Πρόσωπα που από θύτες καταλήγουν θύματα κι άλλοι που παραμένουν δαίμονες ώς το τέλος. Θηλυκά που δαιμονοποιούνται, άνδρες που υποκύπτουν. Ο αισθησιακός χορός του φλαμένκο μπλέκεται με τη σύγχρονη μουσική, οι αισθήσεις ενεργοποιούν τη φαντασία και η «Σαλώμη» αρχίζει τον χορό.
Απόψε, Παρασκευή 4 Μαΐου κάνει πρεμιέρα στο Εθνικό Θέατρο (Rex – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη») μια νέα παραγωγή που εστιάζει στον μύθο αυτής της μοιραίας γυναίκας. Η χορογραφία-σκηνοθεσία καθώς και τα σκηνικά-κοστούμια είναι του Σταύρου Λίτινα (οι παραστάσεις θα διαρκέσουν ώς τις 27/5).
«Αυτό που κάναμε στην παράστασή μας είναι μια μεταγραφή του έργου του Οσκαρ Ουάιλντ σε χοροθεατρική μορφή. Υπάρχουν μέρη που κυριαρχεί η κίνηση και άλλα που έχουμε κρατήσει κάποια από τα λόγια του έργου για να δίνεται το στίγμα και να έχει το κοινό επαφή με την υπόθεση», λέει για τη νέα του δουλειά ο Σταύρος Λίτινας.
Ο δημιουργός που έχει μακρά ιστορία στον χώρο του φλαμένκο διευκρινίζει πως ετοίμασε μια παράσταση που συνδυάζει τον αισθησιακό χορό του φλαμένκο -αλλά όχι στις παραδοσιακές φόρμες που γνωρίζουμε-, τον σύγχρονο χορό και την πρωτότυπη μουσική που γράφτηκε πάνω στη χορογραφία.
«Η μουσική αλλού επιβάλλεται κι αλλού ακολουθεί ως εφεδρική γλώσσα. Αυτός στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος μας να δώσουμε μια μοντέρνα εκδοχή του ανεκπλήρωτου έρωτα της ηρωίδας. Το φλαμένκο, από την άλλη, το χρησιμοποιώ ως θεατρική γλώσσα διότι συνδυάζει τον κραδασμό με την πλαστικότητα, το λυρικό με το δωρικό, τον έντονο ρυθμό με την ακαριαία ακινησία.
Μια γλώσσα ευέλικτη και αμιγώς θεατρική που διεγείρει τις αισθήσεις και ενεργοποιεί τη φαντασία. Εχει τις αντιθέσεις εκείνες που μας ταιριάζουν», συμπληρώνει, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να συνδέσει το φλαμένκο με ένα βιβλικό πρόσωπο σαν τη «Σαλώμη».
Για τον Οσκαρ Ουάιλντ, από την άλλη, η «Σαλώμη» είναι μια εμβληματική γυναικεία μορφή, πλήρως απενοχοποιημένη, που πέρα από το βιβλικό πρότυπο, διεκδικεί τον έρωτα και προκαλεί με την αμεσότητά της τη συντηρητική βικτωριανή κοινωνία. Η πριγκίπισσα που σαγηνεύει τους θνητούς και τον σύζυγο της μητέρας της, Ηρώδη, σαγηνεύεται από τον προφήτη ο οποίος την αποκρούει υβριστικά εγείροντας έναν ανεξέλεγκτο πόθο με ολέθριο τέλος.
«Ο Ουάιλντ έχει κάνει στο έργο μια μικρή μετατόπιση κυρίως στη βαρύτητα που δίνει στα πρόσωπα του δράματος. Μην ξεχνάμε πως είναι εκείνος που εισάγει τον χορό των επτά πέπλων. Στο έργο είναι προφανές ότι αναζητείται εξιλαστήριο θύμα για να μπορέσει να επέλθει ξανά ηρεμία στο βασίλειο.
Εμείς, από τη μεριά μας, δίνουμε μεγάλη σημασία στην προσωπικότητα της Ηρωδιάδας διότι σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο της παρακμής εκείνη χρησιμοποιεί την ίδια της την κόρη για να πετύχει τους στόχους της. Δεν μας είναι ξένη αυτή η τακτική. Είναι πολλές οι στιγμές και τα πρόσωπα σήμερα που είναι ισχυροί, έχουν εξουσία αλλά δεν γνωρίζουν κανένα όριο. Είναι όλοι εκείνοι δίπλα μας που παραβλέπουν κανόνες και προσωπικές ευαισθησίες για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Αν δεν βρίσκαμε τις σημερινές αναλογίες, το έργο αυτό μένει μόνο στο ιστορικό πλαίσιο και δεν ξέρω πόσο νόημα θα είχε».
Kι η Σαλώμη; Πώς παρουσιάζεται η ηρωίδα στη δική τους παράσταση; «Είναι η αθώα ύπαρξη που με τον χρόνο μεταλλάσσεται και νιώθει την ισχύ της γυναικείας της φύσης. Είναι η κακομαθημένη που δεν έχει μάθει να της αρνείται κανείς τίποτα και εύκολα καταλήγει φόνισσα. Για όλους η Σαλώμη θα είναι πάντα το θηλυκό που δαιμονοποιείται, η κόρη που φέρει το μίασμα μιας αιμομίκτριας μάνας που κουβαλά μια πολύ δυσάρεστη κληρονομιά».
Info: Θέατρο Rex – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη», Πανεπιστημίου 48, τηλ. 210 3305074. Μέχρι τις 27/5. Παραστάσεις: Τετάρτη – Σάββατο στις 20:00. Κυριακή στις 19:00. Τιμές εισιτηρίων: 10€ (φοιτητικό)- 22€. Ερμηνεύουν: Εύα Παρασκευοπούλου- Σαλώμη, Σταύρος Λίτινας – Ηρώδης, Μαριάνθη Σοντάκη – Ηρωδιάδα, Τάσος Μπεκιάρης – Ιωάννης.
