μίσος. Αποφασισμένος να αποτρέψει τη σχέση ο Ενρίκο οργανώνει τον γάμο της αδελφής του με τον Αρτούρο Μπάκλο. Την ώρα της τελετής καταφτάνει ο Εντγκάρντο, ο οποίος σε έξαλλη κατάσταση καταριέται τη Λουτσία. Εκείνη χάνει τα λογικά της, στη συνέχεια φονεύει τον Αρτούρο και καταρρέει. Πληροφορούμενος τον θάνατο της αγαπημένης του ο Εντγκάρντο αυτοκτονεί.
Η Μίτσελ, σε συνεργασία με την κορυφαία Βρετανίδα σκηνογράφο και ενδυματολόγο Βίκι Μόρτιμερ, προτείνει τη χρήση ενός χωρισμένου στα δύο σκηνικού χώρου, ο οποίος μας επιτρέπει να δούμε όχι μόνον όσα συμβαίνουν σε κάθε σκηνή της παράστασης, αλλά και γεγονότα τα οποία συμβαίνουν ταυτόχρονα, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, συμπληρώνοντας τα κενά.
Ιnfo: 24 Φεβρουαρίου & 3, 20, 22, 24 Μαρτίου στις 20.00 (Κυριακές 18.30). Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» ΕΛΣ. Αναβίωση σκηνοθεσίας: Ρόμπιν Τέμπατ. Κινησιολογία-χορογραφία Τζόζεφ Αλφορντ. Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος. Τραγουδούν επίσης: Αρθούρος: Γιάννης Καλύβας (24/2 & 3, 20, 24/3), Νίκος Στεφάνου (22/3). Ραϊμόντο: Τάσος Αποστόλου. Αλίζα: Λυδία Βαφειάδη κ.ά. Τιμές: 10 – 90 ευρώ. Τηλ. 213-0885700.
