ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Ματούλα Κουστένη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Από τα ηχεία ακούγονταν οι στίχοι «Στη χαρά μαζί/ στη ζημιά μαζί/ στα ρηχά μαζί/ στ’ ανοιχτά μαζί». Η οθόνη που είχαν στήσει έπαιζε ένα βίντεο γεμάτο χαμόγελα, εφηβικές φωνές, ένταση, δημιουργική χαρά, ευτυχισμένα στιγμιότυπα. Ο Νίκος Πορτοκάλογλου πήρε θέση μπροστά από το μικρόφωνο και πίσω του είχε το πιο νεανικό κι ελπιδοφόρο «φόντο»: ταλαντούχα παιδιά που σήμερα φοιτούν στα μουσικά σχολεία της χώρας, φιλοδοξώντας να είναι οι αυριανοί σημαντικοί μας καλλιτέχνες.

Ο τραγουδοποιός έγινε 60 ετών πριν από μερικούς μήνες και αποφάσισε να στήσει μια μεγάλη γιορτή στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη την Πέμπτη 21 του μηνός. Την ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου και Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής η «Σχολική Εκδρομή», παράσταση που παρουσίαζε όλο τον χειμώνα σε συνεργασία με τους μαθητές των Μουσικών Σχολείων, κάνει στάση στην Αθήνα.

Μαζί του θα έχει το γκρουπ του, τους «Ευγενείς Αλήτες», τις χορωδίες των Μουσικών Σχολείων Πειραιά και Λάρισας, την παιδική-νεανική χορωδία «Con Anima», φίλους και συνεργάτες ετών όπως η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Μάρκος Κούμαρης των Locomondo και η Νατάσσα Μποφίλιου. «Είναι μεγάλη η χαρά μου που συνυπάρχουμε πάλι στη σκηνή. Ημουν από πάντα τεράστια θαυμάστριά του, γνωρίζω όλα του τα τραγούδια του απ’ έξω και καμαρώνω γι’ αυτό», είπε η τελευταία.

«Η συναυλία είναι επετειακή και γιορταστική, θα έχει αγαπημένη συντροφιά. Σας περιμένω τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για να ζήσουμε την πιο φωτεινή νύχτα», είπε ο Ν. Πορτοκάλογλου παίρνοντας τον λόγο κι αποκάλυψε πως συνέλαβε αυτήν την ιδέα έπειτα από πρόσκληση του Μουσικού Σχολείου Δράμας, στο οποίο κλήθηκε να τραγουδήσει. «Πριν από τρία χρόνια βρέθηκα εκεί για να συμμετάσχω στη σχολική γιορτή που ετοίμασαν στο τέλος της χρονιάς. Επαιξα με την ορχήστρα και τη χορωδία του σχολείου και κατευχαριστήθηκα την εμπειρία. Το σημαντικότερο ήταν αυτό που αισθάνθηκα μπαίνοντας στον χώρο: αναπόφευκτα θυμήθηκα το δικό μου σχολείο και ήταν η απόλυτη αντίθεση.

Αποφοίτησα, μέσα στα χρόνια της Χούντας, από ένα λύκειο της Νέας Σμύρνης που το θυμάμαι σκοτεινό κι αυταρχικό. Εκείνα τα χρόνια η μουσική ήταν το κρυφό μας όνειρο που δεν τολμούσαμε να βγάλουμε έξω από το δωμάτιο. Δυσάρεστο από κάθε πλευρά. Ξαφνικά, λοιπόν, βρέθηκα σε ένα μέρος που ήταν το ακριβώς αντίθετο: πολύχρωμο, καλλιτεχνικό, γεμάτο μουσικές, με παιδιά να τρέχουν στους διαδρόμους με ακορντεόν, κιθάρες, τρομπέτες και που κάθε αίθουσα έβγαζε ξεχωριστό ήχο. Ηταν χαρά και ζήλια μαζί. Αισθάνθηκα πως αν είχα τελειώσει κι εγώ ένα τέτοιο σχολείο, θα ήταν διαφορετικά τα εφηβικά μου χρόνια. Εκείνη τη μέρα δόθηκε το έναυσμα».

