Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αλλος ένας ξένος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αλλος ένας ξένος

  • A-
  • A+

12 καλοκαιρινές νουάρ ιστορίες

Φέτος θεματικοποιήσαμε την καλοκαιρινή μας στήλη (που συμπληρώνει επτά χρόνια αδιάπτωτης παρουσίας στο βιβλιοφιλικό μας ένθετο). Εξ ου και απευθυνθήκαμε αποκλειστικά σε συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, διαφορετικών ηλικιών και αφηγηματικών κάδρων.

Δώδεκα πρόσωπα νουάρ γραφής, λοιπόν, το έργο των οποίων διαρρηγνύει και υπερβαίνει τα ειδολογικά όρια της αφηγηματικής τους κλίσης, μας χαρίζουν ιστορίες αστυνομικής πνοής, με δύσθυμη, ειρωνική, περιπλανητική, πολιτική ή υπερβατική διάθεση.

Δώδεκα διηγήματα που μετεωρίζονται από την αγωνία της πλοκής στην αγωνία της ύπαρξης, από το σκοτεινό απόθεμα του ήρωα στο σκοτεινό απόθεμα της τρέχουσας πραγματικότητας. Μετά τον Φίλιππο Φιλίππου, τον Τεύκρο Μιχαηλίδη, τον Κώστα Θ. Καλφόπουλο, τη Χίλντα Παπαδημητρίου, τον Πολυχρόνη Κουτσάκη, τον Μίνωα Ευσταθιάδη, τη Μαριλένα Πολιτοπούλου, τον Δημήτρη Σίμο και τον Βαγγέλη Γιαννίση, το «μαύρο» νήμα ξετυλίγει ο Βασίλης Δανέλλης.


«Χα!» έκανε ο ένας από τους δύο και κατέβασε το βιβλίο.

Ηταν ένας άντρας ψηλός με γεροδεμένους ώμους. Τα πυκνά φρύδια κι οι μαύροι κύκλοι τόνιζαν τα ανήσυχα μάτια του.

«Πιστεύεις ότι μπορεί κάποιος να σκοτώσει εξαιτίας της ζέστης;», ρώτησε τον άλλο.

«Δεν ξέρω», απάντησε εκείνος κι ύψωσε ενστικτωδώς το βλέμμα του στον ουρανό. Ο ήλιος πυρπόλησε το πρόσωπό του.

«Δεν ξέρω», επανέλαβε με φωνή που φανέρωνε εκνευρισμό και σκούπισε το ξυρισμένο κρανίο του που ίδρωνε. «Μπορεί».

Ηταν λιγότερο ψηλός. Είχε πεταχτά αυτιά και μια μακριά γενειάδα, η οποία είχε γκριζάρει στα μάγουλα.

«Μπορεί;», ρώτησε έκπληκτος ο ψηλός.

«Μπορεί», επέμεινε. «Εγώ, ας πούμε, ανυπομονώ να τελειώνουμε. Δεν αντέχεται αυτό το λιοπύρι», είπε και σκούπισε τον λαιμό του.

«Δεν είναι το ίδιο», διαμαρτυρήθηκε ο ψηλός.

«Τι εννοείς;», εκνευρίστηκε περισσότερο.

«Εμείς δεν σκοτώνουμε εξαιτίας της ζέστης. Είναι η δουλειά μας».

«Ναι, αλλά σου λέω, και να 'σαι σίγουρος γι’ αυτό, ότι αυτή τη στιγμή σκότωνα εύκολα εξαιτίας της ζέστης. Γι’ αυτό κόψε τις μαλακίες».

Σιώπησαν κι οι δύο. Ο ψηλός έπαιξε στα χέρια του το βιβλίο, αλλά δεν το άνοιξε πάλι. Ο φαλακρός σκούπισε τον σβέρκο του κι έγλειψε τα μουστάκια του.

«Εντάξει, εντάξει», είπε μετά από λίγο, λες κι ο συνεργός του είχε επιμείνει να συνεχίσουν την κουβέντα. «Βρίσκεις παράλογο να σκοτώσει κάποιος εξαιτίας της ζέστης;»

Ο ψηλός σήκωσε το κεφάλι του απότομα.

