Οι ιπτάμενοι Ολλανδοί του χορού

Κάποτε οι Ελληνες θιασώτες του χορού αγάπησαν με πάθος τα φημισμένα «Μπαλέτα του 20ού αιώνα» του Μορίς Μπεζάρ.

Σήμερα μαγνητίζονται όλο και περισσότερο από τις παραστάσεις του διάσημου πρωτοπόρου Ολλανδικού Χοροθεάτρου 1, όπως αποδεικνύεται από την κατάμεστη αίθουσα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής και στις τρεις (3, 4, 5 Μαρτίου) εμφανίσεις τους με το ίδιο πρόγραμμα.

Ομως, για να πω την αλήθεια, όπως το συνηθίζω, η εκτενής και σκοτεινή πρώτη χορογραφία «Shut eye» (πρεμιέρα 29 Απριλίου 2016) της Ισπανίδας Sol Leon και του Βρετανού Paul Lightfoot (διευθυντή της ομάδας), που διήρκεσε 42 λεπτά με προβολές φιλμ και μακροσκελέστατα διαλείμματα, μάλλον κούρασε παρά τα διαφαινόμενα χαρίσματα των υποδειγματικής ποιότητας χορευτών, που, ας μην ξεχνάμε, είναι όλοι κάτοχοι της κλασικής χορευτικής παιδείας, με πολυσχιδείς ικανότητες στιλιστικών αλλαγών.

Συνοδευόμενοι από την αμεσότητα της μουσικής του Ólafur Arnalds, οι χορευτές εμφανίζονται και εξαφανίζονται από διάφορες σε διαφορετικές κατευθύνσεις, άγνωστες και μυστηριώδεις, προβληματίζοντάς μας ακόμα περισσότερο.

Συναρπαστική η δεύτερη χορογραφία της Καναδής Crystal Pite (είχα την ευκαιρία να εκτιμήσω και άλλες της δημιουργίες στο Φεστιβάλ Χορού της Οτάβα), στο «The Statement» (2016), όπου ακολουθώντας το γραπτό κείμενο του Τζόναθαν Γιανγκ, μας μεταφέρει στον εργασιακό χώρο μιας αίθουσας συνεδριάσεων, με τους τέσσερις χορευτές γύρω από ένα τραπέζι (φέρνοντάς μας μνήμες από το «Το πράσινο τραπέζι» του Kurt Jooss, 1932) να ομοφωνούν ή να συγκρούονται έντονα κινούμενοι σε στιλ μαριονέτας.

Εκπληκτικής δεξιοτεχνίας, το γεμάτο χιούμορ αυτό έργο θαυμάστηκε δεόντως από τους θεατές.

Και πάλι το ζεύγος Leon – Lightfoot, στην πρόσφατη χορογραφία τους (2/2/17), «Singulière Odyssée», ένα μεστό συμβολικό έργο που εκτυλίσσεται σε σιδηροδρομικό σταθμό κάτω από τους ταιριαστούς ήχους της μινιμαλιστικής μουσικής του Max Richter.

Εξαιρετική η σκηνική σύλληψη και κινητική ροή εισόδων-εξόδων των χορευτών από τον χώρο, μας μεταφέρει νοητικά από τόπο σε τόπο, δίνοντάς μας την ευκαιρία ενός συναρπαστικού πλούτου χορευτικών μετακινήσεων.