Μουσική, χορός και… πολιτική

Το Σάββατο στο Gagarin θα έχουμε μία από τις πιο πολυπρόσωπες συναυλίες της χρονιάς. Παίζουν τρία συγκροτήματα μαζί κι επειδή είναι όλα τους πολυμελή, καταλαβαίνετε πόσοι μουσικοί θα βρίσκονται στη σκηνή του ροκ κλαμπ της Λιοσίων.

Παίζουν οι Τούρκοι Baba Zula, οι Λονδρέζοι (όπως λέει και το όνομά τους) London Afrobeat Collective και οι δικοί μας Ρόδες. Τρία γκρουπ μαζί, την ίδια βραδιά και με ένα εισιτήριο, όταν το καθένα τους θα μπορούσε να δώσει συναυλία από μόνο του. Συμφέρει.

Τους Baba Zula από την Κωνσταντινούπολη με τον πολυπολιτισμικό τους ήχο τούς γνωρίζουμε πολύ καλά, αφού είναι τακτικοί μας επισκέπτες. Οπως ξέρουμε και τις Ρόδες του Νικήτα Κλιντ με το εμπνευσμένο χιπ-χοπ τους.

Γι’ αυτό και βρήκαμε ευκαιρία να μιλήσουμε με τους London Afrobeat Collective, που έρχονται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Μια μεγάλη, crossover παρέα, που ανακατεύει roots, βαρύ funk μπάσο και jazzy πνευστά.

«Είμαστε σούπερ ενθουσιασμένοι κι ελπίζουμε να μη μείνουμε μόνο στη μία συναυλία, αλλά να ακολουθήσουν κι άλλες στο μέλλον», λένε στην «Εφ.Συν.». Καυχιούνται ότι δεν υπάρχει κανένα live τους στο οποίο ο κόσμος δεν έχει σηκωθεί να χορέψει και να διασκεδάσει μέχρι τελικής πτώσεως.

«Θα προβάρουμε και κάποια καινούργια κομμάτια στο Gagarin, θα τα δοκιμάσουμε μαζί σας. Είμαστε χαρούμενοι όταν βρισκόμαστε σε περιοδεία, ειδικά στο εξωτερικό. Σαν να προσπαθούμε λίγο περισσότερο προκειμένου να κάνουμε μία καλή εμφάνιση. Σαν ένα τεράστιο πάρτι όλοι μαζί».

Τα μέλη της μπάντας έλκουν την καταγωγή τους από πολλά και διαφορετικά μέρη στον κόσμο, «γι’ αυτό και το μουσικό μας background έχει να κάνει με όποια μουσική μπορείτε να σκεφτείτε», λένε γελώντας.

Η μπάντα ξεκίνησε από αγγελία σε μια δωρεάν ιστοσελίδα στο Λονδίνο! «Εμφανίστηκαν περίπου 40 άτομα, αλλά το γκρουπ έχει εξελιχθεί πολύ από τότε, πρέπει να έχουν μείνει μόνο δύο από την αρχική ομάδα. Είμαστε εννιά πια, ιδανικό νούμερο για ταξίδια με μίνι-μπας».

Είναι άκρως πολιτικοποιημένοι, οπότε γρήγορα η κουβέντα μας περνάει στο θέμα που απασχολεί την Αγγλία το τελευταίο διάστημα, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο: το Brexit. «Φοβάμαι πως δεν μπορώ να απαντήσω με λίγα λόγια, τόσο για την πρωθυπουργό της Αγγλίας Τερέζα Μέι όσο και για το Brexit.

Είναι ένα πολύ πιο περίπλοκο πράγμα από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν. Ανθρωποι σαν την Τερέζα Μέι εργάστηκαν όλη τους τη ζωή γι’ αυτό, γεγονός που έχει δημιουργήσει ένα χάσμα μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Είναι εύκολο να ρίξουμε την ευθύνη στον ρατσισμό για το Brexit, αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτό. Επαιξε ρόλο φυσικά και η καμπάνια, που ήταν πραγματικά αηδιαστική…

Αλλά η δημοκρατία στις μέρες μας είναι ως επί το πλείστον μια κενή λέξη. Γίνεται φανερό αυτό όλο και περισσότερο. Και η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι εξίσου υπεύθυνη όσο και τα κράτη. Είναι ώρα επιτέλους για κάποια σοβαρή αλλαγή».

Εχουν ένα τραγούδι που λέγεται «Πρωθυπουργός». Τι τους ενέπνευσε; «Είναι μία προσπάθεια να εκθέσουμε την υποκρισία της άρχουσας τάξης. Λένε πάντοτε μεγάλα λόγια, αλλά στην πραγματικότητα εργάζονται για να κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους ισχυρούς ισχυρότερους.

Ως μουσικοί αισθανόμαστε την υποχρέωση να προσπαθήσουμε και να ενώσουμε τη φωνή μας με τα εκατομμύρια των ανθρώπων που απαιτούν πολύ περισσότερα από τους πολιτικούς».

 Gagarin 205, Λιοσίων 205. Σάββατο 18 Φεβρουαρίου.

 Τιμή εισιτηρίου: προπώληση 15 ευρώ, ταμείο 18 ευρώ. Ωρα έναρξης 21.00.