«Γιατί, εσύ δεν το βρίσκεις;»

«Τι να σου πω;», είπε ο φαλακρός χαϊδεύοντας τα αυτιά του που είχαν κοκκινίσει. «Οι άνθρωποι σκοτώνουν για ασήμαντους λόγους. Κι ακόμα πιο συχνά πληρώνουν γι’ αυτό».

Ο ψηλός χαμογέλασε βεβιασμένα.

«Αλήθεια είναι, αλλά… έστω κι ασήμαντος… πάντα υπάρχει κάποιος λόγος. Χρήματα, ζήλια, κάτι».

«Και στο βιβλίο σου δεν υπάρχει;», ρώτησε ο φαλακρός.

«Μόνο ζέστη», απάντησε με σιγουριά ο άλλος.

«Αλήθεια, δεν μπορούμε να πάμε σε μια σκιά να περιμένουμε;»

«Δεν θα τον δούμε να βγαίνει», αποκρίθηκε ο ψηλός κι η φωνή του σκλήρυνε απότομα.

«Γαμώτο! Κοντεύω να λιώσω», διαμαρτυρήθηκε ο φαλακρός.

Σιώπησαν πάλι. Πέρασαν πέντε κολασμένα λεπτά πριν μιλήσουν ξανά.

«Δεν μπορεί, κάποιος λόγος θα υπάρχει».

«Κανείς, σου λέω. Μόνο ζέστη», είπε ο ψηλός και τα μάτια του βούλιαξαν ανάμεσα στα παχιά φρύδια και τους μαύρους κύκλους.

Ο φαλακρός σκούπισε τα χείλη του κι αναστέναξε.

«Γνωριζόντουσαν;»

«Οχι στ’ αλήθεια».

«Του είχε κάνει τίποτα; Τον έκλεψε, του πήδηξε την γκόμενα, τον σκούντησε στον δρόμο έστω;»

«Οχι. Απλώς κρατούσε ένα μαχαίρι και…»

«Αρα τον απείλησε!» έκανε θριαμβευτικά ο φαλακρός.

«Οχι! Απλώς στεκόταν εκεί, δεν τον απειλούσε πραγματικά. Ο άλλος θα μπορούσε να απομακρυνθεί».

«Μήπως είναι αυτός;», είπε ξαφνικά ο φαλακρός δείχνοντας κάποιον.

«Οχι, όχι», είπε κατσούφικα ο ψηλός.

«Την πίστη μου!», βλαστήμησε εκείνος σκουπίζοντας το κρανίο του. «Πραγματικά, θα μπορούσα να τον σκοτώσω μόνο και μόνο που μας έχει και στεκόμαστε κάτω από αυτόν τον ήλιο».

Ο ψηλός κοίταξε το ρολόι του, αλλά δεν μίλησε.

«Ξέρουμε τίποτα άλλο για το θύμα;», συνέχισε ο φαλακρός βαριανασαίνοντας.

«Τίποτα. Μόνο ότι ήταν Αραβας».

«Αραβας;», ρώτησε με ενδιαφέρον. «Κι ο δολοφόνος;»

«Γάλλος».

Ο φαλακρός γέλασε. Πρώτα ένα πνιχτό γελάκι κι ύστερα ένα ξέσπασμα υστερικού γέλιου.

«Ζέστη και μαλακίες!», είπε όταν ηρέμησε.

Ο ψηλός κοίταξε συνοφρυωμένος τη ράχη του βιβλίου του. Τα πυκνά φρύδια συννέφιασαν τα μάτια του.

«Ξέρεις τι είναι παράλογο;», ρώτησε, ευδιάθετα αυτή τη φορά, ο φαλακρός.

«Τι;», αποκρίθηκε προβληματισμένος ο ψηλός.

«Ολο αυτό», είπε και στριφογύρισε το δάχτυλό του στον αέρα. «Δύο τύποι σαν εμάς κάνουν μια συζήτηση σαν αυτή, περιμένοντας έναν μαλάκα να βγει στον δρόμο για να τον ταΐσουν μολύβι. Μας βάρεσε ο ήλιος κατακέφαλα!»

