Από τον «Μεγάλο δαμαστή» στην Πίνα Μπάους

Εκρηκτικό το ξεκίνημα της Ομάδας Εδάφους από το πατάρι της Σχολής Καλών Τεχνών στην 3ης Σεπτεμβρίου και ύστερα στο θέατρο με την αξέχαστη «Μήδεια» (1993), τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και πόσα άλλα έργα έως τον «Μεγάλο δαμαστή» του 2017, με πολυσχιδείς διαστάσεις που περιλαμβάνουν όλο το φάσμα ενός ξεχωριστού καλλιτέχνη γεμάτου Ελλάδα και φαντασία, του Δημήτρη Παπαϊωάννου.

Αυτή τη φορά, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ο Δημήτρης πρωτοτύπησε χορογραφώντας για ξένη ομάδα, της Πίνα Μπάους, το «Sinse She», μια σειρά από ισορροπίες, θυμίζοντάς μας τις περίφημες «καρέκλες» της.

Τοπίο ζοφερό, στο βάθος υπερυψωμένο. Ενα δέντρο στην κορυφή κόβεται και ξαναφυτρώνει, σύμβολο της αναγέννησης. Σώματα γυμνά, ζωντανά και πεθαμένα, μπαίνουν σε ανοιχτούς τάφους. Ατμόσφαιρα μακάβρια, κίνηση αργή, χαρακτηριστική του δημιουργού.

Το θηλυκό φυτεύει, το αρσενικό ξεριζώνει. Εκφραση με λέξεις και σώμα μέχρι το ασυνείδητο να πάρει μορφή. Και ένας ικανότατος ισορροπιστής σε καρέκλα! Ισως από τις λίγες φορές που έργο του Παπαϊωάννου δεν μας εξέπληξε, αλλά και δεν πρόσφερε κάτι καινούργιο.

Αρμονική υπόκρουση από επίλεκτα μουσικά κομμάτια των Χ. Κωνσταντίνου, Ρ. Βάγκνερ, Γ. Σ. Μπαχ, Γκ. Μάλερ κ.ά. μας κράτησε την προσοχή.