Συναυλία Δούρειος Ιππος

Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ένας τομέας στον οποίο χωλαίνει το Φεστιβάλ Αθηνών όλα αυτά τα χρόνια της ακμής του, επί εποχής Γιώργου Λούκου.

Στη μουσική, στη σύγχρονη ποπ και ροκ, όχι στην κλασική ή την όπερα. Ενώ σε άλλες τέχνες είναι πρωτοποριακό, ιδίως στον χορό και το θέατρο, στην ποπ μουσική, και δη την ξένη, υστερεί.

Από την αρχή του ακόμα, τότε που υπήρχαν χρήματα. Ελάχιστες οι καλές ξένες συναυλίες, μετρημένες στα δάχτυλα των δύο χεριών, ο Κοστέλο, η Νταϊάνα Κραλ, η Νόρα Τζόουνς και άντε, δύο τρεις ακόμα.

Τα ίδια και φέτος. Μία μόνο ξένη συναυλία ανακοίνωσαν, του Ανταμ Κοέν. Στις 29 Ιουνίου στο Ηρώδειο.

Δεν είναι κακός τραγουδοποιός, το αντίθετο θα έλεγα, αλλά δεν είναι και τίποτε το σπουδαίο.

Γιος του Λέοναρντ Κοέν, με μια μέτρια δισκογραφία (τέσσερα άλμπουμ), δεν είναι του πεταματού επαναλαμβάνω, αλλά δεν είναι και για Ηρώδειο. Ούτε του ταιριάζει και ούτε το… αξίζει (συγγνώμη κιόλας).

Τελευταία φορά που ήρθε ο Ανταμ στην Ελλάδα για συναυλία ήταν τον Δεκέμβρη του 2009.

Επαιξε σ’ ένα μικρό μπαράκι δίπλα στο Μουσείο Μπενάκη, στην Πειραιώς.

Του έκανα και μία συνέντευξη πιο πριν, μια χαρά τυπάκος είναι, μιλάει και σπαστά ελληνικά.

Ας όψεται η Υδρα και το σπίτι που έχει εκεί ο πατέρας του. Είχαν έρθει διάφοροι φίλοι του από το νησί για τη συναυλία εκείνο το βράδυ.

Δεν είχε πολύ κόσμο, ελάχιστο, οι Υδραίοι όμως έκαναν φασαρία για πολύ περισσότερους.

Το live το διοργάνωνε ο Ντέμης Νικολαΐδης. «Μετά τον Ανταμ, θέλω να φέρω και τον πατέρα του» μου αποκάλυψε, εμπιστευτικά. «Το ψήνω».

Συναυλία σαν Δούρειος Ιππος. Not bad. Εύχομαι και το Φεστιβάλ να λειτουργήσει έτσι… πονηρά. Λέοναρντ Κοέν στο Ηρώδειο; Καλύτερο δεν μπορώ να σκεφτώ…