Γέλασαν κι οι δύο.

«Γιατί; Τι θα έπρεπε να συζητάμε;», ρώτησε μετά από λίγο ο ψηλός.

«Ξέρω ’γώ; Τι θα περίμενες να συζητάμε αν το διάβαζες στα βιβλία σου;»

Ο ψηλός το σκέφτηκε.

«Για μπάλα, γυναίκες… Ή τίποτα».

«Α ναι! Μας φαντάζονται ρομπότ. Θα στεκόμασταν εδώ κάτω από τον γαμημένο ήλιο, ακίνητοι, χωρίς να ιδρώνουμε, μέχρι να εμφανιστεί αυτός ο καριόλης», είπε και σκούπισε άλλη μια φορά τον λαιμό του.

«Ναι, αλλά δεν είναι παράλογο να…», άρχισε πάλι ο ψηλός.

«Μαλάκα μου», τον διέκοψε ο φαλακρός. «Αλλη μια κουβέντα και θα σ' την ανάψω, μα τον Θεό! Και μετά μπορεί να λένε ότι έφταιγε η ζέστη».

«Να τος!», έκανε ο ψηλός δείχνοντας κάποιον.

«Επιτέλους!», είπε ανακουφισμένος ο φαλακρός κι ανέβηκε στη μηχανή.

«Ποιος να ’ναι;», αναρωτήθηκε ο ψηλός, καθώς φορούσε το κράνος.

Ο φαλακρός ανασήκωσε τους ώμους του.

«Αλλος ένας ξένος», είπε κι έβαλε μπρος.


♦ Τελευταίο βιβλίο του Β. Δανέλλη είναι το μυθιστόρημα «Νεκρές ώρες» (Καστανιώτης 2017)

ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η σκοτεινή ζώνη του εαυτού και του κόσμου
O Πάτρικ Χάμιλτον στην «Πλατεία Χανγκόβερ» αφηγείται την ιστορία ενός τριανταπεντάχρονου ψυχικά διαταραγμένου άντρα, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σκοτεινή ζώνη του εαυτού και του κόσμου
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«Στη δημιουργική σκιά του Πύργου της Βαβέλ»
Υποδειγματικός» οδηγός στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό για τους φίλους, «ελιτιστής» για τους ακαδημαϊκούς εχθρούς, ο Τζορτζ Στάινερ, που αυτοχαρακτηριζόταν «πλατωνιστής αναρχικός», παραμένει ένας ακατάτακτος...
«Στη δημιουργική σκιά του Πύργου της Βαβέλ»
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Τρεις ξεχωριστές νέες φωνές
Στο πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Patriot», ο εικοσιτριάχρονος Μιχάλης Μαλανδράκης. «Αντανάκλαση», η συλλογή μικροδιηγημάτων του πρωτοεμφανιζόμενου Κώστα Σιάφακα. Στον χώρο της μικρής φόρμας κινείται και η...
Τρεις ξεχωριστές νέες φωνές
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Παρέα με τα βιβλία
Ο τόμος συγκεντρώνει 55 βιβλιοκρισίες και βιβλιοπαρουσιάσεις του συγγραφέα, που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, από τον Πολίτη ώς το Books’ Journal, και καλύπτουν μια περίοδο 35 χρόνων.
Παρέα με τα βιβλία
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πολυσχιδής προσπάθεια
Πίσω από αυτό τον κάπως ασυνήθιστο τίτλο κρύβεται μια εξαετής προσπάθεια για την οργάνωση ισάριθμων συμποσίων-εργαστηρίων για την πόλη, την αρχιτεκτονική της και την τέχνη με γενικό τίτλο Citylab που...
Πολυσχιδής προσπάθεια
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Χαρτογραφώντας το τραύμα
Στην πεζογραφία του Ηλία Μαγκλίνη το τραυματικό βίωμα, οι ψυχολογικές περιπλοκές, οι καθηλώσεις, ακόμα και το συλλογικό τραύμα ριζώνουν πάντα στο σώμα.
Χαρτογραφώντας το τραύμα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας