Οκτώ άτομα χωρισμένα σε δύο ομάδες. Από τη μια οι κίτρινοι κι απέναντί τους οι μοβ. Ανάμεσά τους ο διαιτητής που με ένα μεγάφωνο ξεκαθαρίζει από το πρώτο λεπτό: «Κυρίες και κύριοι, θα γίνουμε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής αναμέτρησης». Είναι όμως έτσι; Υπάρχει αναμέτρηση χωρίς νικητή; Μπορούν να παρακολουθήσουν οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου μια παράσταση που τους φέρνει αντιμέτωπους με τα ζητήματα της ηλικίας και της γενιάς τους;
Οι πρώτες απαντήσεις δόθηκαν χθες στο γεμάτο από παιδιά Κλειστό Γυμναστήριο του Μετς. Εκεί παρουσιάστηκε μια νέα παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με τίτλο «Τρίπλες και Τριπλέτες», η οποία θα περιοδεύει όλη τη σεζόν αποκλειστικά σε γήπεδα μπάσκετ και κλειστά γυμναστήρια δήμων και σχολείων της Αθήνας και της περιφέρειας.
Η παράσταση της χορογράφου Μέντης Μέγα, κάτι ανάμεσα σε χορογραφία και αθλητική αναμέτρηση, μυεί τους εφήβους, με τρόπο πρωτότυπο και ανατρεπτικό, στα μεγάλα ερωτήματα της τέχνης, χρησιμοποιώντας για «εργαλεία» της τα θέματα και τη μοναδική ατμόσφαιρα από τον συναρπαστικό κόσμο του αθλητισμού.
«Οι ‘‘Τρίπλες και Τριπλέτες’’ φέρνουν την τέχνη απέναντι από τον αθλητισμό. Αξιοποιούμε τα πολλά κοινά τους στοιχεία, καταλήγουμε όμως στη μεγάλη τους διαφορά: στον αθλητισμό τα πάντα είναι μετρήσιμα. Χρόνος, απόσταση, πόντοι. Δεν υπάρχει περίπτωση ένας αγώνας να τελειώσει χωρίς αποτέλεσμα», αναφέρει η χορογράφος.
«Αντιθέτως στην τέχνη τα πράγματα είναι πολύ πιο ρευστά. Η τέχνη δημιουργεί κανόνες για να τους καταρρίψει στη συνέχεια. Επαναπροσδιορίζει διαρκώς τον εαυτό της, σε σημείο που πολλές φορές αναρωτιέσαι αν μπορεί να θεωρηθεί τέχνη ένα έργο. Και αυτή η ελευθερία πρέπει να διαφυλαχθεί».
Αυτή είναι τελικά και η ελευθερία στην οποία καταλήγουν τα μηνύματα στις «Τρίπλες και Τριπλέτες». Ξεχάστε τις διακρίσεις, τον οπαδισμό και την εμπορευματοποίηση της δεξιότητας, τα στερεότυπα ομορφιάς και σωματικής ευεξίας. Εδώ, αντί για τα καλάθια, άλλα πράγματα μετρούν.
Επί μία ώρα, οι χορευτές/αθλητές θα αναρωτηθούν μέσω χορογραφημένων κινήσεων πόσο κοστίζουν τελικά η φήμη, η δόξα, τα όνειρα, ο τίτλος του καλύτερου. Θα θίξουν θέματα που απασχολούν τους νέους όπως ο «έρωτας» για τα social media, η χρήση της τεχνολογίας και ο άνισος αγώνας με τις κάμερες και την εικόνα.
Θα στήσουν διαγωνισμούς και αστείες αναμετρήσεις για να ειρωνευτούν τα δημοφιλή reality shows επιβίωσης και επίδειξης ταλέντων. Θα περιγελάσουν εκείνους που τολμούν να μην έχουν Facebook.
Οπως έλεγε ένα γκράφιτι που η ομάδα της Μ. Μέγα έκανε μότο της: «Η ποίηση είναι ένα extreme sport». Ή όπως στο τέλος της παράστασης στο Μετς ακούστηκε: «Ηταν αγώνας ή παράσταση αυτό που είδαμε; Ηταν αθλητισμός ή τέχνη;». Ο,τι κι αν διάλεξαν τα παιδιά που παρακολούθησαν ίσως πια να έχουν στο μυαλό πως τελικά σε κάθε αναμέτρηση το τελευταίο που μετράει είναι η βαθμολογία, το σκορ, ο ηττημένος.
-320x213.png)