Αμέσως, λοιπόν, κατέστρωσε τα σχέδιά του κι ετοίμασε ένα οδοιπορικό με συναυλίες σε όλη τη χώρα και συνταξιδιώτες τους μαθητές των Μουσικών Σχολείων. «Ηταν η πιο συγκινητική περιοδεία της ζωής μου. Επέστρεψα πίσω στην πηγή, στην ηλικία του πρώτου έρωτα με τη μουσική.

Η διαδρομή μου ξεκίνησε ακούγοντας ροκ και Σαββόπουλο, αυτό ήταν το παράθυρό μου στην ελευθερία, εκείνα τα χρόνια. Αρκετά μετά και μέσα από μια επώδυνη διαδικασία ανακάλυψα τα παραδοσιακά και τα λαϊκά ακούσματα που ώς τότε είχα συνδέσει με τη Χούντα. Αυτή η “σύνθεση” των ειδών που εμένα μου πήρε χρόνια, στα μουσικά σχολεία δίνεται στα παιδιά από την Α΄ Γυμνασίου. Μαθαίνουν συγχρόνως πιάνο και ταμπουρά, βυζαντινή, δυτική και ροκ. Αυτός είναι ένας φοβερός πλούτος για τα ίδια αλλά και την κοινωνία μας».

Δεν έχει κι άδικο. Στα Μουσικά Σχολεία (που αισίως πλησιάζουν τα 50 σε όλη την Ελλάδα) συνυπάρχουν οι αυριανοί συνθέτες, τραγουδοποιοί, σολίστες. Εκεί διαμορφώθηκαν νέες γενιές δημιουργών, δοκιμασμένοι σε ένα ευρύ μουσικό φάσμα. «Συνεργάζομαι όλο και συχνότερα με τελειόφοιτους τέτοιων σχολείων και ξέρω από πρώτο χέρι πόσο σπουδαία δουλειά κάνουν. Ομως, πέρα από αυτό θέλω να τονίσω πως από πρόσφατες έρευνες προέκυψε πως στα Μουσικά Σχολεία της χώρας μας τα φαινόμενα μπούλινγκ και παραβατικότητας είναι σχεδόν μηδενικά. Θεωρώ πως το έργο που παράγουν τα σχολεία αυτά είναι ένα μεγάλο δώρο στη μουσική κοινότητα αλλά και στην κοινωνία γενικότερα», είπε ο τραγουδοποιός.

Ενώ ο κ. Περιβολάκης, υποδιευθυντής του Μουσικού Σχολείου Πειραιά που παραβρέθηκε, τόνισε: «Είναι σπουδαίο επίτευγμα αυτό και ειδικά για εμάς, που έχουμε το πιο φτωχό σε υποδομές σχολείο της Αττικής σε μια πολύ δύσκολη κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά περιοχή. Γύρω μας έχουμε τους πυρήνες της Χρυσής Αυγής και συχνά καλούμαστε να πάρουμε ριψοκίνδυνες αποφάσεις για εκδηλώσεις. Κι όμως, δεν έχουμε φαινόμενα βίας. Δεν είναι λοιπόν κλισέ να πούμε ότι είναι πραγματικές εστίες πολιτισμού». Λίγο πριν φύγουμε, η μουσική δυνάμωσε ξανά, κι ώς έξω στον δρόμο ακούγονταν τα λόγια από το κομμάτι «Τα καράβια μου καίω». Χαλάλι τους. Γι’ αυτά τα παιδιά αξίζει να μπει μια φωτιά.

Info: Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, Πέμπτη 21 Ιουνίου στις 21.00. Τιμές εισιτηρίων: 7 € (τα πρώτα 1.000 εισιτήρια), 10 € (μαθητικό, φοιτητικό, ανέργων), 12 € (προπώληση),15 € (ταμείο).